Barwne mgławice rozświetlają satelitę Drogi Mlecznej

Mocy obserwacyjnej Kosmicznego Teleskopu Hubble’a ciężko dowieść lepiej niż za pomocą takiego zdjęcia jak powyższe. Przedstawiona na nim świecąca, różowa mgławica NGC 248 znajduje się w Małym Obłoku Magellana, niecałe 200 000 lat świetlnych od Ziemi – mimo to możemy oglądać szczegóły jej budowy. Nasza własna galaktyka – Droga Mleczna – stanowi element zbioru galaktyk

Mgławica wiatru pulsarowego

Gwiazdy neutronowe są pozostałościami po eksplozjach supernowych, charakteryzującymi się masą od 1 do kilku mas Słońca i średnicy zaledwie kilku-kilkudziesięciu kilometrów. Pulsary to szybko rotujące gwiazdy neutronowe o bardzo silnym polu magnetycznym; naładowane cząstki znajdujące się w tym polu emitowane są w formie strumieni, które mogą omiatać Ziemię z wyjątkową regularnością co kilka sekund lub

Filary Zniszczenia – kolorowa Mgławica Carina rozdmuchana prze jasne pobliskie gwiazdy

Astronomowie wykorzystujący w swojej pracy instrument MUSE zainstalowany na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) w Obserwatorium ESO w Chile wykonali niesamowite zdjęcia potężnych struktur przypominających filary, znajdujących się wewnątrz Mgławicy Carina. Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy międzynarodowy zespół naukowców doszedł do wniosku, że te konkretne filary można uznać za istne „Filary Zniszczenia” – istne przeciwieństwo słynnych Filarów

Mroczna poświata po dawnej gwieździe

Poświata po dawno umarłej gwieździe, która pod koniec swojego życia eksplodowała jako supernowa mrocznie przedstawiona została na powyższym zdjęciu Mgławicy Krab wykonanym za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Jednak nie dajcie się nabrać. Ten mroczny obiekt nadal ma puls (kosmosu? ;-)). W centrum mgławicy skrywa się serce umarłej gwiazdy, które wciąż rytmicznie bije. Tym sercem jest

Najdokładniejsze w historii zdjęcie układu Eta Carinae

Międzynarodowy zespół astronomów wykorzystał interferometr Very Large Telescope Interferometer do wykonania najbardziej szczegółowego w historii zdjęcia układu Eta Carinae. Badaczom udało się odkryć nowe i nieoczekiwane struktury w tym układzie podwójnym, także na obszarze pomiędzy dwiema gwiazdami, gdzie zderzają się ze sobą ekstremalnie szybkie wiatry gwiazdowe.  Uzyskane nowe informacje opisujące ten układ podwójny pozwolą nam lepiej

Hubble obserwuje: mgławica planetarna z ramionami spiralnymi

Dwa ramiona spiralne zawijające się w kierunku jasnego centrum mogą sprawić, że pomyślisz, że spoglądasz na galaktykę trochę przypominającą naszą Drogę Mleczną. Jednak obiekt, na który patrzysz to zupełnie coś innego: PK 329-02.2 – mgławica planetarna znajdująca się w naszej własnej galaktyce. Pomimo nazwy obiekty tego typu nie mają nic wspólnego z planetami. Mgławica planetarna to

Hubble obserwuje barwny koniec gwiazdy podobnej do Słońca

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia barwny „ostatni show” gwiazdy podobnej do Słońca. Gwiazda kończy swoje życie odrzucając zewnętrzne warstwy gazu, które z czasem tworzą kokon wokół obiektu, który jest jedynie byłym jądrem gwiazdy. Ultrafioletowe promieniowanie wyemitowane przez umierającą gwiazdę sprawia, że otaczająca ją materia zaczyna świecić. Wypalona gwiazda, tzw. biały karzeł

Hubble zagląda wgłąb potężnej burzy

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia odmęty świecącego gazu i pyłu w jednej z galaktyk satelitarnych Drogi mlecznej – w Wielkim Obłoku Magellana (LMC). Ta burzliwa sceneria przedstawia gwiezdny żłobek znany jako N159, obszar HII o średnicy 150 lat świetlnych. Wewnątrz N159 znajduje się wiele gorących, młodych gwiazd. Owe gwiazdy emitują intensywne

VLT: Spojrzenie wgłąb Oriona

HAWK-I – instrument rejestrujący obrazy w podczerwieni, zainstalowany na pokładzie Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) w Chile został wykorzystany do zajrzenia wgłąb Mgławicy w Orionie. Spektakularne zdjęcie odkrywa przed naukowcami dziesięć razy więcej brązowych karłów i pojedynczych obiektów o masie planetarnej niż znaliśmy przed wykonaniem tego zdjęcia. To odkrycie stanowi nie lada wyzwanie dla powszechnie przyjmowanego

Rewelacyjne zdjęcie mgławicy emisyjnej N55 w Wielkim Obłoku Magellana

Na powyższym zdjęciu wykonanym za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) światło wyjątkowo jasnych niebieskich gwiazd jonizuje resztki gazu pozostałego po niedawnym procesie formowania gwiazd. W wyniku tego możemy obserwować niesamowicie kolorową mgławicę emisyjną LHA 120-N55, w której gwiazdy otoczone są płaszczem świecącego gazu. Astronomowie badają te niesamowite obiekty aby lepiej poznać warunki panujące w obszarach

