Najsłabsza dotychczas galaktyka wczesnego Wszechświata

Międzynarodowy zespół naukowców korzystający z Obserwatorium W. M. Kecka na szczycie Mauna Kea na Hawajach odkrył najsłabszą z dotąd dostrzeżonych galaktyk wczesnego Wszechświata. Oprócz wykorzystywania najsilniejszego teleskopu na świecie, zespół wykorzystał zjawisko soczewkowania grawitacyjnego aby dojrzeć ten niesamowicie ciemny obiekt powstały wkrótce po Wielkim Wybuchu. Wyniki obserwacji opublikowano w czwartek w periodyku Astrophysical Journal Letters. Zespołowi

Hubble obserwuje: gąszcz gromad kulistych wokół galaktyki NGC 5308

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia gromady gwiazd krążące wokół galaktyki niczym pszczoły wokół ula. Ulem na tym konkretnym zdjęciu jest galaktyka soczewkowata NGC 5308 znajdująca się niecałe 100 milionów lat świetlnych od nas w Gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Tego typu galaktyki stanowią stadium pośrednie między galaktykami eliptycznymi i spiralnymi. To galaktyki w kształcie

Hubble obserwuje: Spiralny płatek śniegu

Wraz z galaktykami nieregularnymi, galaktyki spiralne odpowiadają za około 60 procent galaktyk w lokalnym Wszechświecie. Niemniej jednak mimo ich przewagi, każda galaktyka spiralna jest unikalna – niczym płatki śniegu, każdy jest inny. Widać to wyraźnie na przykładzie powyższej, niesamowitej galaktyki spiralnej NGC 6814, której jasne jądro i spektakularne ramiona z wplecioną delikatną siecią ciemnych włókien

Odległa niebieska galaktyka może rzucić nowe światło na Wielki Wybuch

Słaba, niebieska galaktyka oddalona od nas o 30 milionów lat świetlnych, znajdująca się w Gwiazdozbiorze Małego Lwa może rzucić nowe światło na warunki panujące w początkach Wszechświata. Astronomowie z Uniwersytetu Indiany odkryli niedawno, że galaktyka o nazwie Leoncino (wł. lwiątko) zawiera najmniejszą ilość ciężkich pierwiastków chemicznych, tzw. metali, jak dotąd obserwowaną w jakimkolwiek układzie gwiazd

Burzliwy ośrodek międzygwiezdny

Gaz w galaktykach zazwyczaj porusza się z bardzo dużymi, często nawet naddźwiękowymi prędkościami dowodząc tym samym, że ośrodek międzygwiezdny jest bardzo turbulentny. Przyglądając się obłokom gazu w naszej własnej Drodze Mlecznej astronomowie byli w stanie udowodnić w toku różnych obserwacji, że  także tutaj ośrodek międzygwiezdny jest turbulentny. Generalnie turbulencje stanowią kluczowy parametr fizyczny w procesie powstawania

Hubble obserwuje: NGC 4394 – galaktyka spiralna z poprzeczką

NGC 4394 to galaktyka spiralna z poprzeczką odkryta w 1784 roku przez Williama Herschela.  Galaktyka znajduje się 55 milionów lat świetlnych od Ziemi w kierunku Gwiazdozbioru Warkocza Bereniki i należy do Gromady w Pannie. NGC 4394 to typowa galaktyka spiralna z poprzeczką charakteryzująca się jasnymi, spiralnymi ramionami wychodzącymi z końców poprzeczki przecinającej centralne zgrubienie galaktyki.

Dokładnie zmierzona czarna dziura o masie 660 milionów mas Słońca

Ma masę 660 milionów razy większą od masy Słońca, a otaczający ją dysk gazu wiruje z prędkością prawie 2 milionów kilometrów na godzinę. Ta supermasywna czarna dziura leży w środku galaktyki NGC 1332 oddalonej od nas o 73 miliony lat świetnych. Międzynarodowy zespół naukowców zmierzył jej masę z niespotykaną dotąd dokładnością. Wyniki ich przełomowych obserwacji

Hubble obserwuje galaktykę ukrywającą się w gwiazdach nocnego nieba

Rewelacyjne zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia galaktykę UGC 477 znajdującą się ponad 110 milionów lat świetlnych od Drogi Mlecznej w Gwiazdozbiorze Ryb (Pisces). UGC 477 to galaktyka o niskiej jasności powierzchni (LSB). Po raz pierwszy zaproponowane w 1976 roku istnienie galaktyk LSB zostało potwierdzone w 1986 roku  gdy odkryto galaktykę Malin 1.

Hubble obserwuje: NGC 4111

Elegancja i prostota NGC 4111, galaktyki widzianej na powyższym zdjęciu wykonanym za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, skrywa dużo bardziej gwałtowną historię niż  mogłoby się wydawać. NGC 4111 to galaktyka soczewkowa znajdująca się około 50 milionów lat świetlnych od nas w Gwiazdozbiorze Psów Gończych (Canes Venatici). Galaktyki soczewkowe stanowią pośrednie ogniwo pomiędzy galaktykami eliptycznymi i spiralnymi.

