Powierzchnia Europy może mieć wyjątkowo niską gęstość

Powyższe zdjęcie przedstawia obszar 350 x 750 kilometrów na powierzchni Europy. Badania przeprowadzone przez Roberta Nelsona z Planetary Science Institute wskazują, że powierzchnia Europy może być porowata w 95% przez co lądująca sonda mogłaby zanurzyć się pod powierzchnię. Credit: NASA/JPL-Caltech/SETI Institute

Lądowniki opadające na powierzchnię Europy – jednego  czterech galileuszowych księżyców Jowisza mogłyby zapaść się pod powierzchnię z uwagi na wysoką porowatość powierzchni – wskazują badania przeprowadzone przez Roberta Nelsona z Planetary Science Institute.

Nelson jest głównym autorem badań laboratoryjnych nad fotopolarymerycznymi właściwościami jasnych cząstek, które odpowiadają za nietypowo ujemną polaryzację światła obserwowaną przez dekady w przypadku obiektów pozbawionych atmosfer takich jak planetoidy 44 Nysa, 64 Angelina czy księżyce Jowisza Io, Europa i Ganimedes.

Owe obserwacje można wytłumaczyć wyjątkowo drobnymi cząstkami pustymi w 95%. Rozmiary ziaren byłyby rzędu długości fali promieniowania (ułamek mikrona). Odpowiada to materii, która miałaby niższą gęstość od świeżego śniegu, przez co nie wiadomo czy lądownik lądujący na powierzchni Europy nie zapadłby się bezpośrednio pod powierzchnię.

Artykuł naukowy opisujący badania został opublikowany w periodyku naukowym Icarus i nosi tytuł „Laboratory simulations of planetary surfaces: Understanding regolith physical properties from remote photopolarimetric observations”.

Obserwacje wykonano za pomocą goniometrycznego fotopolarymetru o nowatorskiej budowie w Mt. San Antonio College w Walnut w Kalifornii. Do badań wykorzystano tlenek glinu (Al2O3), który stanowi doskonały analog regolitu na pozbawionych atmosfery obiektach o wysokim albedo takich jak Europa.

„Oczywiście, przed lądowaniem sondy Luna 2 na Księżycu w 1959 roku obawiano się, że Księżyc może być pokryty pyłem o niskiej gęstości, w który mogliby wpaść przyszli astronauci” mówi Nelson. „Musimy jednak pamiętać, że zdalne obserwacje obiektów takich jak Europa w zakresie widzialnym  pozwalają badać tylko najbardziej zewnętrzne kilka mikronów grubości powierzchni.

Badania były częściowo finansowane z kontraktu NASA JPL dla PSI przeznaczonego dla zespołu badaczy instrumentu Cassini Saturn Orbiter Visual and Infrared Mapping Spectrometer.

Źródło: PSI

[AdSense-A]