Umierająca gwiazda pokazuje nam przyszłość Słońca

The Hubble community bids farewell to the soon-to-be decommissioned Wide Field Planetary Camera 2 (WFPC2) onboard the Hubble Space Telescope. In tribute to Hubble's longest running optical camera, a planetary nebula has been imaged as WFPC2's final "pretty picture". This planetary nebula is known as Kohoutek 4-55 (or K 4-55). It is one of a series of planetary nebulae that were named after their discoverer, Czech astronomer Luboš Kohoutek. A planetary nebula is formed from material in the outer layers of a red giant star that were expelled into interstellar space when the star was in the late stages of its life. Ultraviolet radiation emitted from the remaining hot core of the star ionises the ejected gas shells, causing them to glow. In the specific case of K 4-55, a bright inner ring is surrounded an asymmetric, fainter layer. The entire system is then surrounded by a faint red halo of light emitted by ionised nitrogen. This multi-shell structure is fairly uncommon in planetary nebulae.

To ostatni etap życia niebieskiej piękności przed odpłynięciem w bezkres kosmicznej historii. Po środku powyższej kolorowej, gazowej spirali znajduje się niewidoczna, umierająca gwiazda o rozmiarach podobnych do rozmiarów Słońca.

Wraz z wiekiem, reakcje jądrowe zachodzące we wnętrzu takiej gwiazdy zaczynają słabnąć. Nierówna „praca” i nierównomierne uwalnianie energii sprawia, że gwiazdy zaczynają nieregularnie pulsować powoli odrzucając zewnętrzne warstwy gwiazdy w przestrzeń kosmiczną.

Gdy zewnętrzne warstwy gwiazdy odrzucane są w przestrzeń kosmiczną, powoli odkrywane jest super-gorące jądro gwiazdy. Owo jądro bardzo intensywnie promieniuje w zakresie ultrafioletowym przez co sprawia, że powłoki gazowe zaczynają świecić. To własnie takie powłoki gazowe umierającej gwiazdy o masie Słońca nazywane są mgławicami planetarnymi.

Na powyższym zdjęciu przedstawiono mgławicę Kohoutek 4-55. Mgławica, nazwana na cześć czeskiego astronoma Lubosa Kohouteca, znajduje się 4600 lat świetlnych od Ziemi w kierunku Gwiazdozbioru Łabędzia.

Zdjęcie wykonane zostało za pomocą kamery Wide Field Planetary Camera 2 (WFPC2) zainstalowanej na pokładzie Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Kamera zainstalowana została w 1993 roku i pracowała do 2009 roku zapewniając 16-letni zakres niesamowitych obserwacji.

WFPC2 to instrument odpowiedzialny za wiele z ikonicznych zdjęć wykonanych za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Kolor czerwony na powyższym zdjęciu przedstawia azot, zieleń przedstawia wodór, a błękit – tlen. Cała sekwencja zdjęć została uchwycona w ciągu dwóch godzin 4 maja 2009 roku.

Smugi gazu przedstawiają także odległą przyszłość naszego Słońca. Za 5 miliardów lat nasza Gwiazda Dzienna także zacznie etap umierania. Aktualnie uważa się, że będzie zachowywała się podobnie do gwiazdy przedstawionej na zdjęciu – zacznie odrzucać swoje zewnętrzne warstwy, aż odsłoni swoje gorące jądro, które stanie się powoli stygnącym obiektem znanym jako biały karzeł.

Źródło: ESA