Gwiazda po cichu zmieniła się w czarną dziurę

Astronomowie zaobserwowali jak masywna, umierająca gwiazda zamieniła się w czarną dziurę. Połączone moce Wielkiego Teleskopu Lornetkowego (LBT, ang. Large Binocular Telescope) oraz teleskopów kosmicznych Hubble’ i Spitzera pozwoliły na poszukiwanie pozostałości po gwieździe, która po prostu zniknęła z pola widzenia. Zamiast spektakularnej eksplozji, gwiazda zniknęła bezszelestnie. Gwiazda dwudziestopięciokrotnie masywniejsza od Słońca powinna eksplodować jako potężna

Hubble dostrzegł księżyc trzeciej pod względem rozmiarów planety karłowatej

Połączone moce trzech obserwatoriów kosmicznych pozwoliły astronomom dostrzec księżyc krążący wokół trzeciej pod względem rozmiarów planety karłowatej znanej jako 2007 OR10.  Oba obiekty przebywają na mroźnych przedmieściach Układu Słonecznego, w Pasie Kuipera wypełnionym lodowymi pozostałościami po procesie formowania naszego układu planetarnego jakieś 4,6 mld lat temu. Dzięki temu odkryciu możemy już powiedzieć, że większość znanych

Hubble poluje na galaktyki w Gwiazdozbiorze Zająca

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia nietypową galaktykę IRAS 06076-2139, którą można znaleźć w gwiazdozbiorze Zająca (Lepus). Kamery Wide Field Camera 3 (WFC3) oraz Advanced Camera for Surveys (ACS) obserwują galaktykę z odległości 500 milionów lat świetlnych. Ten konkretny obiekt kosmiczny wyróżnia się tym, że składa się z dwóch osobnych galaktyk, które

Ostatni cel programu Frontier Fields – gromada galaktyk Abell 370

Kosmiczny Teleskop Hubble’ zajrzał sześć miliardów lat wstecz starając się dostrzec ekstremalnie słabe elementy struktury gromady galaktyk Abell 370, których jak dotąd jeszcze nikt nie obserwował. Abell 370 stanowi jeden z celów programu Frontier Fields, który wykorzystuje masywne gromady galaktyk do badania tajemnic ciemnej materii i bardzo wczesnego Wszechświata. Sześć miliardów lat świetlnych stąd w

Hubble obserwuje: IC 5201 – galaktyka spiralna z poprzeczką

W 1900 roku astronom Joseph Lunt dokonał odkrycia: spoglądając przez swój teleskop w obserwatorium w Kapsztadzie, naukowiec dostrzegł ten niesamowity obiekt w południowym gwiazdozbiorze Żurawia: spiralna galaktyka z poprzeczką, teraz znana jako IC 5201. Po ponad 100 latach od odkrycia, IC 5201 wciąż fascynuje astronomów. Do wykonania tego zdjęcia wykorzystano kamerę Advanced Camera for Surveys

Splątane włókna gazu w centrum galaktyki eliptycznej NGC 4696

Nowe obserwacje przeprowadzone za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a odsłoniły przed nami w niespotykanych dotąd szczegółach delikatną strukturę galaktyki NGC 4696. Ta galaktyka eliptyczna jest przepięknym obiektem kosmicznym o jasnym jądrze otoczonym przez układ ciemnych, poprzeplatanych włókien. NGC 4696 należy do Gromady w Centaurze, gęstwiny setek galaktyk związanych ze sobą grawitacyjnie leżących 150 milionów lat świetlnych

Dieta czarnej dziury w galaktyce Markarian 1018

Być może astronomom udało się rozwiązać zagadkę osobliwego, chaotycznego zachowania supermasywnej czarnej dziury w centrum galaktyki. Połączone dane zebrane za pomocą Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra i innych obserwatoriów wskazują, że tej konkretnej czarnej dziurze zabrakło paliwa, przez co jej otoczenie przestało jasno świecić. Wiele galaktyk charakteryzuje się ekstremalnie jasnym jądrem napędzanym przez materię opadającą na supermasywną

Hubble obserwuje: NGC 24

Powyższe zdjęcie przedstawia połyskujący dysk spiralnej galaktyki znajdujący się około 25 milionów lat świetlnych od Ziemi w kierunku Gwiazdozbioru Rzeźbiarza. Galaktyka znana jako NGC 24 zotała odkryta przez brytyjskiego astronoma Williama Herschela w 1785 i mierzy 40 000 lat świetlnych. Zdjęcie zostało wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a i jego kamery ACS (Advanced Camera for

Enceladus zyskuje konkurencję – gejzery na Europie

Astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zaobserwowali prawdopodobne gejzery wody emitowane z powierzchni Europy, jednego z księżyców Jowisza. Odkrycie to wzmacnia przypuszczenia powstałe przy wcześniejszych obserwacjach za pomocą Hubble’a, a wskazujące, że na Europie pojawiają się erupcje pary wodnej sięgające na spore wysokości nad powierzchnię księżyca. Obserwacje zwiększają szanse na to, że jedna z przyszłych

Hubble zaobserwował nowe gejzery na Europie!

Na dzisiejszej konferencji, która odbyła się w siedzibie NASA poinformowano, że podczas ostatniej kampanii obserwacyjnej na Kosmicznym Teleskopie Hubble’a zidentyfikowane nowe gejzery wody emitowane z południowego obszaru biegunowego tego księżyca. Poniższe zdjęcie złożone ze zdjęć wykonanych za pomocą HST 26 stycznia 2016 r.       Wyniki badań zostaną opublikowane w tym tygodniu w periodyku Astrophysical Journal.