Herschel przedstawia panoramę naszej Galaktyki

Powyższe video wykonane z danych zebranych przez Kosmiczne Obserwatorium Herschel przedstawia zachwycającą sieć gazu, pyłu i miejsc narodzin nowych gwiazd wzdłuż płaszczyzny naszej galaktyki – Drogi Mlecznej. Na tle materii międzygwiezdnej widzimy bogactwo jasną gwiazd, delikatnych włókien i mgławic zaznaczających miejsca, w których powstają nowe gwiazdy w naszej Galaktyce. Wideo zostało złożone z danych zebranych

Hubble fotografuje urodzinową bańkę

Najnowsze zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a opublikowane w ramach obchodów 26-lecia pracy teleskopu na orbicie, przedstawia w dużej rozdzielczości obiekt przypominający wyglądem gigantyczną bańkę mydlaną. Obiekt ten znany jako Mgławica Bąbel to w rzeczywistości obłok gazu i pyłu podświetlany przez jasne gwiazdy w jego wnętrzu. Ten niesamowity portret zapewnia Bąblowi miejsce w ekskluzywnym gronie

Hubble spogląda w stronę Czerwonego Czworokątu

Gwiazda HD44179 otoczona jest przez wyjątkową strukturę zwaną Czerwony Czworokąt. Taką nazwę nadano jej ze względu na jej kształt i kolor widziany na zdjęciach wykonanych z Ziemi.  Powyższe, wyjątkowo szczegółowe zdjęcie wykonane w przestrzeni kosmicznej za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a odkrywa przed nami jak mgławica przypomina kształtem nie tyle prostokąt co literę X z dodatkowymi

Kosmiczny pająk nadzoruje młode gwiazdy

Mgławica znana jako Pająk świeci na zielono na powyższym zdjęciu wykonanym w podczerwieni za pomocą Kosmicznego Teleskopu Spitzer oraz w ramach przeglądu 2MASS (Two Micron All Sky Survey). Pająk, oficjalnie zwany IC 417,  znajduje się w pobliżu dużo mniejszego obiektu znanego pod oznaczeniem NGC 1931, niewidocznego na powyższym zdjęciu. Razem oba obiekty często nazywane są

Diament ukryty w obłoku pyłu

Tematem powyższego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a jest młoda, dopiero tworząca się gwiazda o oznaczeniu HBC1 zanurzona w otoczce pyłowej. Gwiazda wciąż znajduje się w fazie dojrzewania przed wejściem na tzw. główny ciąg, który jest swoistym wskaźnikiem „dojrzałości” w życiu gwiazdy. Jak widać powyżej, HBC 1 podświetla włóknistą mgławicę refleksyjną znaną pod oznaczeniem IRAS 00044+6521.

Hubble obserwuje niebieskie skrzydła Hen 2-437

Powyższe zdjęcie przedstawia spektakularnie symetryczne skrzydła Hen 2-437 w niesamowitej niebieskiej poświacie. Hen 2-437 to mgławica planetarna, jeden z 3000 znanych obiektów tego typu znajdujących się w Drodze Mlecznej. Znajdująca się w niezbyt jasnym gwiazdozbiorze Liska (Vulpecula) mgławica Hen 2-437 została po raz pierwszy zaobserwowana w 1946 roku przed Rudolpha Minkowskiego, który później odkrył słynną

Zamrożony Latający Spodek w Mgławicy ro Ophiuchi

Astronomowie wykorzystali teleskopy ALMA oraz IRAM do wykonania pierwszego bezpośredniego pomiaru temperatury dużych ziaren pyłu w zewnętrznych rejonach dysku protoplanetarnego wokół młodej gwiazdy. Stosując nowatorską technikę do obserwacji obiektu zwanego Latającym Spodkiem odkryli, że ziarna pyłu są dużo chłodniejsze niż oczekiwali – -266 stopni Celsjusza. Ten zaskakujący wynik sugeruje, że modele tych dysków muszą ulec

Nowa metoda pomiaru odległości do mgławic planetarnych

Zespół trzech astronomów z University of Hong-Kong ogłosił odkrycie nowego sposobu określania dokładnej odległości do tysięcy tzw. mgławic planetarnych rozsianych po Drodze Mlecznej. Dr David Frew, prof. Quentin Parker oraz dr Ivan Boijicic opublikowali wyniki swoich prac w czasopiśmie  Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

MGŁAWICE: Minimalna masa dysku protoplanetarnego

Astronomowie szacują, że w okresie powstawania Układu Słonecznego, dysk protoplanetarny zawierał równowartość około dwudziestu mas Jowisza gazu i pyłu.  Ta tak zwana (mgławica słoneczna o minimalnej masie” (minimum mass solar nebula (MMSN)) opiera się na obecnych masach planet skalistych i obliczeniach dotyczących ich powstawania

Mgławica Worek Wegla w obiektywie 2.2m teleskopu ESO/MPG

Ciemne pasma prawie całkowicie blokują gęste pole gwiazd za nimi w polu widzenia na nowym zdjęciu uchwyconym przez kamerę Wide Field Imager zainstalowaną na 2.2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile.