Sonda LISA Pathfinder uwolniła obie kostki ze złota i platyny

Sonda LISA Pathfinder uwolniła obie kostki wykonane ze złota i platyny i niedługo rozpocznie swoją wymagającą misję naukową po umieszczeniu obu mas testowych w najczystszym stanie nieważkości kiedykolwiek osiągniętym, gdzie będzie testowała technologię obserwowania fal grawitacyjnych z przestrzeni kosmicznej. Wystrzelona 3 grudnia ubiegłego roku sonda LISA Pathfinder 22 stycznia osiągnęła cel swojej podróży znajdujący się 1,5

Powstawanie gwiazd w odległych gromadach galaktyk

Pierwsze gwiazdy pojawiły się około 100 milionów lat po Wielkim Wybuchu i od tego czasu gwiazdy i procesy gwiazdotwórcze rozświetlają kosmos wytwarzając przy okazji cięższe pierwiastki, planety, czarne dziury i wszystkie inne, równie interesujące obiekty, które dzisiaj możemy obserwować we Wszechświecie. Gdy Wszechświat miał zaledwie 3 miliardy lat (aktualnie wiek Wszechświata szacowany jest na 13.8

Fale grawitacyjne, LIGO, czarne dziury

Tego nie mogło u nas zabraknąć. Komentarz zbędny. Jeżeli wciąż nie wiecie co to są fale grawitacyjne – zapraszamy do naszego wczorajszego kompendium tutaj: <KLIK>

Hubble: Śpiący gigant w centrum NGC 4889

Łagodny wygląd NGC 4889 mógłby zmylić nic nie podejrzewającego obserwatora. Jednak eliptyczna galaktyka przedstawiona na powyższych zdjęciu wykonanym za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a skrywa ciemny sekret. W jej sercu czai się jedna z najmasywniejszych, kiedykolwiek odkrytych czarnych dziur. Znajdująca się około 300 milionów lat świetnych w Gromadzie Coma, gigantyczna galaktyka eliptyczna NGC 4889, najjaśniejsza i

Fale grawitacyjne: powtórzenie wiedzy przed konferencją LIGO!

Już niedługo, już bardzo niedługo. Dzisiaj, 11 lutego o godzinie 16:30 najprawdopodobniej dowiemy się z jednej z kilku konferencji prasowych – z National Press Club w Waszyngtonie, w Hannowerze czy w Pizie – że udało się po raz pierwszy bezpośrednio zmierzyć fale grawitacyjne. Oznaczałoby to pierwsze bezpośrednie wykrycie delikatnych zaburzeń czasoprzestrzeni, przemieszczających się z prędkością

Naukowcy znaleźli setki nowych galaktyk za Drogą Mleczną

Po raz pierwszy udało się zbadać setki pobliskich ukrytych galaktyk rzucając tym samym światło na tajemniczą anomalię grawitacyjną zwaną Wielkim Atraktorem. Mimo tego, że znajdują się zaledwie 250 milionów lat świetlnych od Ziemi – bardzo blisko w skali astronomicznej – nowe galaktyki były ukryte przed naszym wzrokiem przez naszą własną galaktykę – Drogę Mleczną. Korzystając

Astronomowie zauważyli niewielką galaktykę zaczepiającą olbrzyma

Międzynarodowy zespół badaczy pracujący pod kierownictwem Aarona Romanowsky’ego z San Jose State University wykorzystał Teleskop Subaru do zidentyfikowania słabej galaktyki karłowatej zaburzającej pobliską gigantyczną galaktykę spiralną. Obserwacje pozwalają przyjrzeć się procesowi, który jest ulotny, ale mający istotny wpływ na formowanie kształtu galaktyk. „Zewnętrzne regiony olbrzymich galaktyk takich jak chociażby Droga Mleczna wydają się być gruzem

Powstawanie gwiazd na obrzeżach galaktyki

Obszary formowania gwiazd mogą być zasadniczo podzielone na trzy typy w zależności od gęstości gazu (lub dokładniej mówiąc gęstości powierzchniowej gazu, która jest łatwiejsza do określenia od konwencjonalnej gęstości objętościowej). W regionach o stosunkowo wysokiej gęstości, gdzie gaz występuje głównie w formie molekularnej a nie atomowej istnieje silna zależność między intensywnością procesów gwiazdotwórczych a gęstością.

Gwałtowny superwiatr wyrzucony z galaktyki odkrywa jej historię

Międzynarodowy zespół pracujący pod kierownictwem badacza z Hiroshima University odkrył szczegółową strukturę masywnego obłoku zjonizowanego gazu wypływającego z galaktyki gwiazdotwórczej NGC 6240. W swoich badaniach zespół wykorzystał kamerę Suprime-Cam zainstalowaną na 8.2-metrowej średnicy Teleskopie Subaru na Maunakea na Hawajach. Obserwowany przez astronomów zjonizowany gaz rozciąga się na 300 000 lat świetlnych. Cały obłok został wywiany

Rozbłyski gamma w centrum Drogi Mlecznej to nie ciemna materia

Rozbłyski promieniowania gamma z środka naszej galaktyki najprawdopodobniej nie są oznakami ciemnej materii lecz odpowiadają za nie inne zjawiska astrofizyczne, np. szybko obracające się gwiazdy – pulsary milisekundowe – tak przynajmniej wskazują wyniki badań prowadzonych przez dwa niezależne zespoły – jeden z Princeton University oraz Massachusetts Institute of Technology, a drugi z Holandii. Wcześniejsze badania

Strumień promieniowania rentgenowskiego z odległej galaktyki

W filmach serii Gwiezdne Wojny mogliśmy oglądać fikcyjną „Gwiazdę Śmierci”, która może strzelać potężnymi strumieniami silnego promieniowania. Wszechświat jednak często posiada w swoim arsenale zjawiska, które znacznie przekraczają wyobraźnię twórców gatunku sci-fi. Galaktyka Pictor A to jest jeden z takich niesamowitych obiektów. Owa galaktyka, znajdująca się prawie 500 milionów lat świetlnych od Ziemi, zawiera w swoim

Hubble odkrywa niepoprawną galaktykę spiralną

Mimo niepozornego wyglądu, widzina od strony krawędzi galaktyka spiralna przedstawiona po lewej stronie tego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, jest w rzeczywistości bardzo ciekawa.

Gigantyczny obłok gazu wraca do Drogi Mlecznej niczym boomerang

Odkąd astronomowie odkryli Obłok Smitha, gigantyczny obłok gazu opadający w kierunku Drogi Mlecznej, nie udaje się określić jego składu, który mógłby pomóc w określeniu jego pochodzenia. Nicholas Lehner, astrofizyk z University of Notre Dame  wraz ze współpracownikami określił, że pierwiastki tworzące obłok przypominają skład chemiczny Słońca, co oznacza, że sam obłok może pochodzić z zewnętrznych

Krystalicznie czysty galaktyczny sąsiad Drogi Mlecznej

Wiele galaktyk wypełnia pył, w innych znowu można dostrzec pasma nieprzejrzystej kosmicznej materii oplatające gaz i gwiazdy. Jednak głównym bohaterem tego nowego zdjęcia wykonanego za pomocą kamery OmegaCAM zainstalowanej na teleskopie VLT Survey Telescope w Chile jest nietypowa, mała galaktyka znana jako IC 1613

Gromady galaktyk odkrywają tajemnice ciemnej materii

Ciemna materia to tajemnicze forma materii odpowiedzialna za 27 procent całej materii i energii we Wszechświecie. Choć ciemna materia otacza nas z każdej strony – nie możemy jej zobaczyć ani poczuć. Jednak

Teleskop Hubble’a obserwuje galaktycznego buntownika

Większość galaktyk charaktertyzuje się majestatycznymi strukturami spiralnymi lub eliptycznymi. Jednak co czwarta galaktyka ignoruje wszelakie trendy i przyjmuje całkowicie chaotyczny, nieokreślony kształt.

Hubble obserwuje potężne łączenie galaktyk – NGC 3597

Przedmiotem powyższego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (NASA/ESA) jest obiekt znany jako NGC 3597. Jest to efekt zderzenia dwóch sporych rozmiarów galaktyk, który stopniowo staje się olbrzymią galaktyką eliptyczną. Tego typu galaktyki stawały się coraz powszechniejsze we Wszechświecie w toku jego ewolucji, gdy mniejsze galaktyki łączyły się ze sobą w większe struktury galaktyczne.

Czy supermasywne czarne dziury powstają z supermasywnych gwiazd?

Supermasywne czarne dziury (SMBH) charakteryzujące się masą od milionów do miliardów mas Słońca można znaleźć w centrach wszystkich dużych galaktyk. Są wszędzie, bezpośrednio związane ze swoimi galaktykami macierzystymi karmią się gwiazdami, są wyrzucane ze swoich galaktyk, a czasami nawet łączą się ze sobą. Niemniej jednak wciąż nie wiemy w jaki sposób powstają. 

Czy to druga pod względem wielkości czarna dziura w Drodze Mlecznej?

Astronomowie korzystający z 45-metrowej średnicy radioteleskopu Nobeyama odkryli ślady niewidocznej czarnej dziury o masie 100 000 mas Słońca krążącej wokół centrum Drogi Mlecznej. Zespół zakłada, że ta możliwa czarna dziura o średniej masie może stanowić klucz do zrozumienia narodzin supermasywnych czarnych dziur w centrach galaktyk.