Mgławice – Strona 2 – PULS KOSMOSU

Data publikacji 19 marca 2018

Krab w ultrafiolecie

Mgławica Kraba to pozostałość po supernowej oddalona od Ziemi o jakieś 6500 lat świetlnych w kierunku gwiazdozbioru Byka. W centrum mgławicy znajduje się pulsar – pozostałość po gwieździe, której eksplozja uformowała mgławicę. Pulsar ten obraca się wokół własnej osi 30 razy na sekundę omiatając galaktykę strumień fal radiowych. Część materii otaczającej pulsar została odrzucona jeszcze

Data publikacji 14 lutego 2018

Nowe modele pozwalają zajrzeć do serca Mgławicy Rozeta

Dziura w samym sercu zachwycającego, przypominającego różę obłoku międzygwiezdnego zdumiewa astronomów od dziesięcioleci. Nowe badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu w Leeds oferują wyjaśnienie różnicy między wiekiem i rozmiarami centralnego otworu w Mgławicy Rozeta a jej gwiazd centralnych. Mgławica Rozeta znajduje się wewnątrz Drogi Mlecznej i oddalona jest od Ziemi o około 5000 lat świetlnych.

Data publikacji 31 stycznia 2018

Ciemne smugi Lupus 3 na tle rozgwieżdżonego nieba

Ciemny obłok kosmicznego pyłu przesuwa się wzdłuż tego spektakularnego szerokokątnego ujęcia nieba, oświetlony przez niezwykle jasne światło nowych gwiazd. Ten gęsty obłok to obszar gwiazdotwórczy o nazwie Lupus 3, w którym z zapadających się grawitacyjnie mas gazu i pyłu powstają niezwykle gorące gwiazdy. Powyższa mozaika została złożona ze zdjęć wykonanych za pomocą teleskopu VLT Survey

Data publikacji 17 stycznia 2018

Hubble odkrywa obiekty podgwiezdne w Mgławicy Oriona

W niespotykanym głębokim przeglądzie małych, słabo świecących obiektów w Mgławicy Oriona,astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a odkryli największą znaną populację brązowych karłów rozrzuconą między nowo powstałymi gwiazdami. Analizując otoczenie badanych gwiazd, badacze odkryli nie tylko bardzo mało masywne brązowe karły,ale także trzy olbrzymie planety. Udało się nawet ukryć podwójną planetę – układ, w którym dwie

Data publikacji 13 grudnia 2017

Gwiezdny żłobek w pełnej krasie

Kamera OmegaCAM zainstalowana na należącym do ESO teleskopie VLT Survey Telescope uchwyciła ten błyszczący obraz gwiezdnego żłobka o nazwie Sharpless 29. Na tym jednym zdjęciu można dostrzec wiele zjawisk astronomicznych, m.in. obłoki gazu i pyłu odbijające, pochłaniające i reemitujące promieniowanie gorących młodych gwiazd wewnątrz mgławicy. Przedstawiony tutaj region nieba znajduje się w katalogu Sharpless, w

Data publikacji 11 grudnia 2017

Mgławica Crescent: gorący gwiezdny bąbel

Młoda, masywna gwiazda, która rozpoczęła swoje życie z masą 25 razy większą od masy Słońca odrzuca warstwy materii i szybkich wiatrów tworząc powyższą dynamiczną scenerię uchwyconą przez satelitę XMM-Newton. Powyższe zdjęcie szczegółowo przedstawia strukturę Mgławicy Crescent, która odrzuciła warstwę materii przechodząc w stadium czerwonego olbrzyma jakieś 200 000 lat temu. Szybkie wiatry wyemitowane nieco później

Data publikacji 30 października 2017

Mgławica refleksyjna NGC 1999

Ten ponury widok sfotografowany za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przypomina mgłę podświetloną przez lampę uliczną, wirującą wokół swego rodzaju dziury o nietypowym kształcie – jest w tym opisie trochę prawdy. Podczas gdy „mgła” to w rzeczywistości pył i gaz podświetlone przez gwiazdę, owa „dziura” to po prostu pusty obszar nieba. Gdy po raz pierwszy sfotografowano

