Kosmiczny Teleskop Hubbla wrócił do pracy po awarii

Kosmiczny Teleskop Hubble’a powrócił do obserwacji wszechświata po trzytygodniowej przerwie. NASA poinformowała, że obserwatorium znajdujące się na orbicie wznowiło obserwacje naukowe w trakcie weekendu. System pozycjonowania teleskopu Hubble’a uległ awarii na początku miesiąca po tym jak jeden z jego żyroskopów przestał działać. Zapasowy żyroskop nie przejął jego obowiązków, co zmusiło kontrolerów lotu do stworzenia nowego

Astronomowie potwierdzają zderzenie dwóch galaktyk satelitarnych Drogi Mlecznej

Stojąc na półkuli południowej Ziemi w ciemną, bezchmurną noc, możesz zobaczyć dwa jasne obłoki oddalone nieco od Drogi Mlecznej. Te obłoki gwiazd to galaktyki satelitarne Drogi Mlecznej: Mały Obłok Magellana oraz Wielki Obłok Magellana, w skrócie odpowiednio SMC oraz LMC. Wykorzystując niedawno opublikowane dane z nowego teleskopu kosmicznego, astronomowie z Uniwersytetu w Michigan odkryli, że

Najodleglejszym grobem od Ziemi jest sonda zmierzająca na zewnątrz Układu Słonecznego

Clyde Tombaugh odkrył Plutona, a następnie zabrał się stopem w jego kierunku. Artykuł autorstwa Jessiki Leigh Hester ukazał się na portalu Atlas Obscura. Link do oryginału: https://www.atlasobscura.com/articles/grave-farthest-from-earth Nikt nigdy nie zbliżył się bardziej do Plutona niż Clyde Tombaugh w 2015 roku, 18 lat po swojej śmierci. To znamienne, bowiem był on pierwszym człowiekiem, który go zobaczył.

Węgierscy badacze obserwują obłoki Kordylewskiego

Zespół węgierskich astronomów i fizyków najprawdopodobniej potwierdził istnienie dwóch obłoków pyłu w częściowo stabilnych punktach oddalonych zaledwie 400 000 kilometrów od Ziemi. Obłoki, po raz pierwszy odkryte i nazwane przez polskiego astronoma Kazimierza Kordylewskiego w 1961 roku, są wyjątkowo ciemne, więc ich istnienie pozostaje do dzisiaj niepewne. Wyniki najnowszych prac opublikowano w periodyku Monthly Notices of

IC 63: Mglista mgławica i jej lśniąca towarzyszka

Jakieś 550 lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Kasjopei leży C 63, zachwycająca i nieco nietypowa mgławica. Znana także jako duch Kasjopei, IC 63 kształtowana jest przez promieniowanie pobliskiej niregularnie zmiennej gwiazdy – Gamma Cassiopeiae, która stopniowo eroduje mglisty obłok pyłu i gazu. Ten niebieski duch stanowi idealne tło dla nadchodzącego Halloween. Gwiazdozbiór Kasjopei, nazwany

Powierzchnia Dione pokryta tajemniczymi pasami

Tajemnicze proste, jasne pasma zostały odkryte na powierzchni Dione, jednego z księżyców Saturna – wskazują wyniki uzyskane przez Alexa Patthoffa z Planetary Science Institute. Owe tajemnicze liniowe najprawdopodobniej są wynikiem kształtowania na powierzchni materii pochodzącej z pierścieni Saturna, przelatujących w pobliżu komet lub dzielących z Dione orbitę Heleny i Polideukesa. „Ślady zachowane w liniowych pasmach

A gdyby tak wysłać jedną sondę na orbitę Plutona, a potem jeszcze dalej

Zespół badaczy z Southwest Research Institute wykorzystując wewnętrzne finansowanie dokonał kilku odkryć, które rozszerzają zakres i wartość potencjalnego przyszłego orbitera Plutona. Przełomowe odkrycie dotyczy opracowania oszczędnego toru lotu i dowodzą, że orbiter może kontynuować badanie Pasa Kuipera po dokładnym zbadaniu Plutona. TE jak i inne wyniki przeprowadzonych badań zostaną zaprezentowane w tym tygodniu podczas warsztatów

Niektóre układy planetarne nie przepadają za metalami

Niewielkie układy planetarne z wieloma planetami nie przepadają za metalami – tu mamy na myśli żelazo, a nie Iron Maiden – wskazują wyniki najnowszych badań przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Yale. Badacze z Yale oraz Flatiron Institute odkryli, że kompaktowe układy planetarne posiadające wiele planet częściej formują się wokół gwiazd o niższej zawartości metali ciężkich

ALMA tworzy mapę temperatur Europy

Europę, lodowy księżyc Jowisza charakteryzuje bardzo nieregularna powierzchnia, pełna pęknięć i uskoków, co wskazuje na długą historię aktywności geologicznej. Najnowsza seria czterech zdjęć Europy wykonanych za pomocą obserwatorium Atacama Large Milimeter/submilimeter Array (ALMA) pomogła astronomom stworzyć pierwszą globalną mapę temperatur panujących na powierzchni tego zimnego księżyca Jowisza. Nowe zdjęcia charakteryzuje rozdzielność rzędu 200 kilometrów, wystarczająca

Najwolniejszy dotąd pulsar

Doktorant z Uniwersytetu w Manchester odkrył najwolniej rotujący spośród dotychczas odkrytych pulsar, którego wiek szacuje się na 14 milionów lat. Chia Min Tan, doktorant z Jodrell Bank Centre for Astrophysics był członkiem międzynarodowego zespołu, w skład którego wchodzili także inni astronomowie z Manchesteru, ASTRON oraz Uniwersytetu w Amsterdamie. Zespół prowadził obserwacje za pomocą sieci niskich

Pierwsze zdjęcie Marsa wykonane przez cubesat MarCO-B

Celem misji MarCO było sprawdzenie czy niewielkich rozmiarów sondy, tzw. cubesaty mogą przetrwać podróż w głębię przestrzeni kosmicznej. Teraz MarCO – co jest skrótem od Mars Cube One – dostrzegł w końcu Marsa. Jeden z bliźniaczych cubesatów MarCO wykonał powyższe zdjęcie Marsa w dniu 3 października. To pierwsze zdjęcie Czerwonej Planety wykonane za pomocą  tej

Fale grawitacyjne mogą rzucić nowe światło na ciemną materię

Zbliżające się wielkimi krokami obserwatorium LISA (Laser Interferometer Space Antenna) będzie potężnym instrumentem, który umożliwi astronomom badanie zjawisk obejmujących zderzenia czarnych dziur i fale grawitacyjne> Badacze z Uniwersytetu w Zurychu odkryli teraz, że LISA może także rzucić nowe światło na umykające nam cząstki ciemnej materii. LISA umożliwi astrofizykom obserwowanie fal grawitacyjnych emitowanych przez zderzające się

’Oumuamua rok później

W tym tygodniu mija rok od odkrycia przez naukowców nietypowego obiektu poruszającego się w przestrzeni nieopodal orbity Ziemi. W ciągu zaledwie kilku dni badacze zorientowali się, że to nie może być normalna planetoida czy kometa – jej trasa wskazywała, że nie jest ona grawitacyjnie przywiązana do układu słonecznego. Tym samym, jest to pierwszy obiekt międzygwiezdny

BepiColombo: dwa orbitery polecą do Merkurego

Znany od starożytności Merkury wciąż skrywa wiele tajemnic dla siebie. Międzynarodowa misja sondy BepiColombo, która wkrótce wyniesiona zostanie w przestrzeń kosmiczną, ma na celu zbadanie powierzchni planety oraz porównanie otaczającego ją pola magnetycznego z polem magnetycznym Ziemi. Oprócz Ziemi, to właśnie Merkury jest jedyną planetą skalistą w naszym układzie planetarnym, która posiada własne pole magnetyczne.

Jak zważyć czarną dziurę za pomocą Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba?

Na pierwszy rzut oka galaktyka NGC 4151 wygląda jak każda inna galaktyka spiralna. Przyjrzyj się uważnie jej centrum, a zauważysz jasną smugę wyróżniającą się na tle łagodniejszej otaczającej ją poświaty. Ten punkt światła przedstawia położenie supermasywnej czarnej dziury o masie około 40 milionów mas Słońca. Astronomowie mają zamiar wykorzystać Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba do pomiaru

Pola magnetyczne mogą odpowiadać za aktywność czarnych dziur

  Skolimowane dżety dostarczają astronomom najsilniejszych dowodów na to, że w centrach większości galaktyk we wszechświecie znajdują się supermasywne czarne dziury. Część z tych czarnych dziur zdaje się być aktywna i pożerać materię z otoczenia i emitując ze swoich biegunów dżety uciekające z ultrawysokimi prędkościami, podczas gdy inne wydają się ciche, a nawet uśpione. Dlaczego

ESO: Odkryto największą dotąd proto-supergromadę galaktyk

Międzynarodowy zespół astronomów korzystających z instrumentu VIMOS zainstalowanego na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) odkrył iście tytaniczną strukturę we wczesnym wszechświecie. Ta proto-supergromada galaktyk – którą nazwano Hyperionem – została dostrzeżona w trakcie najnowszych pomiarów i złożonej analizy danych archiwalnych. To największa i najmasywniejsza struktura dotąd odkryta w tak dużej odległości zarówno w czasie jak i

LRO: Claire de Lune

Zdjęcia: sonda Lunar Reconnaissance Orbiter krążąca po orbicie wokół Księżyca na wysokości 50 kilometrów Muzyka: Claude Debussy – Clair de Lune Źródło: NASA

Mars 2020: Naukowcy będą zastanawiać się nad miejscem lądowania kolejnego łazika marsjańskiego

Setki naukowców i entuzjastów badania Marsa będzie pod koniec tygodnia w jednym z hoteli na północ od Los Angeles prezentować, dyskutować i określać przyszłe miejsce lądowania kolejnego łazika marsjańskiego NASA – Mars 2020. Zaplanowane na trzy dni warsztaty będą czwartymi i ostatnimi w serii, której celem było zapewnienie NASA możliwie największej ilości danych oraz opinii