Kolejny gość spoza Układu Słonecznego?

Ilustracja przedstawia trajektorię komety C/2019 Q4. Obiekt, który może pochodzić spoza Układu Słonecznego zbliży się do Ziemi na nie mniej niż 300 milionów kilometrów. Źródło: NASA/JPL-Caltech

Nowo odkryta kometa przykuła uwagę społeczności astronomicznej w tym tygodniu, bowiem najprawdopodobniej pochodzi spoza naszego układu planetarnego. Obiekt oznaczony numerem C/2019 Q4 (Borisov) został odkryty 30 sierpnia 2019 roku przez Gienadija Borisowa w Obserwatorium MARGO na Krymie. Jak dotąd oficjalnie nie potwierdzono, że kometa C/2019 Q4 jest kometą międzygwiezdną, ale jeżeli tak jest, to będzie to dopiero drugi taki obiekt, o jakim wiemy. Pierwszy – Oumuamua – obserwowano i potwierdzono w październiku 2017 roku.

Nowa kometa, C/2019 Q4, jak na razie zbliża się jeszcze do Słońca, ale pozostanie poza orbitą Marsa zbliżając się do Ziemi na nie mniej niż 300 milionów kilometrów.

Po wstępnym odkryciu komety, system Scout, który znajduje się w JPL w Pasadenie, automatycznie oznaczył ten obiekt jako potencjalny obiekt pochodzenia międzygwiezdnego. Davide Farnocchia z NASA we współpracy z Near-Earth Object Coordination Center w Frascati we Włoszech, wykonał dodatkowe obserwacje. Następnie, we współpracy z Minor Planet Center w Cambridge, MA oszacował precyzyjną trajektorię komety i określił czy pochodzi ona z naszego układu planetarnego czy spoza niego.

Kometa aktualnie znajduje się 420 milionów kilometrów od Słońca i osiągnie peryhelium swojej orbity 8 grudnia 2019 roku w odległości około 300 milionów kilometrów.

Kometa C/2019 Q4 sfotografowana przez Canada-France-Hawaii Telescope 10 września 2019 roku. Źródło: CFHT

Aktualnie prędkość komety wynosi około 150 000 km/h, czyli jest znacznie wyższa od typowych prędkości obiektów krążących wokół Słońca i znajdujących się w tej odległości – mówi Farnocchia. Wysoka prędkość wskazuje nie tylko, że obiekt prawdopodobnie pochodzi spoza układu słonecznego, ale także, że z niego wyleci w przestrzeń międzygwiezdną.

Aktualnie kometa kieruje się do wewnętrznej części Układu Słonecznego i dotrze do niej 26 października pod nachyleniem około 40 stopni względem płaszczyzny ekliptyki.

Przez najbliższe miesiące C/2019 Q4 będzie można obserwować za pomocą profesjonalnych teleskopów. Maksimum jasności osiągnie w połowie grudnia, a następnie obiekt będzie można obserwować średnich rozmiarów teleskopami do kwietnia 2020 roku. Po tym czasie kometa będzie w zasięgu dużych profesjonalnych teleskopów jeszcze do października 2020 roku.

Obserwacje przeprowadzone przez Karen Meech i jej zespół wskazują, że jądro komety ma między 2 a 16 kilometrów średnicy.

Źródło: JPL

Author: Radek Kosarzycki

Niedoszły astronom. Prawie filolog. Aspołeczny popularyzator nauki. Kulturalny cham.