Pierwszy hiperprędkościowy układ podwójny – czyżby gość z innej galaktyki?

Zespół astronomów z Friedrich Alexander University pracujący pod kierownictwem Petera Nemetha odkrył gwiazdę podwójną poruszającą się z prędkością zbliżoną do prędkości ucieczki z naszej galaktyki. Znamy aktualnie nieco ponad 20 gwiazd poruszających się z hiper-prędkościami i uciekających z naszej galaktyki. Wszystkie dotąd znane gwiazdy hiperprędkościowe to gwiazdy pojedyncze, PB3877 to pierwsza gwiazda podwójna poruszająca się z

Hawking wspiera projekt wysłania sondy do układu Alpha Centauri

Stephen Hawking wspiera projekt mający na celu wysłanie niewielkich sond do innego układu gwiezdnego i dotarcie tam w ciągu jednego pokolenia. Takie sondy musiałyby podróżować przez biliony kilometrów – dużo dalej niż jakiekolwiek inne sondy. Projekt badawczy mający na celu opracowanie mikroskopijnych statków kosmicznych został uruchomiony przez miliardera Jurija Milnera wspieranego przez m.in. Marka Zuckerberga,

Gorące superziemie odarte przez swoje gwiazdy

Astrofizycy z University of Birmingham wykorzystali dane zebrane przez kosmiczny teleskop Kepler do odkrycia klasy planet pozasłonecznych, których atmosfery zostały zdarte przez gwiazdy wokół których krążą – czytamy w artykule opublikowanym dzisiaj w periodyku Nature Communications. Planety charakteryzujące się gazowymi atmosferami, a leżące bardzo blisko gwiazdy macierzystej bombardowane są powodzią wysoko-energetycznego promieniowania. Ze względu na bliskość

Wiatry emitowane przez olbrzymie gwiazdy są napędzane pulsacjami

Prawie wszystkie gwiazdy charakteryzują się wiatrami. Wiatr słoneczny, który powstaje w gorącej zewnętrznej warstwie atmosfery (koronie), zawiera naładowane cząśtki emitowane w tempie równym milionowej części masy Księżyca rocznie. Niektóre cząsteczki bombardują Ziemię, wytwarzając szum radiowy, zorze polarne, a nawet (w ekstremalnych przypadkach) zakłócając komunikację na Ziemi. Wiatry gwiazd bardziej odewoluowanych od Słońca (olbrzymów chłodniejszych i

PALE RED DOT: Dynamika układów planetarnych

Autor: Francisco J. Pozuelos, Instituto de Astrofísica de Andalucía (IAA-CSIC) Ostatecznym celem badań planet pozasłonecznych jest ustalenie naszego miejsca we Wszechświecie. Czy jesteśmy tylko wynikiem normalnej ewolucji? To znaczy, czy życie ma tendencję do pojawiania się wszędzie wokół, co oznaczałoby, że powstanie inteligentnych form życia jest tylko kwestią czasu. Czy odwrotnie, jesteśmy unikalni? Czy jesteśmy

Jak powstają masywne młode gromady gwiazd?

Młode masywne gromady gwiazd to zbiory grawitacyjnie związanych gwiazd o łącznej masie materii równej ponad 10 000 mas Słońca i w wieku niższym niż 100 milionów lat. Zagęszczenie gwiazd w takich gromadach może osiągnąć, a nawet przekroczyć gęstość gwiazd w gromadach kulistych, dużo bardziej dojrzałych układach składających się z setek tysięcy gwiazd na obszarze o

Astronomowie odkryli gwiazdę otoczoną dyskiem lodu wodnego

Najnowsze badania wskazują, że wykorzystując zaawansowane instrumenty obserwacyjne naukowcy odkryli niedawno zamarzniętą wodę w dysku materii otaczającym odległą gwiazdę. Grupa badaczy odkryła lód krążący wokół HD 100546 – młodej gwiazdy w wieku zaledwie 10 milionów lat, znajdującej się 320 lat świetlnych od Ziemi. To gwiazda dobrze poznana przez astronomów, a Kosmiczny Teleskop Hubble’a odkrył już płaski

Naukowcy odkrywają rzadkiego brązowego karła

Zespół naukowców pracujący pod kierownictwem Justina Creppa, profesora fizyki na University of Notre Dame, odkrył rzadkiego brązowego karła, słabo świecący obiekt o cechach stawiających go między gwiazdą a planetą. Oprócz tego, że po raz pierwszy udało się zrobić zdjęcie takiego obiektu, zespół Creppa określił także jego masę, wiek i skład – najważniejsze informacje, które mogą

Młody analog Jowisza odkryty w sąsiedztwie Słońca

Zespół astronomów z Carnegie oraz University of Western Ontario odkrył jeden z najmłodszych i najjaśniejszych swobodnych obiektów planetarnych stosunkowo blisko Słońca. Artykuł opisujący o tym odkryciu zostanie opublikowany w periodyku Astrophysical Journal Letters. Obiekt zidentyfikowany pod nazwą 2MASS J1119-1137 o masie między 4 a 8 masami Jowisza (czyli między dużą planetą a małym brązowym karłem) to praktycznie

Dowody na supernowe w sąsiedztwie zachęcają do poszukiwania skutków eksplozji na Ziemi

https://www.youtube.com/watch?v=f-NJMRuYxWc Dwa nowe artykuły, które ukazały się w tym tygodniu w periodyku Nature dostarczają dowodów na to, że promieniowanie supernowych nawiedzały naszą planetę – twierdzi astrofizyk Adrian Melott z University of Kansas. Melott przedstawia swoje przemyślenia dotyczące tych badań w liście zatytułowanym „Supernowe w naszym sąsiedztwie”, który także ukazał się w tym samym wydaniu Nature. Jeden z

Supernowe dostarczyły materiały radioaktywne na Ziemię

Międzynarodowy zespół naukowców odkrył dowody na serię masywnych eksplozji supernowych w pobliżu Układu Słonecznego, który doprowadził do obfitych deszczów promieniowania radioaktywnego na Ziemi. Naukowcy odkryli radioaktywne żelazo-60 w osadach i próbkach skorupy ziemskiej pobranych z Oceanu Spokojnego, Atlantyckiego i Indyjskiego. Żelazo-60 odnaleziono w okresie między 3.2 a 1.7 milionów lat temu, czyli całkiem niedawno w

Hubble zagląda w centrum Galaktyki

Zaglądając głęboko w serce naszej galaktyki Drogi Mlecznej, Kosmiczny Teleskop Hubble’a odsłania przed nami gęsto utkany gobelin zawierający ponad pół miliona gwiazd. Poza kilkoma, niebieskimi gwiazdami znajdującymi się na pierwszym planie, prawie wszystkie gwiazdy na tym zdjęciu należą do centralnej gromady gwiazd Drogi Mlecznej, najgęstszej i najmasywniejszej gromady gwiazd w naszej galaktyce. Dobrze skryta za

ALMA odkrywa dysk protoplanetarny wokół TW Hydrae z niespodzianką

  Powyższe nowe zdjęcie wykonane za pomocą Atacama Large Milimeter/submilimeter Array (ALMA) stanowi najbardziej szczegółowe zdjęcie dysku protoplanetarnego wokół pobliskiej gwiazdy podobnej do Słońca TW Hydrae. W dysku wyraźnie widać lukę w tej samej odległości od gwiazdy co w przypadku układu Słońce – Ziemia, co oznacza, że możemy być świadkami powstawania młodej wersji naszej planety, lub

Mapa skalistej egzoplanety odkrywa przed nami półpłynny świat

Międzynarodowy zespół astronomów pracujący pod kierownictwem naukowców z University of Cambridge zarejestrował najbardziej jak dotąd szczegółowy zapis składu chemicznego egzoplanety skalistej. Jednocześnie udało się dostrzec, że jedna połowa planety jest całkowicie stopiona, a druga jest całkowicie stała. Według naukowców, warunki panujące na gorącej części planety są na tyle ekstremalne, że mogły spowodować odparowanie atmosfery przez

G1.9+0.3 – co spowodowało eksplozję najmłodszej supernowej w Drodze Mlecznej?

Naukowcy wykorzystali dane z Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra oraz sieci Jansky Very Large Array do odnalezienia obiektu odpowiadającego za najnowszą supernową w Drodze Mlecznej. W tym celu zastosowano nową technikę, której wykorzystanie może mieć wpływ na naszą wiedzę o innych supernowych typu Ia – klasie gwiezdnych eksplozji, którą naukowcy wykorzystują do określania tempa rozszerzania się Wszechświata.

Poszukiwanie pozaziemskiej inteligencji rozszerzone o 20 000 gwiazd

Poszukiwanie sygnałów radiowych z innych planet właśnie zostało rozszerzone na 20 000 gwiazd, które wcześniej były uważane za nieciekawe cele do poszukiwania inteligentnego życia pozaziemskiego. Nowe dane naukowe wskazują, że planety krążące wokół czerwonych karłów – ciemnych, długo żyjących gwiazd, miliardy lat starszych od Słońca – warto jednak przeanalizować pod kątem występowania na nich życia.

Magnetary mogą odpowiadać za wyjątkowo jasne supernowe

Obliczenia wykonane przez naukowców wskazują, że wysoce namagnetyzowane, gwałtownie rotujące gwiazdy neutronowe zwane magnetarami mogły być źródłem energii dwóch wyjątkowo jasnych gwiezdnych eksplozji. Eksplozje gwiazd znane jako supernowe zazwyczaj świecą miliard razy jaśniej niż Słońce. Super-jasne supernowe (SLSNe) to stosunkowo nowa i rzadko występująca klasa gwiezdnych eksplozji charakteryzująca się jasnością 10 do 100 razy większą niż

Herschel odkrywa wstęgę przyszłych gwiazd

Gwiazdy powstają wszędzie wokół nas. Droga Mleczna pełna jest obłoków pyłu i gazu, które mogą stać się żłobkami, w których będą powstawać kolejne generacje gwiazd. Dzięki kosmicznemu obserwatorium Herschel możemy teraz zajrzeć do wnętrza takich obłoków i sprawdzić co się w nich naprawdę dzieje. Może się to wydawać ironiczne, ale poszukując miejsc, w których mogą

Symulacja atmosfery gorącego gazowego olbrzyma

Burzliwa atmosfera gorącej, gazowej planety znanej jako HD 80606b przedstawiona na powyższej symulacji opartej na danych zebranych przez kosmiczny Teleskop Spitzer. Planeta ta spędza większość swojego czasu daleko od swojej gwiazdy macierzystej zbliżając się na bardzo małą odległość co 111 dni. Kosmiczny Teleskop Spizer był w stanie zmierzyć cały cykl ogrzewania tej planety i określić

Pierwsze obserwacje towarzysza supernowej typu Ia

Zespół naukowców w skład którego wchodzi m.in. Robert Kirsher (CfA) oraz Peter Challis (CfA) odkrył błysk promieniowania z gwiazdy towarzyszącej wybuchającej gwieździe. To pierwszy raz, kiedy astronomom udało się zaobserwować wpływ eksplodującej gwiazdy na swojego towarzysza.  To najlepszy dowód na istnienie układów podwójnych, w których dochodzi do wybuchów supernowych typu Ia. Nowe badania odkrywają przed