ASTROFAZA: Ciemna materia i ciemna energia
Źródło: Astrofaza
Autor: Radek Kosarzycki
Piszę o kosmosie bezustannie od 2015 roku. Jak nie piszę o kosmosie, to pewnie łażę po lesie lub łąkach z psami.
Fale grawitacyjne: powtórzenie wiedzy przed konferencją LIGO!
Już niedługo, już bardzo niedługo. Dzisiaj, 11 lutego o godzinie 16:30 najprawdopodobniej dowiemy się z jednej z kilku konferencji prasowych – z National Press Club w Waszyngtonie, w Hannowerze czy w Pizie – że udało się po raz pierwszy bezpośrednio zmierzyć fale grawitacyjne. Oznaczałoby to pierwsze bezpośrednie wykrycie delikatnych zaburzeń czasoprzestrzeni, przemieszczających się z prędkością
Lądowanie na planetoidzie – MASCOT-2
Powyższe zdjęcie przedstawia mikro-lądownik, który ESA planuje dostarczyć na powierzchnię planetoidy w ramach misji Asteroid Impact Mission. Docelowa planetoida ma średnicę zaledwie 170 metrów i stanowi mniejszy element układu podwójnego Didymos – jej rozmiary porównywalne są z rozmiarami Piramidy Cheopsa w Gizie. Planetoida krąży w odległości 1.2 km od większego, 800-metrowego elementu głównego w tym układzie
Chwila sławy pewnej gwiazdy
Nowo powstała gwiazda oświetla otaczający ją obłok na nowym zdjęciu wykonanym w Obserwatorium La Silla (ESO) w Chile. Ziarna pyłu tworzące rozległy obłok otaczający gwiazdę HD 97300 rozpraszają jej światło niczym światła samochodu w gęstej mgle – tworząc w ten sposób mgławicę IC 2631. Chociaż HD 97300 teraz znajduje się w blasku fleszy, pył, który
Naukowcy znaleźli setki nowych galaktyk za Drogą Mleczną
Po raz pierwszy udało się zbadać setki pobliskich ukrytych galaktyk rzucając tym samym światło na tajemniczą anomalię grawitacyjną zwaną Wielkim Atraktorem. Mimo tego, że znajdują się zaledwie 250 milionów lat świetlnych od Ziemi – bardzo blisko w skali astronomicznej – nowe galaktyki były ukryte przed naszym wzrokiem przez naszą własną galaktykę – Drogę Mleczną. Korzystając
Astronomowie zauważyli niewielką galaktykę zaczepiającą olbrzyma
Międzynarodowy zespół badaczy pracujący pod kierownictwem Aarona Romanowsky’ego z San Jose State University wykorzystał Teleskop Subaru do zidentyfikowania słabej galaktyki karłowatej zaburzającej pobliską gigantyczną galaktykę spiralną. Obserwacje pozwalają przyjrzeć się procesowi, który jest ulotny, ale mający istotny wpływ na formowanie kształtu galaktyk. „Zewnętrzne regiony olbrzymich galaktyk takich jak chociażby Droga Mleczna wydają się być gruzem
Nierówna praca pulsara Vela
Zespół australijskich astronomów przeprowadził intensywną kampanię obserwacji ciekawego młodego pulsara. Obserwacje miały na celu zbadanie zmian w częstotliwości jego rotacji. Znajdujący się około 910 lat świetlnych od Ziemi pulsar Vela jest obiektem bardzo młodym w skali astronomicznej – jego wiek szacuje się na zaledwie 11 300 lat. Przykuwa on uwagę astronomów z uwagi na swoje
Planety podobne do Ziemi mają podobną budowę wewnętrzną
Każde dziecko w szkole uczy się o podstawowej budowie wewnętrznej Ziemi: cienka skorupa, gruby płaszcz i jądro o wielkości Marsa. Ale czy taka budowa jest uniwersalna? Czy wszystkie skaliste egzoplanety także będą miały tą samą budowę? Nowe badania wskazują, że tak – wnętrza planet skalistych będą bardzo podobne do wnętrza Ziemi. „Chcieliśmy sprawdzić z czego
Powstawanie gwiazd na obrzeżach galaktyki
Obszary formowania gwiazd mogą być zasadniczo podzielone na trzy typy w zależności od gęstości gazu (lub dokładniej mówiąc gęstości powierzchniowej gazu, która jest łatwiejsza do określenia od konwencjonalnej gęstości objętościowej). W regionach o stosunkowo wysokiej gęstości, gdzie gaz występuje głównie w formie molekularnej a nie atomowej istnieje silna zależność między intensywnością procesów gwiazdotwórczych a gęstością.
Tetyda na tle pierścieni
Na powyższym zdjęciu Tetyda wydaje się znajdować między dwoma zestawami pierścieni, ale to tylko złudzenie. W rzeczywistości pierścienie znajdują się nad Tetydą, a poniżej jej widzimy jedynie cienie pierścieni widoczne na powierzchni Saturna. Tetyda (1062 km średnicy) to jeden ze średnich pod względem rozmiarów księżyców Saturna. W dużej części Tetyda składa się z lodu, podobnie
Intensyfikacja poszukiwań planety przy Proxima Centauri
Autor: Paul Gilster, autor Centauri Dreams Zawsze będzie jakaś ‘proxima’—gwiazda najbliższa naszej własnej—ale nie zawsze będzie to Proxima Centauri, która za kilkadziesiąt tysięcy lat bez wątpienia zmieni nazwę, być może na Alfa Centauri C lub coś w tym stylu. Żyjemy w bardzo dynamicznym wszechświecie, gdzie czerwony karzeł Ross 248 stanie się (za jakieś czterdzieści tysięcy lat) nową ‘proximą.’ Możemy
Gwiazdy!
