Najbliższa egzoplaneta skalista krążąca wokół spokojnej gwiazdy

Astronomowie korzystający z instrumentu HARPS należącego do Europejskiego Obserwatorium Południowego odkryli umiarkowaną planetę o rozmiarach Ziemi w odległości zaledwie 11 lat świetlnych od Ziemi. Nowa planeta nosi oznaczenie Ross 128 b i aktualnie jest drugą pod względem odległości odkrytą planetą o umiarkowanych temperaturach (zaraz po Proxima b. To także najbliższa planeta odkryta na orbicie wokół

Pierwszy zaobserwowany kurczący się biały karzeł

Astrofizycy z Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego w Rosji wraz ze współpracownikami z Włoch i Rosyjskiej Akademii Nauk odkryli pierwsze obserwacyjne dowody na kurczącego się białego karła. Stałe wysokie tempo przyspieszania rotacji gwiazdy tego typu, należącej do enigmatycznego układu podwójnego, można z łatwością wytłumaczyć kurczeniem się białego karła – dowodzą badacze. Odkrycie zostało opisane w artykule, który

Herschel odkrywa łączenie galaktyk w bardzo wczesnym Wszechświecie

To co wydawało się być rzadkim przykładem potężnej, dawnej galaktyki okazało się być nawet rzadszą parą ekstremalnie masywnych galaktyk obserwowanych tuż przed rozpoczęciem procesu łączenia gdy Wszechświat miał zaledwie miliard lat. To wyjątkowe źródło światła po raz pierwszy zidentyfikowane zostało za pomocą obserwatorium kosmicznego Herschel (ESA), a następnie dokładniej przyjrzało mu się naziemne obserwatorium ALMA

Fobos mistrzem drugiego planu [zdjęcie]

Czujne oko Kosmicznego Teleskopu Hubble’a obserwowało niewielkiego Fobosa podczas jego podróży po orbicie wokół Marsa w dniu 12 maja 2016 roku. Celem obserwacji było wykonanie foografii Marsa w momencie jego największego zbliżenia do Ziemi, a pojawienie się księżyca stanowiło swego rodzaju bonus. Na przestrzeni 22 minutt, Hubble wykonał 13 pojedynczych zdjęć Marsa, z których powstał

Gwiazda, która eksplodowała, przetrwała i eksplodowała ponownie 50 lat później

To prawdziwy niebiański odpowiednik zombie – gwiazda, której znudziło się życie po śmierci. Międzynarodowy zespół astronomów odkrył gwiazdę, która eksplodowała więcej niż jeden raz na przestrzeni nieco ponad 50 lat. Odkrycie, opisane w artykule opublikowanym w periodyku Nature, całkowicie podważyło naszą obecną wiedzę o tym jak gwiazda może zakończyć swoje życie. We wrześniu 2014 roku zespół

Hubble obserwuje rozszerzające się echo świetlne supernowej

Światło z eksplozji supernowej w pobliskiej galaktyce gwiazdotwórczej M82 odbija się od potężnego obłoku pyłowego w przestrzeni międzygwiezdnej. Supernowa SN 2014J, która eksplodowała w górnym prawym fragmencie M82 (oznaczono ją „X”) odkryta została 21 stycznia 2014 roku. Zdjęcia przedstawione na górze przedstawiają rozszerzającą się powłokę światła z eksplozji gwiazdy rozszerzającą się od swojego źródła w

Sonda Dawn bada ewolucję wnętrza Ceres

Struktury na powierzchni Ceres – największego globu między Marsem a Jowiszem oraz ewolucja jego wnętrza są ze sobą silniej związane niż można byłoby przypuszczać. Najnowsze badania, opublikowane w periodyku Geophysical Research Letters obejmujące badanie struktur powierzchniowych Ceres pozwoliły na odkrycie nowych informacji o ewolucji wnętrza tej planety karłowatej. Naukowcy skupili się na charakterystycznych strukturach liniowych –

ALMA pozwala nam spojrzeć na przyszłość Słońca

Zespół astronomów pracujący pod kierownictwem badaczy z Chalmers University of Technology jako pierwszy zaobserwował szczegóły powierzchni starzejącej się gwiazdy o masie podobnej do masy Słońca. Wykonane za pomocą obserwatorium ALMA zdjęcia przedstawiają czerwonego olbrzyma o średnicy dwukrotnie większej od średnicy orbity Ziemi wokół Słońca. Naukowcy zaznaczają, że atmosfera gwiazdy rozdęła się w ten sposób wskutek

