PALE RED DOT: Dynamika układów planetarnych

Autor: Francisco J. Pozuelos, Instituto de Astrofísica de Andalucía (IAA-CSIC) Ostatecznym celem badań planet pozasłonecznych jest ustalenie naszego miejsca we Wszechświecie. Czy jesteśmy tylko wynikiem normalnej ewolucji? To znaczy, czy życie ma tendencję do pojawiania się wszędzie wokół, co oznaczałoby, że powstanie inteligentnych form życia jest tylko kwestią czasu. Czy odwrotnie, jesteśmy unikalni? Czy jesteśmy

PALE RED DOT: Światy z lodu i skał

Autor: Yiannis Tsapras, Zentrum für Astronomie w Heidelbergu oraz LCOGT.net Jaką nową wiedzę możemy posiąść badając planety pozasłoneczne? Istnieje sylogistyczny związek między tym ulotnym polem badań a naszą coraz większą wiedzą na temat tego złożonego zestawu procesów, które łącznie definiujemy jako życie. Nasze rozumienie życia bazuje na obserwacjach tego, na jak różnorodne sposoby życie manifestuje się

PALE RED DOT: Dlaczego mamy obsesję na punkcie metali!

Autor: James Jenkins, Universidad de Chile Tutaj, na Ziemi, wszyscy wiemy czym są metale. Wszak to składniki stworzonego przez ludzkość świata przemysłu. Od puszek aluminiowych, w których przechowujemy napoje gazowane, przez kable miedziane, w których przesyłamy energię elektryczną po całym świecie, po olbrzymie budynki z żelaza dominujące na horyzoncie dużych miast.  Jednak dla astronomów metale

PALE RED DOT: Polowanie na samotne planety w naszej Galaktyce

Autor: Dante Minniti, Universidad Andrés Bello Planety pozasłoneczne to nazwa nadana wszystkim ciałom o masie planet, które krążą wokół gwiazd innych niż Słońce. Jak dotąd, udało się odkryć mnóstwo planet pozasłonecznych, a wśród nich są takie, które należą do całych układów planetarnych krążących wokół jednej gwiazdy. Jak dotąd rekordową gwiazdą pozostaje Słońce, wokół którego krąży 8

PALE RED DOT: Jak gwiazda może ukryć swoje Ziemie?

Autor: Xavier Dumusque, Observatory of Geneva Załóżmy, że chcemy znaleźć planetę bardzo podobną do Ziemi, tzn. krążącą wokół gwiazdy podobnej do Słońca, o masie równej masie Ziemi i okresie orbitalnym równym 1 rok. Załóżmy także, że chcemy wykryć ten obiekt wykrywając grawitacyjny wpływ tej planety na jej gwiazdę macierzystą. Wiem, co teraz sobie myślisz; “Nie

PALE RED DOT: 'Sygnał!’

Kampania wciąż trwa! Według stanu na 9 lutego 2016 roku straciliśmy zaledwie dwie noce obserwacyjne na instrumencie HARPS z powodu pogody, a to oznacza, że udało się już zebrać 15 dobrej jakości widm, które czekają teraz na analizę. Na froncie fotometrycznym teleskopy LCOGT zbierają bardzo dobre dane (fotometria w filtrach UBV ), a teleskop ASH2 zebrał

PALE RED DOT: Chłodne gwiazdy z magnetyczną osobowością

Autor: Élodie Hébrard (York University) oraz Rakesh Yadav (Harvard-Smithonian CfA). Na Słońcu aktywna jest niewidzialna siła związana z jego polem magnetycznym. Z pewnością wiecie, że pola magnetyczne mogą być wytwarzane przez przepływ prądu elektrycznego. Plazma słoneczna to właśnie taki silnie naładowany płyn. Z uwagi na wspólne działanie wielkoskalowych ruchów spowodowanych rotacją Słońca oraz chaotycznie wrzącej plazmy,

Wiatry galaktyczne tłumią procesy gwiazdotwórcze w odległej galaktyce

Po raz pierwszy w historii naukowcom udało się dostrzec silny „wiatr” cząsteczkowy w galaktyce oddalonej od nas o 12 miliardów lat świetlnych. Badając wszechświat takim jakim był gdy jego wiek stanowił mniej niż 10% obecnego Justin Spilker z University of Texas w Austin rzucił nowe światło na to jak pierwsze galaktyki regulowały procesy gwiazdotwórcze tak,

Badacze odkrywają czarną dziurę o masie pośredniej (IMBH)

Kosmiczne obserwatorium XMM-Newton odkryło najlepszą jak dotąd kandydatkę na bardzo rzadki typ obiektu kosmicznego: czarną dziurę o masie pośredniej, która obecnie rozrywa i pożera gwiazdę, która się do niej zbliżyła. W przestrzeni kosmicznej kryją się czarne dziury różnego typu: z masywnych gwiazd powstają czarne dziury o masie gwiazdowej, w centrach galaktyk mamy supermasywne czarne dziury

Red Dots: Poszukiwanie ziemskich planet wokół Proxima Centauri trwa

Zespół stojący za kampanią obserwacyjną Pale Red Dot, w ramach której odkryto planetę wokół najbliższej nam gwiazdy innej niż Słońce, wznawia poszukiwanie planet podobnych do Ziemi uruchamiając w dniu dzisiejszym kolejny projekt. Kampania Red Dots (Czerwone Kropki) pozwoli nam śledzić astronomów wykorzystujących specjalistyczny instrument do poszukiwania planet podczas poszukiwania planet wokół najbliższych nam gwiazd: Proximy

Planeta skalista odkryta w ekostrefie wokół Proxima Centauri!

Astronomowie korzystający z teleskopów należących do Europejskiego Obserwatorium Południowego jak i innych instrumentów na całym świecie odkryli wyraźne dowody na istnienie planety krążącej wokół najbliższej nam gwiazdy – Proxima Centauri. Od dawna poszukiwana planeta, oznaczona teraz jako Proxima b okrąża chłodnego, czerwonego karła w 11,2 dni i charakteryzuje się temperaturą pozwalającą na istnienie wody w stanie

ESO organizuje jutro konferencję: czyżby pogłoski były prawdą?

Od wielu lat poszukiwacze planet pozasłonecznych poszukują planet podobnych do Ziemi. Gdy kilka dni temu anonimowe źródła zaczęły informować, że Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) udało się to – tj. zauważyć planetę skalistą krążącą w ekostrefie swojej gwiazdy – informacja rozniosła się lotem błyskawicy. Anonimowe źródło poinformowało także, że ESO ma zamiar potwierdzić to odkrycie pod

Rozmowy PK: Michael Gillon – odkrywca trzech planet wokół TRAPPIST-1

Michael Gillon jest kierownikiem zespołu naukowców, który 2 maja ogłosił odkrycie trzech planet skalistych o rozmiarach Ziemi. Planety krążą w pobliżu ekostrefy wokół ultrachłodnego karła TRAPPIST-1 znajdującego się zaledwie 40 lat świetlnych od Słońca. Wstępne dane wskazują, że na powierzchni tych planet mogą występować warunki sprzyjające powstaniu życia. Michael pracuje w Instytucie Astrofizyki i Geofizyki na Uniwersytecie

Intensyfikacja poszukiwań planety przy Proxima Centauri

Autor: Paul Gilster, autor Centauri Dreams Zawsze będzie jakaś ‘proxima’—gwiazda najbliższa naszej własnej—ale nie zawsze będzie to Proxima Centauri, która za kilkadziesiąt tysięcy lat bez wątpienia zmieni nazwę, być może na Alfa Centauri C lub coś w tym stylu. Żyjemy w bardzo dynamicznym wszechświecie, gdzie czerwony karzeł Ross 248 stanie się (za jakieś czterdzieści tysięcy lat) nową ‘proximą.’ Możemy

Gwiazdy!

Autor:  prof. Stefan Dreizler z Georg-August-Universität Göttingen – Institute for Astrophysics Gwiazda jest sferą bardzo gorącego gazu (tzw. plazmy) utrzymywaną przez własną grawitację. Nasze Słońce jest najbliższą nam gwiazdą – dlatego też astronomowie używają jej jako standardu, gwiazdy odniesienia. W porównaniu z Ziemią, Słońce jest 300 000 razy masywniejsze, a jego średnica jest stukrotnie większa. W przeciwieństwie do Ziemi i

Bladoniebieska kropka, bladoczerwona kropka, bladozielona kropka….

Autor: Alan Boss, Carnegie Institution for Science Nawet Carl Sagan byłby zaskoczony tym co osiągnęliśmy w ciągu 20 lat od uzyskania pierwszych dowodów istnienia olbrzymiej planety krążącej wokół gwiazdy podobnej do Słońca, w październiku 1995 roku. Ogłoszenie odkrycia gigantycznej planety znajdującej się na orbicie wokół podobnej do Słońca gwiazdy 51 Pegasus przez Michela Mayora oraz Didier Queloz, oraz potwierdzenie

Nowa era orbitalnych dostaw. Gigantyczny Cygnus XL opuszcza ISS po historycznej misji

W czwartek, 12 marca, oczy świata astronomicznego i entuzjastów technologii kosmicznych zwrócą się ku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). To właśnie tego dnia rozpocznie się ostatni etap przełomowej, debiutanckiej misji nowego giganta w służbie NASA – bezzałogowego statku transportowego Cygnus XL firmy Northrop Grumman. Po niemal sześciu miesiącach spędzonych w bezpośrednim sąsiedztwie ziemskiego laboratorium, ten potężny

Naukowcy chcą szukać ciemnych karłów w centrum Drogi Mlecznej. Czym są te obiekty?

Ciemna materia to jedna z największych zagadek współczesnej fizyki. Choć nie emituje ani nie pochłania światła, wpływa grawitacyjnie np. na rotację galaktyk, zapobiegając ich rozpadowi. Według powszechnie przyjmowanych szacunków ciemna materia stanowi około 85% całej materii we Wszechświecie. Mimo tego nadal nie wiemy, czym dokładnie jest. Teraz jednak naukowcy wskazują na nową, intrygującą możliwość jej

Wystarczy jedno potężne zderzenie, a planeta będzie dźwięczeć przez miliony lat

Chaotyczną naturę wczesnego Układu Słonecznego najłatwiej można zobaczyć, przyglądając się usianej kraterami powierzchni Księżyca. Na wczesnym etapie formowania się naszego układu planetarnego w wewnętrznej części układu bezustannie dochodziło do zderzeń między planetami a mniejszymi i większymi meteoroidami, planetoidami, kometami i planetezymalami. Wszystko wskazuje na to, że taką fazę przechodzi każdy formujący się układ planetarny. W

To nie kometa zabiła dinozaury. Naukowcy odkrywają szczegóły zdarzenia sprzed 65 milionów lat

65 milionów lat temu w Ziemię uderzył masywny obiekt kosmiczny. Kataklizm wywołany tym uderzeniem ostatecznie doprowadził do zniknięcia z powierzchni Ziemi żyjących na niej od ponad 130 milionów lat dinozaurów. Ostatecznie dało to Ziemi szansę na rozwinięcie się na niej człowiekowatych (dla nas dobrze), ale samo zdarzenie do dzisiaj wywołuje wiele pytań np. o naturę