Klasyczna nowa uchwycona przed, w trakcie i po eksplozji

Astronomowie z prowadzonego w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Warszawskiego przeglądu nieba The Optical Gravitational Lensing Experiment (OGLE) odkryli niezwykle interesującą gwiazdę nową. Analiza precyzyjnych obserwacji wykonanych w latach 2003–2016 stanowi przełom w interpretacji mechanizmów prowadzących do gigantycznych kataklizmów kosmicznych, jakimi są wybuchy gwiazd nowych. Odkrycie zostało zaprezentowane na łamach prestiżowego tygodnika naukowego Nature. Wybuchy gwiazd nowych

GJ1132b: Na tej planecie może być tlen, ale nie życie

Egzoplaneta GJ 1132b intryguje astronomów od momentu odkrycia jej w zeszłym roku. Znajdująca się zaledwie 39 lat świetlnych od Ziemi planeta może posiadać atmosferę pomimo wysokich temperatur rzędu 230 stopni Celsjusza panujących na jej powierzchni. Jednak czy taka atmosfera byłaby gęsta czy rzadka? Nowe badania wskazują, że bardziej prawdopodobna jest ta druga opcja. Astronomka z

Hen 2-427: ognista kula

Powyższy dramatyczny barwny obraz przedstawia kosmiczny obiekt o równie dramatycznej historii.Po środku tego niesamowitego obłoku gazu i pyłu tworzącego mgławicę znaną jako M1-67 znajduje się gwiazda o nazwie Hen 2-427 (znana także jako WR 124). Owa gwiazda jest równie gwałtowna co jej otoczenie. To gwiazda Wolfa-Rayeta, rzadki typ gwiazdy charakteryyzujący się bardzo wysokimi temperaturami powierzchni

Brązowe karły odkrywają przed nami tajemnice egzoplanet

Brązowe karły są mniejsze niż gwiazdy lecz masywniejsze niż olbrzymie planety. Jako takie stanowią naturalne łącze między astronomią a planetologią. Niemniej jednak, tego typu obiekty wykazują niesamowitą różnorodność jeżeli chodzi o rozmiary, temperatury, skład chemiczny i wiele innych cech, przez co naukowcom bardzo trudno je zrozumieć. Nowe prace prowadzone pod kierownictwem Jacqueline Fanrty z Carnegie

Bezpośrednie obrazowanie pasa planetozymali wokół HR8799

Planety mają swój początek w pyłowym dysku materii otaczającym gwiazdę, która dopiero co zaczęła świecić. Według większości modeli pył w takim dysku zaczyna się ze sobą sklejać do momentu, w którym poszczególne zagęszczenia są wystarczająco masywne, aby przyciągać inne zagęszczenia grawitacyjnie. Astronomowie uważają, że proces formowania się planet i rozpraszania dysku trwa około 10 milionów

Gwiezdne laboratorium w Strzelcu

Niewielkie zagęszczenie jasnych, niebieskich gwiazd w górnym lewym rogu tego obszernego 615-megapikselowego zdjęcia stanowi idealne obserwatorium kosmiczne do badania życia i śmierci gwiazd. Owa gromada gwiazd znana jako Messier 18 zawiera gwiazdy, które powstały z tego samego masywnego obłoku pyłu i gazu. Powyższe zdjęcie, na którym widoczne są także czerwone obłoki świecącego wodoru i ciemne włókna pyłowe

KIC 8462852 – duża plama gwiazdowa?

Wciąż daleko do rozwiązania zagadki zmian jasności KIC 8462852. Pojawiła się jednak jeszcze jedna możliwość: duża plama gwiazdowa. Wpołowie października 2015 roku świat obiegła informacja o “dziwnej” charakterystyce zmian jasności u gwiazdy KIC 8462852. Ich niezwykłość polega na nieregularności. Typowy tranzyt egzoplanety lub kilku egzoplanet wprowadza dość łatwo zauważalną regularność spadków jasności gwiazdy. Ta regularność

NGC 4833 – niebo pełne gwiazd

Znajdujące się około 22 000 lat świetlnych od Ziemi w kierunku Gwiazdozbioru Muchy (Musca) powyższe zbiorowisko gwiazd to gromada kulista o nazwie katalogowej NGC 4833. Najnowsze zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (NASA/ESA) przedstawia gęsto upakowaną grupę gwiazd w całej jej krasie. NGC 4833 to jedna z ponad 150 gromad kulistych krążących wokół dysku

Naukowcy stworzyli katalog bliźniaczek Ziemi

Szukasz innej planety? Międzynarodowy zespół naukowców podjął się określenia, które z ponad 4000 planet pozasłonecznych odkrytych za pomocą Kosmicznego Teleskopu Kepler najprawdopodobniej przypominają naszą planetę skalistą. Wyniki badań, szczegółowo opisane w artykule, który zostanie opublikowany w periodyku Astrophysical Journal, omawiają 216 planet Keplera znajdujących się w tzw. ekosferze – obszarze wokół gwiazdy, w którym na powierzchni planety

Potężna dziura w Drodze Mlecznej

Według międzynarodowego zespołu naukowców kierowanego przez prof. Noriyuki Matsunaga z University of Tokyo musimy poważnie  zaktualizować naszą wiedzę o Drodze Mlecznej. Japońscy, południowo-afrykańscy i włoscy astronomowie odkryli, że wokół centrum naszej Galaktyki znajduje się rozległy obszar, w którym praktycznie nie ma młodych gwiazd. Zespół opublikował wyniki swoich badań w artykule w periodyku Monthly Notices of the

Delikatne pomruki odkrywają przed nami przeszłość słynnej gwiazdy

Astronomom korzystającym z teleskopu znajdującego się w odległych, niezamieszkałych pustkowiach Australii, gdzie przestrzeń nie jest zanieczyszczona falami radiowymi FM, udało się zajrzeć w przeszłość pobliskiej gwiazdy, w kilka milionów lat przed jej słynną eksplozją. Badania prowadzone przez międzynarodowy zespół astronomów, w którym znaleźli się chociażby astronomowie z International Centre of Radio Astronomy Reserch (ICRAR) polegające

Czy życie na Ziemi jest jednym z pierwszych we Wszechświecie?

Wiek Wszechświata szacuje się na 13,8 miliarda lat podczas gdy wiek naszej planety to zaledwie ok. 4,5 miliarda lat. Niektórzy naukowcy uważają, że ta różnica sprawia, że życie na innych planetach może być miliardy lat starsze od naszego. Niemniej jednak nowe prace teoretyczne wskazują, że życie istniejące obecnie w rzeczywistości jest przedwczesnym w skali kosmicznej.

Ekosferyczny przegląd Keplera, cz. 3: Kepler-1229b

Zapraszamy na trzecią część przeglądu najciekawszych małych egzoplanet z ostatniego zestawu danych z kosmicznego teleskopu Kepler. W tym artykule opisujemy Keplera-1229b. W układzie Kepler-1229 odkryto jak na razie tylko jedną egzoplanetę, opisywaną w tym artykule. Ten układ planetarny znajduje się 770 lat świetlnych od Słońca. Kepler-1229b jest najmniejszą z nowo odkytych skalistych egzoplanet krążących w

Rola pól magnetycznych w powstawaniu nowych gwiazd

Zagęszczenie obszaru gwiazdotwórczego W43-MM1 to miejsce bardzo masywne i bardzo gęste – znajdująca się tam materia ma masę 2100 mas Słońca na obszarze zaledwie 1/3 roku świetlnego (dla porównania, najbliższa gwiazda do Słońca, znajduje się 4,26 roku świetlnego od nas). Wcześniejsze obserwacje tego miejsca wskazywały na opadanie materii (wskazujące, że materia wciąż ulega kolapsowi w

Hubble obserwuje pozostałości po od dawna nieistniejącej gwieździe

Powyższe zdjęcie przedstawia pozostałości po dawno umarłej gwieździe. Powyższe smugi zjonizowanego gazu znane pod nazwą DEM L316A znajdują się jakieś 160 000 lat świetlnych od Ziemi, wewnątrz jednego z najbliższych nam galaktycznych towarzyszy – Wielkim Obłoku Magellana (LMC). Eksplozja, w której powstała DEM L316A jest przykładem szczególnie energetycznej i jasnej odmiany supernowej – supernowej typu Ia.

TESS będzie poszukiwał egzoplanet bliskich Ziemi

Podczas gdy poszukiwanie życia na odległych planetach nabiera tempa, planowany przez NASA Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) pozwoli nam zacząć poszukiwania nieco bliżej naszego domu. Satelita, którego wyniesienie w przestrzeń kosmiczną planowane jest na rok 2017-18, będzie identyfikował planety krążące wokół najjaśniejszych gwiazd znajdujących się w bezpośrednim otoczeniu Słońca, za pomocą metody tranzytów. Gdy planeta przechodzi

Spitzer i WISE obserwują samotną młodą gwiazdę

Samotnie podążając w przestrzeni kosmicznej, z dala od jakiegokolwiek innego ciała niebieskiego, młoda niezależna gwiazda aktualnie przechodzi przez fazę gwałtownego wzrostu. Nietypowy obiekt, oznaczany jako CX330 po raz pierwszy odkryto w danych zebranych za pomocą Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra jako źródło promieniowania rentgenowskiego w 2009 roku. Akurat wtedy Chandra wykonywała przegląd zgrubienia centralnego w Drodze Mlecznej. Dalsze

Biały karzeł strzela do czerwonego karła tajemniczymi promieniami

Astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a oraz innych teleskopów naziemnych i kosmicznych odkryli nowy typ egzotycznego układu podwójnego: w układzie AR Scorpii szybko rotujący biały karzeł rozpędza elektrony do prędkości bliskiej prędkości światła. Te wysokoenergetyczne cząstki emitują rozbłyski promieniowania które omiatają drugi składnik układu – czerwonego karła, w ten sposób sprawiając, że cały układ dramatycznie pulsuje

Narodziny gwiazdy a potencjał powstawania życia

Nasz Układ Słoneczny rozpoczął swoje życie jako obłok pyłu i gazu. Z czasem grawitacja powoli zaczęła przyciągać niewielkie drobiny ku sobie prowadząc do powstania Słońca i planet jakie znamy dzisiaj. Choć nie wszystkie układy są przyjazne życiu, astronomowie chcą zrozumieć w jaki sposób takie układy powstają. Wyzwaniem w tego typu badaniach jest nieprzezroczystość obłoku pyłowego

Chemia atmosfer planetarnych na kartce papieru

Zazwyczaj komputery przyspieszają obliczenia. Jednak dzięki nowemu podejściu, korzystając jedynie z kartki i długopisu Kevin Heng z Uniwersytetu w Bernie w Szwajcarii otrzymuje wyniki tysiące razy szybciej niż przy wykorzystaniu kodu komputerowego. Astrofizyk oblicza obfitość cząsteczek w atmosferach egzoplanet. Tego typu informacji pozwalają naukowcom ustalić czy cechy charakterystyczne widma atmosfery spowodowane są czynnikami fizycznymi, geologicznymi