Autor: prof. Stefan Dreizler z Georg-August-Universität Göttingen – Institute for Astrophysics Gwiazda jest sferą bardzo gorącego gazu (tzw. plazmy) utrzymywaną przez własną grawitację. Nasze Słońce jest najbliższą nam gwiazdą – dlatego też astronomowie używają jej jako standardu, gwiazdy odniesienia. W porównaniu z Ziemią, Słońce jest 300 000 razy masywniejsze, a jego średnica jest stukrotnie większa. W przeciwieństwie do Ziemi i
Zwierciadło główne Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba gotowe!
Instalacja osiemnastego i ostatniego segmentu głównego zwierciadła przyszłego największego i najsilniejszego teleskopu kosmicznego została zakończona. Instalacja ostatniego lustra w ośrodku Goddard Space Flight Center w Greenbelt w stanie Maryland to istotny krok milowy w montażu Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba. „Naukowcy i inżynierowie spędzili ogromne ilości czasu na instalacji tych niesamowitych, niemal idealnych zwierciadeł, które będą skupiać
Gwiezdny kanibalizm: burzliwa przeszłość Słońca
Gwiazdy powstają wewnątrz rotującego obłoku składającego się z międzygwiezdnego pyłu i gazu, który ulega kontrakcji do gwiezdnych gęstości pod wpływem własnej grawitacji. Zanim jednak stanie się częścią gwiazdy duża część obłoku tworzy dysk krążący wokół tworzącej się gwiazdy. Powstawanie takiego dysku związane jest z zasadą zachowania momentu pędu. Sposób w jaki materia jest transportowana wewnątrz
Nowe informacji o składzie chemicznym wczesnego Układu Słonecznego
Korzystając z wyrafinowanych symulacji komputerowych międzynarodowy zespół badawczy odkrył nowe informacje o składzie chemicznym ziaren pyłu, z których powstał Układ Słoneczny 4.5 miliarda lat temu. Badacze z Swinburne University of Technology w Melbourne oraz University of Lyon we Francji stworzyli dwuwymiarową mapę składu chemicznego pyłu tworzącego mgławicę słoneczną, rzadki dysk pyłu otaczający młode Słońce, z
Ujawniamy: Rosyjski załogowy lądownik księżycowy
Mimo, że do jakiejkolwiek załogowej misji na Księżyc nie dojdzie przez co najmniej 10 najbliższych lat, za kulisami na tablicach pojawiły się już pierwsze informacje o następnej generacji lądowniku księżycowym. No dobra, nie na tablicach, a na ekranach komputerowych. Plany zakładają, że wsparta na czterech nogach maszyna będzie w stanie zabrać na pokład co najmniej dwóch
Gwałtowny superwiatr wyrzucony z galaktyki odkrywa jej historię
Międzynarodowy zespół pracujący pod kierownictwem badacza z Hiroshima University odkrył szczegółową strukturę masywnego obłoku zjonizowanego gazu wypływającego z galaktyki gwiazdotwórczej NGC 6240. W swoich badaniach zespół wykorzystał kamerę Suprime-Cam zainstalowaną na 8.2-metrowej średnicy Teleskopie Subaru na Maunakea na Hawajach. Obserwowany przez astronomów zjonizowany gaz rozciąga się na 300 000 lat świetlnych. Cały obłok został wywiany
Z pamiętnika łazika…. [Curiosity] 4 lutego 2016 r.
W dniu dzisiejszym łazik Curiosity przejechał 4.1 m w kierunku SSE (168 stopni). Poniższe zdjęcia wykonane zostały dzisiaj w godzinach 9:07 – 9:48 naszego czasu. Zdjęcia pozostawiam bez komentarza, bo mówią same za siebie i nie potrzebują upiększania.
We wnętrzu komety 67P nie ma…
We wnętrzu jądra komety 67P/Czuriumow-Gerasimienko nie ma żadnych dużych luk/jam. Sonda Rosetta wykonała pomiary, które jasno potwierdzają, że jądro komety nie ma struktury porowatej. Komety to lodowe pozostałości po okresie formowania planet 4.6 miliardów lat temu. Jak dotąd sondy odwiedziły osiem komet i dzięki ich misjom udało nam się stworzyć swego rodzaju obraz podstawowych właściwości
Czy Ziemia też jest przyjazna dla życia?
Wiemy, że Ziemia jest przyjazna dla życia – wszak na niej mieszkamy. Ale czy spoglądając na nią z odległości kilkuset lat świetlnych też byśmy uznali, że jest doskonałym kandydatem na planetę przyjazną dla życia? Dobrą – tak, ale nie doskonałą – tak uważa astronom Rory Barnes z mieszczącego się na University of Washington Virtual Planetary