Kategoria: Gwiazdy

Przez dziesięciolecia astronomowie postrzegali nasze Słońce jako relatywnie stabilnego mieszkańca peryferii Galaktyki. Najnowsze badania, oparte na niezwykle precyzyjnych danych z misji kosmicznej Gaia, rzucają jednak zupełnie nowe światło na przeszłość naszego układu. Okazuje się, że Słońce nie jest samotnym wędrowcem, lecz częścią gigantycznej, masowej migracji gwiazd, które miliardy lat temu opuściły gęsto upakowane centrum Drogi

Przez dziesięciolecia astronomowie poszukiwali bezpośredniego dowodu na istnienie mechanizmu zasilającego najbardziej spektakularne eksplozje we wszechświecie. Teraz, dzięki obserwacjom odległej o miliard lat świetlnych supernowej SN 2024afav, naukowcy po raz pierwszy ujrzeli narodziny magnetara – niezwykle gęstej, szybko rotującej gwiazdy neutronowej o gigantycznym polu magnetycznym. Odkrycie to nie tylko potwierdza śmiałe teorie sprzed lat, ale również

Astronomowie korzystający z floty najbardziej zaawansowanych teleskopów NASA natrafili na ślad niezwykłego zjawiska, które rzuca nowe światło na naszą wiedzę o ewolucji kosmosu. W odległości około 4,7 miliarda lat świetlnych od Ziemi doszło do gwałtownego zderzenia dwóch gwiazd neutronowych. Choć tego typu zjawiska, zwane kilonowymi, były już obserwowane wcześniej, to miejsce, w którym doszło do

Przez niemal pół wieku świat astrofizyki opierał się na przekonaniu, że gwiazdy podobne do Słońca wraz z wiekiem przechodzą radykalną przemianę swojej dynamiki wewnętrznej. Teoretyczne modele sugerowały, że w miarę starzenia się, rotacja tych ciał niebieskich ulega odwróceniu – bieguny miałyby zacząć wirować szybciej niż równik. Najnowsze badania przeprowadzone przez zespół naukowców z Uniwersytetu Nagoya

Od dziesięcioleci ludzkość spogląda w gwiazdy, zastanawiając się, czy jesteśmy sami we wszechświecie. Choć tradycyjne poszukiwania sygnałów radiowych (SETI) wciąż trwają, współczesna astrofizyka coraz częściej skupia się na poszukiwaniu tzw. technosygnatur – fizycznych dowodów na istnienie zaawansowanej inżynierii kosmicznej. Jedną z najbardziej fascynujących koncepcji w tym nurcie jest sfera Dysona. Najnowsze badania sugerują, że obiekty,

Międzynarodowy zespół astronomów, kierowany przez naukowców z Uniwersytetu w Warwick, odkrył chemiczne ślady fragmentu lodowej planety bogatej w wodę i azot, który ulega powolnemu zniszczeniu w atmosferze białego karła. To jedno z najważniejszych dotąd dowodów na istnienie obiektów podobnych do komet i planetozymali poza naszym Układem Słonecznym. Takie ciała niebieskie odgrywają kluczową rolę w rozwoju

Astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zaobserwowali niezwykłe zjawisko: biały karzeł pochłania fragmenty obiektu przypominającego Plutona. Odkrycie pozwala lepiej zrozumieć, jak kończą swoje życie układy planetarne i jakie losy czekają bogate w lód światy krążące wokół umierających gwiazd. Biały karzeł, znajdujący się zaledwie 260 lat świetlnych od Ziemi, to gwiezdny relikt o masie połowy Słońca,

Astronomowie odkryli niezwykły kosmiczny spektakl: biały karzeł pożerający swojego gwiezdnego towarzysza w tempie, jakiego nigdy wcześniej nie zaobserwowano. Układ podwójny znany jako V Sagittae, znajdujący się około 10 000 lat świetlnych od Ziemi, świeci jaśniej niż jakakolwiek podobna para gwiazd. Źródłem tej niezwykłej jasności jest żarłoczny biały karzeł, który bezlitośnie wysysa materię ze swojej większej, gorętszej