Data publikacji 27 września 2017

Osobliwe struktury w Mgławicy Saturn

Spektakularna mgławica planetarna NGC 7009 znana także jako Mgławica Saturna wynurza się z ciemności niczym seria nieregularnych bąbli, rozświetlona w różnych odcieniach różu i błękitu. Powyższe kolorowe zdjęcie zostało wykonane za pomocą instrumentu MUSE zainstalowanego na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) w ramach badań, których celem było tworzenie map pyłu w mgławicy planetarnej. Mapa – odsłaniająca

Data publikacji 4 września 2017

Pozostałości po gwieździe rzucają nowe światło na źródło promieni kosmicznych

Zrozumienie pochodzenia promieni kosmicznych, wysokoenergetycznych cząstek z przestrzeni kosmicznej bezustannie bombardujących Ziemię jest jednym z największych wyzwań współczesnej astrofizyki. Najnowsze wyniki badań opublikowane w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society rzucają nowe światło na pochodzenie tych energetycznych cząstek. Odkryte ponad 100 lat temu i uważane za potencjalny czynnik szkodliwy dla życia załóg samolotów pasażerskich

Data publikacji 27 lipca 2017

Opowieść o trzech gwiezdnych miastach

Dzięki nowym obserwacjom przy pomocy należącego do ESO teleskopu VST, astronomowie odkryli trzy różne populacje niemowlęcych gwiazd w gromadzie w Mgławicy Oriona. To niespodziewane odkrycie dodaje nowy, bardzo ważny aspekt, do zrozumienia w jaki sposób formują się takie gromady. Odkrycie sugeruje, ze powstawanie gwiazd może zachodzić falami, z których każda zachodzi w znacznie szybszej skali

Data publikacji 13 lipca 2017

Chandra zagląda do wnętrza obłoku W51

W kontekście przestrzeni kosmicznej, termin „obłok” oznacza coś zupełnie innego niż białe zagęszczenia wody na niebie. Olbrzymie obłoki molekularne to rozległe obiekty kosmiczne składające się głównie z cząsteczek wodoru i atomów helu, w których powstają nowe gwiazdy i planety. Owe obłoki mogą charakteryzować się masą ponad miliona mas Słońca i rozciągać się nawet na kilkaset

Data publikacji 19 czerwca 2017

Mgławica IC 418 okiem Kosmicznego Teleskopu Hubble’a

Na powyższym zdjęciu wykonanym w 2000 roku przez Kosmiczny Teleskop Hubble, mgławica planetarna IC 418 świeci niczym wielobarwny kamień szlachetny. IC 418 znajduje się jakieś 2000 lat świetlnych od Ziemi w kierunku gwiazdozbioru Zająca. Mgławica planetarna stanowi ostatni etap ewolucji gwiazdy podobnej do naszego Słońca. Gwiazda w centrum IC 418 była czerwonym olbrzymem jeszcze kilka

Data publikacji 16 czerwca 2017

Tajemniczy azot w rozpadającym się dysku gwiazdotwórczym

Międzynarodowy zespół astronomów kierowany przez holenderskich naukowców odkrył region w Drodze Mlecznej zawierający bardzo dużo związków azotu w południowo-wschodnim fragmencie dysku gwiazdotwórczego, który kształtem przypomina motyla, oraz bardzo mało w północno-zachodniej. Astronomowie podejrzewają, że w jednym dysku powstaje na raz wiele gwiazd, jednak proces odpowiadający za takie zróżnicowanie składu wciąż jest zagadką. Artykuł opisujący odkrycie

