Nowe spojrzenie na lodowe księżyce Plutona

dnia 19/06/2016
Księżyce Plutona: Charon, Nix i Hydra. Sonda New Horizons wykonała kolorowe zdjęcia Charona i Nix. Źródło: NASA/JHUAPL/SwRI

Księżyce Plutona: Charon, Nix i Hydra. Sonda New Horizons wykonała kolorowe zdjęcia Charona i Nix. Źródło: NASA/JHUAPL/SwRI

Niedawno przesłane na Ziemię widmowe obserwacje Nix, jednego z książyców Plutona dostarczyły przekonujących dowodów na to, że jego powierzcnię pokrywa lód wodny – podobnie jak na powierzchni innego księżyca Plutona – Hydry. Nowe wyniki dostarczają nowych wskazówek dotyczących satelitów Plutona i ich powstania.

Dzięki obserwacjom wykonanym za pomocą instrumentu LEISA (compositional spectral imager) zainstalowanego na pokładzie sondy – naukowcy uzyskali znacznie bardziej szczegółowy obraz układu czterech małych, zewnętrznych księżyców Plutona (Styx, Nix, Kerberos i Hydra).

Porównanie widma Charona, Nix i Hydry do czystego lodu wodnego. Powierzchnia Nix charakteryzuje się najgłębszymi liniami lodu wodnego ze wszystkich trzech księżyców. Źródło: NASA/JHUAPL/SwRI

Porównanie widma Charona, Nix i Hydry do czystego lodu wodnego. Powierzchnia Nix charakteryzuje się najgłębszymi liniami lodu wodnego ze wszystkich trzech księżyców. Źródło: NASA/JHUAPL/SwRI

Głębsze linie widmowe na powierzchni Nix widoczne na powyższym wykresie to sygnatura stosunkowo dużych ziaren stosunkowo czystego lodu wodnego, ponieważ kształt i głębokość linii absorpcyjnych lodu wodnego zależy od rozmiaru i czystości ziaren lodu na powierzchni. Rozpraszanie pochodzące od mniejszych lub mniej czystych  ziaren prowadzi do rozmycia linii widmowych i ich spłycenia.

„Małe księżyce Plutona najprawdopodobniej powstały z obłoku odłamków powstałego wskutek uderzenia małej planety w młodego Plutona,” mówi naukowiec projektu Hal Weaver z Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory w Laurel w stanie Maryland. „W takiej sytuacji oczekiwalibyśmy podobnego składu chemicznego. Silna linia widmowa lodu wodnego na powierzchni wszystkich trzech księżyców wskazuje, że taki scenariusz może być prawdopodobny. Choć nie udało nam się zarejestrować widma dwóch najmniejszych satelitów – Styx i Kerberosa, ich wysokie albedo wskazuje, że najprawdopodobniej także mają lód wodny na powierzchni.”

Różnica w głębokości linii absorpcyjnych lodu wodnego na powierzchni Nix i Hydry pozwala stawiać nowe pytania. Zespół naukowy zastanawia się zatem dlaczego Nix i Hydra najprawdopodobniej charakteryzują się różną teksturą lodu na powierzchni, pomimo podobnych rozmiarów obu księżyców. Inną zagadką z kolei jest pytanie dlaczego albedo Hydry w zakresie widzialnym jest wyższe niż w przypadku Nix – takie wyniki z przelodu sondy New Horizons zespół opublikował w marcu w periodyku Science – mimo że powierzchnia Nix wydaje się bardziej lodowa, co wskazywałoby na wyższe albedo w zakresie widzialnym.

Obserwacje Nix za pomocą instrumentu LEISA przeprowadzono 14 lipca 2015 roku z odległości 60 000 kilometrów – co pozwoliło na uzyskanie rozdzielczości 3,7 kilometra na piksel.

Źródło: NASA

Dodaj komentarz