IBEX obserwuje międzygwiezdne pole magnetyczne

Natychmiast po starcie w 2008 roku satelita IBEX czyli Interstellar Boundary Explorer zauważył ciekawą cechę cienkiego wycinka przestrzeni: w cienkim fragmencie nieba można było zaobserwować znacznie intensywniejszy strumień cząsteczek niż gdziekolwiek indziej. Pochodzenie tak zwanej wstążki IBEX było nieznane – jednak jej istnienie otworzyło drzwi do obserwowania tego co znajduje się poza naszym Układem Słonecznym, tak

SDO obserwuje słoneczne protuberancje

Wydłużone protuberancje słoneczne pojawiły się i powolnie rozwijały nad powierzchnią naszej Dziennej Gwiazdy 3 lutego 2016 roku. Całe zjawisko zostało zarejestrowane przez kamery obserwatorium SDO (Solar Dynamics Observatory). Protuberancje, znane jako włókna gdy widoczne są nad krawędzią Słońca, to chmury materii słonecznej zawieszone nad powierzchnią Słońca w jego polu magnetycznym. To ten sam złożony magnetyzm,

Rozpoczyna się siódmy rok obserwacji Słońca za pomocą SDO

Cztery dni temu (11.02) minęło 6 lat od wystrzelenia w przestrzeń kosmiczną na szczycie rakiety Atlas V obserwatorium Solar Dynamics Observatory, które od tego czasu bezustannie obserwuje w wysokiej rozdzielczości naszą gwiazdę macierzystą. SDO zapewnia nam niespotykane dotąd spojrzenie na bezustannie zmieniającą się atmosferę Słońca oraz na kosmiczną pogodę. Powyższy film stanowi kompilację zdjęć z SDO wykonanych

Nowe informacji o składzie chemicznym wczesnego Układu Słonecznego

Korzystając z wyrafinowanych symulacji komputerowych międzynarodowy zespół badawczy odkrył nowe informacje o składzie chemicznym ziaren pyłu, z których powstał Układ Słoneczny 4.5 miliarda lat temu. Badacze z Swinburne University of Technology w Melbourne oraz University of Lyon we Francji stworzyli dwuwymiarową mapę składu chemicznego pyłu tworzącego mgławicę słoneczną, rzadki dysk pyłu otaczający młode Słońce, z

Magnetyczne Słońce

Powierzchnia Słońca wije się i tańczy. Zdecydowanie nie przypominając biało-żółtego dysku widocznego z Ziemi, Słońce charakteryzuje się wijącymi się, potężnymi pętlami i wirującymi cyklonami, które sięgają górnych warstw atmosfery Słońca – korony, której temperaturę liczy się w milionach stopni. Niestety nie widać ich w zakresie promieniowania widzialnego.

Najlepsze zdjęcie SOHO ostatnich 20 lat

Świętując dwudziestą rocznicę startu obserwatorium SOHO (Solar and Heliospheric Observatory), NASA ogłosiła głosowanie na najlepsze zdjęcie wykonane w ciągu dwóch dekad pracy obserwatorium.

20 lat sukcesów obserwatorium SOHO

Mimo 20 lat w przestrzeni kosmicznej obserwatorium SOHO (Solar and Heliospheric Observatory) wciąż działa bez zarzutu. Pierwotnie wysłana w przestrzeń kosmiczną w 1995 roku do badania Słońca i jego wpływu na cały Układ Słoneczny, sonda SOHO zrewolucjonizowała tą dziedzinę nauki określaną mianem heliofizyki stając się podstawą prawie 5000 publikacji naukowych. SOHO odkryła także swoje powołanie

Sonda STEREO-A wraca do pracy

9 listopada 2015 roku sonda Solar and Terrestrial Relations Observatory Ahead (STEREO-A) wznowiła transmitowanie danych w pełnym zakresie. Przez ostatni rok sonda wysyłała jedynie słaby sygnał, a czasami w ogóle przerywała komunikację – z uwagi na fakt, że na swojej orbicie heliocentrycznej znajdowała się bezpośrednio za Słońcem. 

Aktywny region przy prawej krawędzi Słońca

Powyższy film zarejestrowany przez sondę Solar Dynamics Observatory przedstawia aktywny region w pobliżu prawej krawędzi dysku Słońca, w którym doszło do erupcji oraz towarzyszących jej mniejszych erupcji w ciągu 30 godzin w okresie 3-5 listopada 2015 roku.

Ubiegłotygodniowe ogromne włókno na Słońcu

W ubiegłym tygodniu na powierzchni Słońca można było obserwować długą, ciemną linię – tzw. włókno (filament), która rozciągała się na prawie połowie widocznej tarczy Słońca. Włókno doskonale widać na powyższym zdjęciu wykonanym 21 października 2015 roku przez

Potężne burze słoneczne wymykają się obserwatoriom na Ziemi

Według obserwacji przeprowadzonych przez Tihany Magnetic Observatory na Węgrzech, indeksy używane przez naukowców do oceny perturbacji geomagnetycznych Słońca w kierunku Ziemi nie są w stanie wykryć niektórych burz słonecznych, które mogą zagrozić sieciom dostaw prądu oraz sieciom komunikacyjnym na Ziemi.

Potężne fale w atmosferze Słońca

Dwa zespoły naukowców pod kierownictwem Nariaki Nitta z Lockheed Martin Advanced Technology Center w USA oraz Radoslava Bucika z Max Planck Institute for Solar System Research (MPS) w Niemczech niezależnie odkryły nowe zjawisko na Słońcu: wielkoskalowe fale w atmosferze gwiazdy, którym towarzyszy emisja energetycznych cząstek bogatych w hel-3.

Ziemia i Księżyc mistrzami pierwszego planu w kadrze SDO

13. września 2015 roku gdy wysłane przez NASA obserwatorium Solar Dynamics Observatory (SDO) jak zawsze uważnie śledziło procesy zachodzące na Słońcu, w kadrze znalazł się nie jeden „mistrz pierwszego planu”, ale dwa.

Złożona masa plazmy słonecznej 1-3 września

Niewielka lecz złożona materii słonecznej unosiła się nad powierzchnią przez ponad 40 godzin w dniach 1-3 września 2015 r. Na ujęciu wykonanym przez Solar Dynamics Observatory widać jak materia była rozciągana i przeciągana raz w jedną, raz w drugą stronę przez silne oddziaływania magnetyczne.

Miłośniku astronomii podejmij wyzwanie – dołącz do badań!

Wielu z Was z pewnością wielokrotnie patrzyło w niebo i zastanawiało się jak fascynującą pracę mają astronomowie, wszak nie zajmują się fakturami, przychodem, polityką i innymi codziennymi, ziemskimi sprawami, ale zaglądają w głąb Wszechświata badając skały na Marsie, temperatury gwiazd, skład chemiczny obłoków molekularnych, budowę galaktyk czy wybuchy na Słońcu. Jeżeli tak – ta wiadomość

Kolejny rozbłysk na Słońcu

Skoro tak się powoooooli zaczyna chłodno robić, Słońce nie wydaje się już tak żółte i gorące jak dwa tygodnie temu – warto przypomnieć wokół czego krążymy niczym ćmy. Wczoraj o 9:33 polskiego czasu Słońce wyemitowało rozbłysk słoneczny. Kosmiczne obserwatorium Solar Dynamics Observatory (SDO), które

Aktywność zjonizowanego helu tydzień temu

Powyższe zdjęcie przedstawia wydłużone strumienie plazmy płynące w tą i z powrotem wzdłuż linii pola magnetycznego nad kilkoma aktywnymi regionami