Hubble potwierdza zjawisko mikrosoczewkowania przez planetę okołopodwójną

Dzięki obserwacjom prowadzonym za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a udało się potwierdzić istnienie odległej planety krążącej wokół dwóch gwiazd. Masa planety powoduje powstanie zjawiska mikrosoczewkowania grawitacyjnego, w którym pole grawitacyjne obiektu zakrzywia przebiegające w jego pobliżu promienie świetlne. Zjawisko zaobserwowano w 2007 roku, dzięki czemu jest to pierwsza planeta krążąca wokół dwóch gwiazd potwierdzona przez zjawisko

Hen 2-427: ognista kula

Powyższy dramatyczny barwny obraz przedstawia kosmiczny obiekt o równie dramatycznej historii.Po środku tego niesamowitego obłoku gazu i pyłu tworzącego mgławicę znaną jako M1-67 znajduje się gwiazda o nazwie Hen 2-427 (znana także jako WR 124). Owa gwiazda jest równie gwałtowna co jej otoczenie. To gwiazda Wolfa-Rayeta, rzadki typ gwiazdy charakteryyzujący się bardzo wysokimi temperaturami powierzchni

NGC 4833 – niebo pełne gwiazd

Znajdujące się około 22 000 lat świetlnych od Ziemi w kierunku Gwiazdozbioru Muchy (Musca) powyższe zbiorowisko gwiazd to gromada kulista o nazwie katalogowej NGC 4833. Najnowsze zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (NASA/ESA) przedstawia gęsto upakowaną grupę gwiazd w całej jej krasie. NGC 4833 to jedna z ponad 150 gromad kulistych krążących wokół dysku

Biały karzeł strzela do czerwonego karła tajemniczymi promieniami

Astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a oraz innych teleskopów naziemnych i kosmicznych odkryli nowy typ egzotycznego układu podwójnego: w układzie AR Scorpii szybko rotujący biały karzeł rozpędza elektrony do prędkości bliskiej prędkości światła. Te wysokoenergetyczne cząstki emitują rozbłyski promieniowania które omiatają drugi składnik układu – czerwonego karła, w ten sposób sprawiając, że cały układ dramatycznie pulsuje

Hubble obserwuje: gniazdo intensywnych procesów gwiazdotwórczych

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia wnętrze jednej z najaktywniejszych galaktyk w naszym lokalnym otoczeniu – NGC 1569,  niewielkiej galaktyki znajdującej się 11 milionów lat świetlnych od nas w Gwiazdozbiorze Żyrafy (Camelopardalis). Galaktyka aktualnie charakteryzuje się silnymi procesami gwiazdotwórczymi. NGC 1569 to galaktyka gwiazdotwórcza, oznacza to – zgodnie z nazwą – że

Pochmurna pogoda na egzoplanetach może ukrywać wodę w atmosferze

Woda to gorący temat w badaniu planet pozasłonecznych, także „gorących jowiszów”, których masy podobne są do masy Jowisza, ale które krążą znacznie bliżej swojej gwiazdy macierzystej niż Jowisz. Ich powierzchnie mogą osiągać temperaturę nawet 1100 stopni Celsjusza, przez co jakakolwiek woda w nich obecna przyjmowałaby postać pary wodnej. Astronomowie odkryli wiele gorących jowiszów, w których

Dużo ciężkich pierwiastków przecieka galaktykom przez palce do CGM

Galaktyki „marnują” ogromne ilości ciężkich pierwiastków powstałych w gwiazdach poprzez wyrzucanie ich nawet milion lat świetlnych w przestrzeń kosmiczną w otaczające je halo galaktyczne – wskazują wyniki nowych badań prowadzonych przez naukowców z University of Colorado w Boulder. Badania, których wyniki niedawno opublikowano online w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society wskazują, że więcej

Hubble odsłania kulisy powstawania supermasywnych czarnych dziur

Astrofizycy wykonali kolejne, istotne kroki na drodze do zrozumienia procesów odpowiadających za powstawanie supermasywnych czarnych dziur. W danych zebranych za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a oraz dwóch innych kosmicznych teleskopów włoscy naukowcy odkryli najlepsze jak dotąd dowody na istnienie zalążków, które z czasem rozrastają się w supermasywne czarne dziury. Od wielu lat astronomowie zastanawiali się w

Odległa niebieska galaktyka może rzucić nowe światło na Wielki Wybuch

Słaba, niebieska galaktyka oddalona od nas o 30 milionów lat świetlnych, znajdująca się w Gwiazdozbiorze Małego Lwa może rzucić nowe światło na warunki panujące w początkach Wszechświata. Astronomowie z Uniwersytetu Indiany odkryli niedawno, że galaktyka o nazwie Leoncino (wł. lwiątko) zawiera najmniejszą ilość ciężkich pierwiastków chemicznych, tzw. metali, jak dotąd obserwowaną w jakimkolwiek układzie gwiazd

2007 OR10: Największy bezimienny obiekt w Układzie Słonecznym

Planety karłowate to zazwyczaj tajemnicze obiekty. Oprócz Ceres, która znajduje się w głównym pasie planetoid między orbitami Marsa a Jowisza, wszystkie obiekty należące do tej klasy małych obiektów Układu Słonecznego skrywają się na granicach Układu Słonecznego za orbitą Neptuna. Znajdują się daleko od Ziemi – są chłodne i małe – przez co są wyjątkowo trudne