Kosmiczny szum czarnych dziur. Czy grawitacyjna symfonia rozwiąże największą zagadkę współczesnej kosmologii?

Współczesna kosmologia znalazła się w martwym punkcie, który naukowcy nazywają „napięciem Hubble’a”. Choć wiemy, że wszechświat się rozszerza, dwie główne metody pomiaru tempa tej ekspansji dają sprzeczne wyniki. Teraz fizycy proponują rewolucyjne rozwiązanie: wsłuchanie się w subtelny, zbiorowy „szum” fal grawitacyjnych pochodzących z niezliczonych kolizji czarnych dziur. Ta nowatorska metoda, oparta na zmarszczkach czasoprzestrzeni przewidzianych

Kosmiczne echo i kwestia ekspansji. Czy fale grawitacyjne zakończą spór o stałą Hubble’a?

Od ponad dwóch dekad astronomowie zmagają się z jednym z najbardziej fundamentalnych problemów współczesnej fizyki. Choć wiemy, że wszechświat nieustannie się rozszerza, a tempo tej ekspansji przyspiesza, naukowcy wciąż nie potrafią uzgodnić precyzyjnej wartości tego wzrostu. Rozbieżność ta, znana w literaturze fachowej jako napięcie Hubble’a, stała się punktem wyjścia dla przełomowych badań prowadzonych przez zespół

Tak teleskop Nancy Grace Roman będzie badał ekspansję wszechświata

Astronomowie badający jedną z największych tajemnic wszechświata – tempo jego ekspansji – przygotowują się do zbadania tej zagadki w nowy sposób za pomocą Teleskopu Kosmicznego Nancy Grace Roman. Po wyniesieniu teleskopu w przestrzeń kosmiczną w maju 2027 r. astronomowie będą przeglądać tysiące zdjęć przestrzeni kosmicznej w poszukiwaniu eksplozji supernowych, które zostały powiększone przez soczewki grawitacyjne.

Droga Mleczna znajduje się w pustce kosmicznej? To może wiele wyjaśniać

Od prawie stulecia astronomowie używają stałej Hubble’a-Lemaitre’a do wyjaśnienia przyspieszenia ekspansji Wszechświata. Według naszej obecnej wiedzy jest to nieodłączny komponent modelu potwierdzającego teorię Wielkiego Wybuchu. Według niego prędkość, z jaką galaktyki oddalają się od siebie, jest wprost proporcjonalna do ich odległości.

Hubble obserwuje spektakularną supernową

Kosmiczny Teleskop Hubble’a zarejestrował gasnącą poświatę po eksplozji supernowej, do której doszło w galaktyce spiralnej NGC 2525 oddalonej od nas o 70 milionów lat świetlnych. Supernowe tego typu można wykorzystywać do mierzenia odległości we wszechświecie. Hubble zarejestrował powyższe zdjęcie w ramach jednego z głównych programów obserwacyjnych, którego celem jest mierzenie tempa ekspansji wszechświata. Supernowa oznaczona

Nowe pomiary stałej Hubble’a tylko pogłębiają tajemnicę tempa rozszerzania się wszechświata

Astronomowie wykonali nowe pomiary tego jak szybko rozszerza się wszechświat, wykorzystując do tego innego rodzaju gwiazdy niż wcześniej. Nowe pomiary wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a podgrzewają tylko gorącą już debatę w astrofizyce, której rozstrzygnięcie może prowadzić do nowej interpretacji fundamentalnych właściwości wszechświata. Naukowcy od niemal stulecia wiedzą, że wszechświat się rozszerza, że odległości między

Różnice w pomiarach stałej Hubble’a to nie przypadek

Pomiary obecnego tempa ekspansji Wszechświata, wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, nie zgadzają się z tempem ekspansji oczekiwanym na podstawie tego jak wszechświat wyglądał tuż po Wielkim Wybuchu 13 miliardów lat temu. Wykorzystując nowe dane zebrane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, astronomowie znacząco obniżyli możliwość tego, że ta niezgodność jest tylko dziełem przypadku. Wykorzystując nowe

Astronomowie wykorzystują zdjęcia kwazarów do nowego oszacowania stałej Hubble’a

Kwestia tempa rozszerzania wszechświata intryguje astronomów już od prawie wieku. Pojawiają się różne badania i przynoszą one różne odpowiedzi – przez co niektórzy badacze zaczęli się zastanawiać czy przypadkiem nie przeoczyli jakiegoś kluczowego procesu zachodzącego w maszynerii napędzającej kosmos. Teraz, po raz pierwszy wykorzystując nowy sposób pomiaru tempa rozszerzania wszechświata, zespół naukowców kierowany przez astronomów

Rozbieżności w danych mogą znacząco wpłynąć na naszą wiedzę o wszechświecie

Jedną z nierozwiązanych zagadek współczesnej nauki jest kwestia tego dlaczego rozszerzanie wszechświata zdaje się przyspieszać. Niektórzy naukowcy tłumaczą to zjawisko obecnością teoretycznej ciemnej energii, a inni znowu podejrzewają, że teoria grawitacji Einsteina może wymagać modyfikacji. Gdy astrofizycy poszukują rozwiązania tego problemu w górach danych zebranych podczas obserwacji astronomicznych, odkrywają w nich niezgodności, które z czasem

Kosmiczne soczewki potwierdzają szybsze od oczekiwanego tempo rozszerzania Wszechświata

Wykorzystując galaktyki jako gigantyczne soczewki grawitacyjne, międzynarodowa grupa astronomów korzystająca z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a wykonała niezależne pomiary prędkości rozszerzania Wszechświata. Najnowsze pomiary tempa rozszerzania lokalnego Wszechświata zgadzają się z wcześniejszymi wynikami. Co ciekawe, nie zgadzają się z pomiarami wczesnego Wszechświata. Wyniki zatem wskazują na fundamentalny problem leżący u samych podstaw naszej wiedzy o Wszechświecie. Stała