Hubble zagląda w paszczę Leo A

Na pierwszy rzut oka powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a wydaje się przedstawiać paletę różnych obiektów kosmicznych, jednak sieć gwiazd przedstawionych na tym zdjęciu w rzeczywistości składa się na jeden obiekt – pobliską galaktykę karłowatą znaną jako Leo A. Te kilka milionów gwiazd składające się na galaktykę jest na tyle rozstrzelone, że można

Ciemna galaktyka karłowata dostrzeżona dzięki soczewkowaniu

Delikatne zniekształcenia ukryte na niesamowitym zdjęciu wykonanym za pomocą obserwatorium ALMA przedstawiającym soczewkę grawitacyjną SDP.81 wskazują, że ciemna galaktyka karłowata skrywa się w halo dużo większej galaktyki znajdującej się prawie 4 miliardy lat świetlnych od Ziemi. Odkrycie pozwala mieć nadzieję, że ALMA będzie dostrzegała teraz dużo więcej takich obiektów i pomoże astronomom w poszukiwaniu odpowiedzi

Gromada galaktyk w Piecu

Powyższe nowe zdjęcie wykonane za pomocą teleskopu VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal w Chile przedstawia spektakularne zagęszczenie galaktyk znane jako Gromada w Piecu, którą można znaleźć w gwiazdozbiorze Piec znajdującym się w części nieba widocznej z południowej półkuli. Gromada składa się z galaktyk różnego kształtu i rozmiaru, z których część skrywa ciemne tajemnice.

Potężna czarna dziura odkryta w nieoczekiwanym miejscu

Astronomowie odkryli niemal rekordową supermasywną czarną dziurę o masie 17 miliardów mas Słońca w bardzo nietypowym miejscu: w centrum galaktyki znajdującej się w stosunkowo pustym obszarze Wszechświata. Obserwacje przeprowadzone za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a oraz Teleskopu Gemini na Hawajach mogą wskazywać, że tak monstrualnych rozmiarów obiekty mogą być powszechniejsze we Wszechświecie niż nam się wydawało.

To jednak nie była poświata po szybkim błysku radiowym

W lutym tego roku zespół astronomów poinformował o odkryciu poświaty po tajemniczym zjawisku jakim jest szybki błysk radiowy, dzięki czemu udało się precyzyjnie ustalić miejsce, z którego pochodził błysk, co od lat było celem badań tych tajemniczych zjawisk. Nowe badania prowadzone przez astronomów z Harvardu Petera Williamsa i Edo Bergera wskazują, że emisja radiowa, którą

UGC 4459 – nieregularna galaktyka karłowata

Chociaż mniej słynne niż ich eliptyczne i spiralne kuzynki, nieregularne galaktyki karłowate takie jak powyższa uchwycona na zdjęciu wykonanym przez Kosmiczny Teleskop Hubble, stanowią najpowszechniejszy typ galaktyk we Wszechświecie. Znana jako UGC 4459, ta konkretna galaktyka karłowata znajduje się ok. 11 milionów lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, w której znajduje się także Galaktyka Wiatraczek (M101),

Hubble zagląda w centrum Galaktyki

Zaglądając głęboko w serce naszej galaktyki Drogi Mlecznej, Kosmiczny Teleskop Hubble’a odsłania przed nami gęsto utkany gobelin zawierający ponad pół miliona gwiazd. Poza kilkoma, niebieskimi gwiazdami znajdującymi się na pierwszym planie, prawie wszystkie gwiazdy na tym zdjęciu należą do centralnej gromady gwiazd Drogi Mlecznej, najgęstszej i najmasywniejszej gromady gwiazd w naszej galaktyce. Dobrze skryta za

Pierwsza gwiazda neutronowa dostrzeżona w Galaktyce Andromedy

Dekady poszukiwań w pobliskiej 'bliźniaczej’ do Drogi Mlecznej Galaktyce Andromedy (M31) w końcu przyniosły rezultaty. W danych zebranych przez kosmiczny teleskop XMM-Newton udało się odkryć pierwszą gwiazdę neutronową w M31. Galaktyka Andromedy to popularny cel badań wśród astronomów. W bezksiężycowe noce często można ją dojrzeć nawet gołym okiem. Jej bliskość, a zarazem podobieństwo budowy do

Badanie tempa powstawania gwiazd w odległych galaktykach

Kiedy myślimy o galaktykach – myślimy przede wszystkim o potężnych zbiorach gwiazd. W rzeczy samej gwiazdy stanowią najważniejszy składnik każdej galaktyki. Aby zrozumieć prawa fizyczne stojące za ewolucją i powstawaniem galaktyk niezbędna jest wiedza o tempie formowania gwiazd w takiej galaktyce. Ta informacja opisuje aktywność galaktyki: w młodych galaktykach zawierających duże ilości gazu powstaje bardzo

Ultra? Hiper? Niee, to są 'odrażająco jasne’ galaktyki

Astronomowie z University of Massachusetts Amherst informują, że udało im się zaobserwować najjaśniejsze galaktyki kiedykolwiek widziane we Wszechświecie, obiekty na tyle jasne, że standardowe określenia takie jak „ultra-” czy „hiper-jasne” wykorzystywane do opisu wcześniej najjaśniejszych galaktyk we Weszechświecie nie są w stanie ich opisać. Główny autor badań i student Kevin Harrington mówi „zaczęliśmy nazywać je 'odrażająco

ESO: Nietknięty strażnik Lokalnej Grupy Galaktyk – WLM

Powyższe zdjęcie, wykonane za pomocą kamery OmegaCAM zainstalowanej na teleskopie VLT Survey Telescope, przedstawia samotną galaktykę znaną pod nazwą Wolf-Lundmark-Melotte (WLM). Chociaż uważana jest za element naszej Lokalnej Grupy galaktyk, WLM samotnie unosi się na zewnętrznej krawędzi grupy jako jedna z najbardziej odizolowanych jej członków. W rzeczywistości, owa galaktyka jest tak mała i wyizolowana, że