Ogrzewanie oceanu Enceladusa może trwać od miliardów lat

Już od miliardów lat tarcie pływowe może dostarczać wystarczająco dużo ciepła do napędzania aktywności hydrotermalnej wewnątrz oceanu Enceladusa jeżeli tylko księżyc posiada bardzo porowate jądro wskazują najnowsze badania. Artykuł naukowy opublikowany w periodyku Nature Astronomy w dniu wczorajszym opisuje pierwszą próbę wytłumaczenia najważniejszych cech 500-kilometrowego Enceladusa na podstawie danych zebranych przez sondę Cassini w trakcie trwania

Las sygnałów cząsteczkowych zaobserwowany w galaktyce gwiazdotwórczej

Ryo Ando, doktorant na Uniwersytecie w Tokio wraz ze współpracownikami podczas obserwacji galaktyki NGC 253 rozdzielił położenie obszarów gwiazdotwórczych do poziomu obłoków molekularnych o rozmiarach około 30 lat świetlnych. Dzięki temu badaczom udało się zidentyfikować osiem różnych masywnych obłoków pyłowych wzdłuż centrum galaktyki. „Dzięki swojej niespotykanej rozdzielczości i czułości, ALMA pozwoliła nam dostrzec szczegóły struktury

Powrót komety: 96P w obiektywach satelitów ESA i NASA

Sonda SOHO (Solar and Heliospheric Observatory) miała w tym tygodniu wizytę starej znajomej – odwiedziła ją kometa 96P, która weszła w pole widzenia sondy w dniu 25 października 2017 roku. Kometa pojawiła się w dolnym prawym rogu pola widzenia SOHO, przeleciała w górę przy prawej krawędzi pola widzenia, aby zniknąć 30 października. Sonda SOHO obserwowała

RECENZJA: Astrofizyka dla zabieganych – Neil deGrasse Tyson

Neila deGrasse’a Tysona chyba nie trzeba przedstawiać nikomu zainteresowanemu astronomią. Autor licznych książek z zakresu astrofizyki, fenomenalny popularyzator astronomii, były dyrektor Hayden Planetarium w Nowym Jorku, gospodarz jednego z najlepszych – jeżeli nie najlepszego – podcastów o astronomii: Star Talk oraz autor i prowadzący program Kosmos: Kosmiczna Odyseja będący swego rodzaju kontynuacją kultowego programu Cosmos z lat

ALMA odkrywa chłodny pył wokół najbliższej nam gwiazdy

Obserwatorium ALMA w Chile odkryło pył wokół Proxima Centauri – najbliższej gwiazdy do Układu Słonecznego.. Nowe obserwacje przedstawiają poświatę pochodzącą od chłodnego pyłu znajdującego się na obszarze od jednej do czterech jednostek astronomicznych od Proximy. Dane wskazują także na obecność jeszcze chłodniejszego zewnętrznego pasa pyłu i mogą wskazywać na obecność rozbudowanego układu planetarnego. Takie struktury

NASA bada niewidoczne bąble magnetyczne w zewnętrznych obszarach Układu Słonecznego

Przestrzeń kosmiczna może wydawać się pusta, ale w rzeczywistości jest ona dynamicznym miejscem wypełnionym niemal niewidoczną materią i zdominowanym przez siły, szczególe te powstałe w polach magnetycznych. Magnetosfery czyli pola magnetyczne wokół większości planet można spotkać w całym Układzie Słonecznym. To właśnie one odchylają wysokoenergetyczne cząstki emitowane przez Słońce lub pochodzące z przestrzeni międzygwiezdnej. Wraz

Naukowcy odkryli planetę, która nie powinna istnieć

Naukowcom udało się odkryć olbrzymią planetę, która przynajmniej według aktualnie uznawanych teorii formownia planet, nie powinna istnieć. Odkrycie opisano w artykule zaakceptowanym do publikacji w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. Istnienie potężnej planety NGTS-1b stoi w sprzeczności z teoriami opisującymi formowanie się planet, które wskazują, że planeta tych rozmiarów nie może powstać w