Kosmiczny Teleskop Hubble’a obserwuje strumienie gwiazdotwórcze między galaktykami

Naukowcy analizujący archiwalne zdjęcia wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a postanowili na nowo przyjrzeć się zdjęciu przedstawiającemu zwartą grupę galaktyk Hickson 31 (HCG 31) i opublikowanemu po raz pierwszy w 2010 roku. W skali kosmicznej te dwanaście lat nie robi absolutnie żadnej różnicy, dzięki temu także i dzisiaj zdjęcie zdecydowanie zachwyca. Co widać na zdjęciu? Hickson

Hubble przygląda się nietypowej pobliskiej galaktyce

Wiele z najciekawszych galaktyk we wszechświecie to galaktyki niesamowicie duże, bliskie, masywne, jasne lub po prostu piękne. Często mają one za sobą nietypową lub intrygującą historię i budowę. Niemniej jednak we wszechświecie mamy różnego typu galaktyki – czego dowodzi powyższe zdjęcie galaktyki Messier 110 wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Messier 110 może nie wyglądać

Hubble obserwuje niewielką galaktykę o wielkim sercu

Zagnieżdżona pośród tych wszystkich jasnych, bliższych nam gwiazd leży ESO 495-21, niewielka galaktyka z wielkim sercem. ESO 495-21 może mieć średnicę zaledwie 3000 lat świetlnych, ale nie przeszkadza jej to w formowaniu ogromnej liczby nowych gwiazd. W jej wnętrzu może także znajdować się supermasywna czarna dziura, co jest nietypowe dla galaktyki tych rozmiarów, ale może

Astronomowie ustalili masę małej czarnej dziury w centrum pobliskiej galaktyki

Jeżeli astronomowie chcą się dowiedzieć więcej o tym jak powstają supermasywne czarne dziury, muszą zacząć od czegoś małego, bardzo małego. Zespół astronomów odkrył, że czarna dziura w centrum pobliskiej galaktyki karłowatej NGC 4395 jest niemal 40 razy mniejsza niż wcześniej uważano. Wyniki badań opublikowano właśnie w periodyku Nature Astronomy. Obecnie astronomowie uważają, że supermasywne czarne

Hubble przypadkiem odkrywa nową galaktykę w naszym sąsiedztwie

Astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a do badania jednych z najstarszych i najciemniejszych gwiazd w gromadzie kulistej NGC 6752 dokonali nieoczekiwanego odkrycia. Badacze odkryli galaktykę karłowatą znajdującą się jedynie 30 milionów lat świetlnych o Ziemi. Odkrycie ogłoszono w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters. Międzynarodowy zespół astronomów niedawno korzystał z Kosmicznego Teleskopu

Gaia dostrzegła galaktycznego 'ducha’ nieopodal Drogi Mlecznej

Satelita Gaia dostrzegła potężną galaktykę czającą się tuż za Drogą Mleczną. Międzynarodowy zespół astronomów odkrył podczas analizy danych zebranych przez satelitę Gaia masywny obiekt. Ów obiekt, nazwany Antlia 2 (Ant 2), unikał wykrycia do teraz dzięki swojej wyjątkowo niskiej gęstości oraz idealnej kryjówce, schowany za gęstym dyskiem Drogi Mlecznej. Wyniki swojego odkrycia badacze opublikowali 13

Najbardziej szczegółowy radiowy obraz pobliskiej galaktyki karłowatej

Astronomowie z ANU stworzyli jak dotąd najbardziej szczegółowy radiowy obraz pobliskiej galaktyki karłowatej – Małego Obłoku Magellana – ujawniając tym samym informacje o tym jak powstał i jak może ewoluować w przyszłości. Zdjęcie wykonano za pomocą nowego radioteleskopu ASKAP (Australian Square Kilometre Array Pathfinder) należącego do CSIRO. Mały Obłok Magellana wielokrotnie mniejszy i mniej masywny

Hubble’a poszukiwania brakującego ramienia galaktycznego

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia galaktykę karłowatą NGC 4625 znajdującą się około 30 milionów lat świettlnych od nas w kierunku gwiazdozbioru Psów Gończych. Na zdjęciu wykonanym za pomocą kamery Advanced Camera for Surveys (ACS) widać  jedno wyraźne spiralne ramię galaktyki, które nadaje jej niesymetrycznego wyglądu. Ale dlaczego jest to tylko jedno

Uboga w tlen galaktyka karłowata odkrywa przed nami początki Wszechświata

Niedawno odkryta galaktyka karłowata znajdująca się w gwiazdozbiorze Rysia może posłużyć naukowcom do badania rozwijającej się chemii wczesnego Wszechświata, wskazują badacze. Najnowszy artykuł opublikowany w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dowodzi, że poziom tlenu w tej galaktyce jest najniższy spośród dotąd odkrytych jakichkolwiek galaktyk aktywnie tworzących gwiazdy, co może wskazywać, że pod względem

Supermasywne czarne dziury w dwóch niewielkich galaktykach

Trzy lata temu zespół badaczy kierowany przez naukowców z University of Utah odkrył ultrakompaktową galaktykę karłowatą z supermasywną czarną dziurą, która była wtedy najmniejszą znaną galaktyką z tak dużą czarną dziurą. Odkrycie wskazywało, że tego typu galaktyki karłowate były niewielkimi pozostałościami po większych galaktykach, które zostały odarte ze swojej zewnętrznej części wskutek kolizji z innymi,

Galaktyki karłowate rzucają nowe światło na ciemną materię

Pierwsze obserwacje gromady galaktyk karłowatych wspierają teorię mówiącą o tym w jaki sposób duże galaktyki takie jak Droga Mleczna powstają i jak ciemna materia utrzymuje je w całości – ogłosili wczoraj naukowcy. Przewidywane jednak jak dotąd nieobserwowane grupy galaktyk karłowatych zostały odkryte w danych zebranych w ramach największego w historii optycznego przeglądu nieba nocnego. Siedem

Liczne galaktyki karłowate we wczesnym Wszechświecie

Zespół naukowców kierowany przez astronomów z University of California w Riverside odkrył potężną populację odległych galaktyk karłowatych, która może odkryć przed nami szczegóły bardzo intensywnego okresu formowania gwiazd we wczesnym Wszechświecie miliardy lat temu. Wyniki badań opublikowane w periodyku The Astrophysical Journal poszerzają naszą wiedzę o galaktykach karłowatych – najmniejszych i najciemniejszych galaktykach we Wszechświecie.

Hubble obserwuje: NGC 4789A – pobliska nieregularna galaktyka karłowata

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia NGC 4789A, nieregularną galaktykę karłowatą znajdującą się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Zdecydowanie jest to dobrze skatalogowana galaktyka – gwiazdy ją tworzące rozsmarowane są po niebie w pozornie chaotyczny  i nieregularny kształt, przez co NGC 4789A wydaje się dużo bardziej subtelna i abstrakcyjna niż jej lśniące spiralne

Hubble obserwuje nieregularną wyspę gwiazd w całkowitej pustce

Powyższe zdjęcie, wykonane za pomocą kamery Advanced Camera for Surveys (ACS) zainstalowanej na pokładzie Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, przedstawia blask odległych gwiazd tworzących NGC 5264, galaktykę karłowatą znajdującą się zaledwie nieco ponad 15 milionów lat świetlnych w Gwiazdozbiorze Hydry. Galaktyki karłowate takie jak NGC 5264 zazwyczaj składają się z około miliarda gwiazd – zaledwie 1% gwiazd

Żarłoczna pchła w rodzinie galaktyk

Nawet karłowata galaktyka o bardzo niskiej masie jest zdolna akreować jeszcze mniejsze galaktyki znajdujące się w jej pobliżu – twierdzi międzynarodowy zespół astronomów kierowany przez Francescę Annibali z INAF (Italian National Institute for Astrophysics). Powyższe wyniki uzyskano dzięki obserwacjom obszaru otaczającego galaktykę karłowatą DDO 68, której masa wynosi zaledwie 100 milionów mas Słońca, zaledwie jedną

Hubble zagląda w paszczę Leo A

Na pierwszy rzut oka powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a wydaje się przedstawiać paletę różnych obiektów kosmicznych, jednak sieć gwiazd przedstawionych na tym zdjęciu w rzeczywistości składa się na jeden obiekt – pobliską galaktykę karłowatą znaną jako Leo A. Te kilka milionów gwiazd składające się na galaktykę jest na tyle rozstrzelone, że można

ESO: Nietknięty strażnik Lokalnej Grupy Galaktyk – WLM

Powyższe zdjęcie, wykonane za pomocą kamery OmegaCAM zainstalowanej na teleskopie VLT Survey Telescope, przedstawia samotną galaktykę znaną pod nazwą Wolf-Lundmark-Melotte (WLM). Chociaż uważana jest za element naszej Lokalnej Grupy galaktyk, WLM samotnie unosi się na zewnętrznej krawędzi grupy jako jedna z najbardziej odizolowanych jej członków. W rzeczywistości, owa galaktyka jest tak mała i wyizolowana, że

Niewielka pobliska galaktyka ozłocona przez gwiazdy neutronowe

Najlżejsze pierwiastki w układzie okresowym powstały w kilka minut po Wielkim Wybuchu. Cięższe pierwiastki chemiczne powstały w gwiazdach, albo wskutek fuzji jądrowej w ich wnętrzach, albo w katastroficznych eksplozjach. Niemniej jednak, od prawie 60 lat naukowcy nie mogli dojść do porozumienia co do sposobu powstawania najcięższych pierwiastków takich jak złoto czy ołów. Nowe obserwacje niewielkiej

Ciemne towarzyszki galaktyk karłowatych powodują powstawanie nowych gwiazd

Jednym z głównych przewidywań obecnie przyjmowanego modelu powstawania struktur we wszechświecie – znanego jako Model Lambda-CDM (Lambda Cold Dark Matter) – jest twierdzenie, że galaktyki zanurzone są w obszernych i masywnych halo ciemnej materii, które to otoczone są tysiącami mniejszych pod-halo także składających się z ciemnej materii. Wokół dużych galaktyk, takich jak Droga Mleczna, owe

Astronomowie zauważyli niewielką galaktykę zaczepiającą olbrzyma

Międzynarodowy zespół badaczy pracujący pod kierownictwem Aarona Romanowsky’ego z San Jose State University wykorzystał Teleskop Subaru do zidentyfikowania słabej galaktyki karłowatej zaburzającej pobliską gigantyczną galaktykę spiralną. Obserwacje pozwalają przyjrzeć się procesowi, który jest ulotny, ale mający istotny wpływ na formowanie kształtu galaktyk. „Zewnętrzne regiony olbrzymich galaktyk takich jak chociażby Droga Mleczna wydają się być gruzem