Łazik Opportunity rozpoczyna badanie pochodzenia Perseverance Valley

Perseverance Valley leży dokładnie po drugiej stronie zagłębienia w krawędzi krateru widocznej na powyższej panoramie wykonanej za pomocą kamery nawigacyjnej NavCam zainstalowanej na pokładzie długowiecznego łazika Opportunity, który dotarł do niej na początku maja 2017 roku przygotowując się do zjazdu do wnętrza doliny. Źródło: NASA/JPL-Caltech

Marsjański łazik Opportunity dotarł do głównego celu swojej zaplanowanej na dwa lata przedłużonej części misji – do dawnej, wyrzeźbionej przez ciecz doliny na krawędzi potężnego krateru.

Gdy Opportunity zbliżał się do górnego końca Perseverance Valley na początku maja, zdjęcia rejestrowane kamerami łazika ukazały nam fragmenty doliny w lepszej rozdzielczości niż mogliśmy dotąd obserwować na zdjęciach wykonanych z orbity.

Zespół naukowy jest niesamowicie podekscytowany możliwością obserwowania tego obszaru z bliska i poszukiwaniem wskazówek, które będą w stanie powiedzieć nam nieco więcej o tym w jaki sposób dolina powstała – mówi Matt Golombek, naukowiec projektu Opportunity z Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie.

Powyższa grafika przedstawia trasę łazika Opportunity do Perseverance Valley na zachodniej krawędzi krateru Endeavour. Źródło: NASA/JPL-Caltech/Univ. of Arizona/NMMNH

Proces, który doprowadził do powstania doliny Perseverance Valley w krawędzi krateru Endeavour miliardy lat temu jak dotąd nie został zidentyfikowany. Jak na razie rozważa się wiele możliwości: za powstanie doliny może odpowiadać płynąca woda, osuwisko gruzu, w którym niewielka ilość wody nawilżyła mieszaninę błota i głazów, albo znacznie „suchszy” proces taki jak erozja. Głównym celem misji łazika w dolinie jest ocena, która z tych możliwości jest najbardziej prawdopodobna na podstawie dostępnych dowodów.

Górny koniec doliny stanowi szerokie nacięcie w łuku krawędzi krateru.  Plan działań łazika zakłada na początek wykonanie zestawu zdjęć doliny z dwóch odległych od siebie punktów właśnie w pobliżu tego uskoku. Zdjęcia te posłużą do stworzenia wyjątkowo szczegółowej, trójwymiarowej analizy terenu. Dolina rozciąga się od krawędzi wgłąb krateru pod kątem 15-17 stopni na długości ok. 100 metrów.

Ślady kół łazika Opportunity zjeżdżającego i opuszczającego rejon Cape Tribulation na zdjęciu wykonanym 21 kwietnia 2017 r. za pomocą kamery panoramicznej Pancam. Źródło: NASA/JPL-Caltech/Cornell/Arizona State Univ.

Dokładne zdjęcia doliny pozwolą nam stworzyć cyfrową mapę topograficzną, która pozwoli nam dokładnie zaplanować trasę w dół doliny jeszcze przed rozpoczęciem jazdy – mówi John Callas, menedżer projektu Opportunity w JPL.

W czasie kiedy naukowcy będą planować zjazd doliną łazik Opportunity pozwiedza okolicę na zewnątrz krateru.

Łazik Opportunity rozpoczął swój 150. miesiąc pracy od momentu lądowania w rejonie Meridiani Planum w 2004 roku.  W ciągu pierwszych trzech miesięcy – które stanowiły całość planowanej pierwotnie misji – łazik odkrył dowody w skałach na to, że we wczesnej historii planety po jej powierzchni płynęła woda.

Przez niemal połowę swojej dotychczasowej misji — 69 miesięcy — Opportunity badał rejony w pobliżu zachodniej krawędzi krateru Endeavour, którego średnica wynosi 22 kilometry.

Źródło: NASA