Data publikacji 15 czerwca 2017

Radioastronomowie zaglądają głęboko w Mgławicę w Orionie

Astronomowie opublikowali zdjęcie rozległego włókna gwiazdotwórczego gazu oddalonego od nas o 1200 lat świetlnych, a znajdującego się w gwiezdnym żłobku w Mgławicy w Orionie. Powyższe zdjęcie przedstawia cząsteczki amoniaku wypełniające długie na 50 lat świetlnych włókno wykryte za pomocą teleskopu GBT (Green Bank Telescope) w Wirginii Zachodniej. Obraz włókna nałożono na zdjęcie Mgławicy w Orionie

Data publikacji 14 czerwca 2017

VST fotografuje trzy mgławice na jednym potężnym zdjęciu

Dwa słynne obiekty nieba dzielą kadr z trzecim, mniej znanym obiektem na powyższym potężnym zdjęciu 3-gigapikselowym wykonanym za pomocą teleskopu VLT Survey Telescope (VST) należącego do ESO. Po prawej stronie znajduje się słaby, świecący obłok gazu o nazwie Sharpless 2-54, w centrum kadru znajduje się Mgławica Orzeł, a lewą część zdjęcia zajmuje Mgławica Omega. To

Data publikacji 17 marca 2017

Hubble obserwuje: Nowe zdjęcie Mgławicy w Orionie

Poszukując samotnych planet i nieudanych gwiazd astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a stworzyli mową mozaikę przedstawiającą Mgławicę w Orionie. Podczas przeglądu słynnego obszaru gwiazdotwórczego, badacze odkryli brakujący element kosmicznej układanki: trzeci, dawno utracony element układu gwiazd. Mgławica w Orionie to najbliższy nam obszar gwiazdotwórczy – znajduje się zaledwie 1400 lat świetlnych od Ziemi. To naprawdę

Data publikacji 14 lutego 2017

Młode masywne gwiazdy w Mgławicy Omega nie mają bliskich partnerów

Astronomowie z Leuven w Belgii i Amsterdamu w Holandii odkryli, że masywne gwiazdy w obszarze gwiazdotwórczym M17 (Mgławica Omega) nie są – wbrew oczekiwaniom – elementami ciasnego układu podwójnego. Rozpoczęły swoje życie osobno lub w pobliżu odległego partnera. Naukowcy bazują swoje wnioski na danych zebranych za pomocą spektrografu X-shooter zainstalowanego na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT)

Data publikacji 6 lutego 2017

Intensywne odchudzanie gwiazd

Widoczna wyżej bardzo jasna gwiazda – AG Carinae – traci masę w niesamowitym tempie. Emitowane przez nią sile wiatry osiągają prędkość nawet 7 000 000 km/h i wywierają potężne ciśnienie na obłoki materii już odrzuconej przez gwiazdę. Te niesamowite wiatry oczyściły już obszar w bezpośrednim otoczeniu gwiazdy i wyrzeźbiły znajdującą się nieco dalej materię tworząc strukturę

Data publikacji 6 lutego 2017

Hubble obserwuje: pełna blasku śmierć gwiazdy w Mgławicy Zepsute Jajko

Przedstawiona na zdjęciu powyżej Mgławica Tykwa – której oznaczenie katalogowe to OH 231.08+04.2 – to rewelacyjny przykład śmierci małomasywnej gwiazdy podobnej do Słońca. Zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia gwiazdę przechodzącą przez gwałtowną transformację ze stadium czerwonego olbrzyma w mgławicę planetarną, w której to obiekt odrzuca swoje zewnętrzne powłoki gazu i pyłu w

Data publikacji 31 stycznia 2017

Niebiański kot spotyka kosmicznego homara

Astronomowie od dawna badają świecące, kosmiczne obłoki gazu i pyłu skatalogowane jako NGC 6334 i NGC 6357. Powyższe, gigantyczne nowe zdjęcie wykonane za pomocą należącego do ESO teleskopu VST (Very Large Telescope Survey Telescope) to najnowsza odsłona tego ciekawego obszaru przestrzeni. Powyższy obraz złożony z około dwóch miliardów pikseli jest jednym z największych zdjęć kiedykolwiek