Astronomowie odkrywają nowe informacje o Eta Carinae

Co się dzieje w przypadku, w którym gwiazda zachowuje się jakby eksplodowała, ale wciąż istnieje? Jakieś 170 lat temu astronomowie byli świadkami potężnego rozbłysku Eta Carinae, jednej z najjaśniejszych znanych gwiazd w Drodze Mlecznej. Eksplozja wyzwoliła niemal tyle energii co supernowa. A mimo to Eta Carinae przetrwała. Wyjaśnienie tej erupcji unikało astrofizykom aż do teraz.

NASA przygotowuje się do startu sondy Parker Solar Probe

Wczesną porą któregoś sierpniowego poranka Przylądek Canaveral na Florydzie rozświetli się wraz ze startem sondy Parker Solar Probe. Nie wcześniej niż 6 sierpnia 2018 roku rakieta Delta IV Heavy wystartuje w przestrzeń kosmiczną wynosząc sondę wielkości samochodu osobowego, która zbada Słońce z najmniejszej jak dotąd odległości. 20 lipca 2018 roku Nicky Fox, naukowiec projektu Parker

Superostre zdjęcia z nowego układu optyki adaptacyjnej na VLT

Teleskop VLT (Very Large Telescope) wykonał pierwsze obserwacje z wykorzystaniem nowego trybu optyki adaptacyjnej zwanego tomografią laserową. Podczas obserwacji uzyskano zaskakująco ostre zdjęcia testowe planety Neptun, gromad gwiazd oraz wielu innych obiektów. Pionierski instrument MUSE pracujący w trybie Narrow-Field przy wykorzystaniu modułu optyki adaptacyjnej GALACSI może teraz wykorzystywać tę technikę do korygowania turbulencji atmosfery na

Poszukiwacz planet TESS wykonał pierwsze zdjęcie nieba

Kolejny poszukiwacz planet pozasłonecznych – Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) – jest jeden krok bliżej do rozpoczęcia poszukiwań nowych światów, po tym jak przeleciał w pobliżu Księżyca w dniu 17 maja. Sonda przeleciała w oległości 8000 kilometrów od naszego naturalnego satelity wykorzystując go do manewru asysty grawitacyjnej, która pozwoli jej skierować się na docelową orbitę.

Wielka Czerwona Plama coraz mniejsza ale i wyższa

Choć swego czasu była na tyle duża, że mogłaby pochłonąć trzy takie planety jak Ziemia, Wielka Czerwona Plama od ponad 150 lat stopniowo maleje. Nie ma pewności co do tego ile czasu jeszcze plama będzie malała i czy zniknie całkowicie. Najnowsze badania wskazują, że to nie jest tylko i wyłącznie ruch w jedną stronę. W

JWST zacznie od poszukiwania wody w przestrzeni międzygwiezdnej

Woda jest kluczowa dla życia, ale jak zrobić wodę? Do stworzenia H2O nie wystarczy tylko wymieszanie wodoru z tlenem. Aby powstała woda potrzeba odpowiednich warunków, które istnieją głęboko we wnętrzu chłodnych obłoków molekularnych, w których pył chroni wodę przed niszczącym promieniowaniem ultrafioletowym i wspomaga reakcje chemiczne. Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba  będzie zaglądał w te kosmiczne

Rozległy galaktyczny kanibalizm w Kwintecie Stephana

Ekstremalnie głębokie, wielozakresowe zdjęcie wykonane za pomocą teleskopu CFHT (Canada-France-Hawaii Telescope) rzuca nowe światło na procesy powstawania słynnej grupy pięciu zderzających się ze sobą galaktyk. Zdjęcie przedstawia struktury, które jak dotąd pozostawały niezauważone, w tym szczególnie bardzo rozległe czerwone halo gwiezdne złożone ze starych gwiazd i wycentrowane na eliptycznej galaktyce NGC 7317, która dotychczas była

Sonda Swift śledzi spowalnianie rotacji komety

Obserwacje prowadzone za pomocą sondy Swift, która ostatnio zmieniła nazwę na Neil Gehrels Swift Observatory nazwaną tak na cześć zmarłego głównego badacza misji, odkryły nieobserwowaną wcześniej zmianę tempa rotacji komety. Zdjęcia wykonane w maju 2017 roku odkryły, że kometa 41P/Tuttle-Giacobini-Kresak rotowała trzykrotnie wolniej niż w marcu, kiedy obserwowano ją za pomocą teleskopu Discovery Channel Telescope

Gwiezdny żłobek w pełnej krasie

Kamera OmegaCAM zainstalowana na należącym do ESO teleskopie VLT Survey Telescope uchwyciła ten błyszczący obraz gwiezdnego żłobka o nazwie Sharpless 29. Na tym jednym zdjęciu można dostrzec wiele zjawisk astronomicznych, m.in. obłoki gazu i pyłu odbijające, pochłaniające i reemitujące promieniowanie gorących młodych gwiazd wewnątrz mgławicy. Przedstawiony tutaj region nieba znajduje się w katalogu Sharpless, w

Pozostałości po gwieździe rzucają nowe światło na źródło promieni kosmicznych

Zrozumienie pochodzenia promieni kosmicznych, wysokoenergetycznych cząstek z przestrzeni kosmicznej bezustannie bombardujących Ziemię jest jednym z największych wyzwań współczesnej astrofizyki. Najnowsze wyniki badań opublikowane w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society rzucają nowe światło na pochodzenie tych energetycznych cząstek. Odkryte ponad 100 lat temu i uważane za potencjalny czynnik szkodliwy dla życia załóg samolotów pasażerskich

Zakończono śledztwo w sprawie lądowania modułu Schiaparelli

ESA Exomars 2016Analiza nieudanego lądowania modułu Schiaparelli (ExoMars) zakończyło się wnioskiem mówiącym, że sprzeczne informacje w komputerze pokładowym doprowadziły do przedwczesnego zakończenia sekwencji opadania. Schiaparelli – demonstrator technologii wejścia w atmosferę, opadania i lądowania oddzielił się od statku macierzystego, sondy Trace Gas Orbiter, zgodnie z planem 16 października ubiegłego roku, po czym skierował się w

Potężna fala gazu w Gromadzie Galaktyk w Perseuszu

Łącząc dane zebrane za pomocą Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra z danymi z radioobserwatoriów i symulacji komputerowych, międzynarodowy zespół naukowców odkrył rozległą falę gorącego gazu w pobliskiej Gromadzie Galaktyk w Perseuszu. Rozciągająca się na 200 000 lat świetlnych fala rozmiarami dwukrotnie przewyższa Drogę Mleczną. Badacze uważają, że fala powstała miliardy lat temu po tym jak mała gromada

NGC 1055: Galaktyka na krawędzi

Widoczny powyżej barwny pas gwiazd, gazu i pyłu to w rzeczywistości galaktyka spiralna NGC 1055. Obiekt uchwycony na zdjęciu wykonanym za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) Europejskiego Obserwatorium Południowego ma średnicę nawet 15 procent większą od Drogi Mlecznej. Na zdjęciu nie widać ramion charakterystycznych dla galaktyk spiralnych ponieważ patrząc z Ziemi widzimy NGC 1055 od strony

Sonda Cassini przygotowuje się do kolejnego etapu misji

Sonda Cassini rozpoczyna kolejną ekscytującą fazę swojej misji. Przez cały rok inżynierowie zwiększali nachylenie orbity sondy w stosunku do równika i płaszczyzny pierścieni planety. 30 listopada po przelocie w pobliżu największego księżyca Saturna Tytana i wykorzystaniu jego grawitacji, sonda Cassini rozpocznie pierwszą fazę dramatycznego finału swojej misji. Wystrzelona w przestrzeń kosmiczną w 1997 roku sonda

Spitzer i WISE obserwują samotną młodą gwiazdę

Samotnie podążając w przestrzeni kosmicznej, z dala od jakiegokolwiek innego ciała niebieskiego, młoda niezależna gwiazda aktualnie przechodzi przez fazę gwałtownego wzrostu. Nietypowy obiekt, oznaczany jako CX330 po raz pierwszy odkryto w danych zebranych za pomocą Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra jako źródło promieniowania rentgenowskiego w 2009 roku. Akurat wtedy Chandra wykonywała przegląd zgrubienia centralnego w Drodze Mlecznej. Dalsze

Gejzery Enceladusa: niespodzianka w świetle gwiazd

Podczas niedawnej sesji obserwacyjnej, sonda Cassini obserwowała jasną gwiazdę przechodzącą za pióropuszami gazu i pyłu emitowanymi z południowych obszarów Enceladusa – jednego z lodowych księżyców Saturna. Początkowo, dane z obserwacji sprawiły, że naukowcy zaczęli drapać się po głowach. To co zobaczyli nie zgadzało się z ich przewidywaniami. Obserwacje doprowadziły do zaskakujących wniosków dotyczących niesamowitej aktywności

Hawking wspiera projekt wysłania sondy do układu Alpha Centauri

Stephen Hawking wspiera projekt mający na celu wysłanie niewielkich sond do innego układu gwiezdnego i dotarcie tam w ciągu jednego pokolenia. Takie sondy musiałyby podróżować przez biliony kilometrów – dużo dalej niż jakiekolwiek inne sondy. Projekt badawczy mający na celu opracowanie mikroskopijnych statków kosmicznych został uruchomiony przez miliardera Jurija Milnera wspieranego przez m.in. Marka Zuckerberga,

Najwyraźniejsze zdjęcie dysku pyłowego wokół starej gwiazdy

Niektóre gwiazdy pod koniec swojego życia tworzą wokół siebie stabuilne dyski gazu i pyłu. Materia tworząca tego typu dyski jest wyrzucana przez wiatry gwiezdne w fazie czerwonego olbrzyma. Tego typu dyski przypominają dyski, z których powstają planety wokół młodych gwiazd. Jednak jak dotąd astronomowie nie mieli okazji porównać obu typów dysków – tych, które powstały

Centralna Strefa Molekularna Drogi Mlecznej

Centrum Drogi Mlecznej znajduje się 27 000 lat świetlnych od nas w kierunku Gwiazdozbioru Strzelca. W centrum Drogi Mlecznej znajduje się supermasywna czarna dziura o masie około czterech milionów Słońc. Wokół czarnej dziury znajduje się dysk o średnicy ośmiu lat świetlnych otaczający leżący w jego wnętrzu neutralny gaz i tysiące pojedynczych gwiazd. Ów dysk otoczony

Ciemne obłoki kryjące się w Drodze Mlecznej

Niewidoczne struktury przypominające kształtem nitki makaronu, płaty lasagne czy skorupki orzechów mogą występować w Drodze Mlecznej radykalnie testując nasze rozumienie struktury gazu w Galaktyce.