Hubble odkrywa supermasywną czarną dziurę wykopaną z centrum galaktyki

Międzynarodowy zespół astronomów korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a odkrył supermasywną czarną dziurę, która została wyrzucona z centrum odległej galaktyki 3C186. Czarna dziura została najprawdopodobniej wyrzucona przez fale grawitacyjne. To pierwszy raz, kiedy astronomowie odkryli supermasywną czarną dziurę w tak dużej odległości od jej macierzystej galaktyki. Choć już wcześniej obserwowano potencjalne „uciekające czarne dziury” to żadna

Tajemnica jasnego rentgenowsko centrum Andromedy rozwiązana przez NuSTAR

Najbliższa sąsiadka naszej Drogi Mlecznej – Galaktyka w Andromedzie – charakteryzuje się silnym źródłem promieniowania rentgenowskiego, które do teraz pozostawało dla naukowców tajemnicą. Jak donoszą badacze z misji NuSTAR (Nuclear Spectroscopic Telescope Array) udało się zlokalizować obiekt odpowiedzialny za to wysokoenergetyczne promieniowanie. Obiekt nazwany Swift J0042.6+4112 to prawdopodobnie pulsar, gęsta pozostałość po dawnej gwieździe. Interpretacja

Lód w zacienionych kraterach Ceres związany z historią nachylenia

Planeta karłowata Ceres może znajdować się setki milionów kilometrów od Jowisza i jeszcze dalej od Saturna, jednak silny wpływ grawitacyjny ze strony tych dwóch gazowych olbrzymów miał zaskakująco duży wpływ na orientację Ceres. W najnowszym artykule badacze z misji Dawn obliczyli, że nachylenie osi Ceres – kąt pod którym nachylona jest oś obrotu względem płaszczyzny

Młode gwiazdy zapobiegają powstawaniu gwiazd w swoim otoczeniu

Nowo powstałe gwiazdy otoczone są dyskiem gęstego gazu i pyłu. To tak zwany dysk protoplanetarny, w którym materia łączy się ze sobą w planety. Gwiazdy wszelkich kształtów i rozmiarów powstają w potężnych obłokach gwiazdotwórczych. Naukowcy wiedzą, że gdy dysk protoplanetarny otaczający stosunkowo małą gwiazdę znajduje się bardzo blisko masywnej gwiazdy, to ta większa gwiazda może

Osuwający się klif odsłania wnętrze komety 67P

Osuwiska ziemi nie są czymś charakterystycznym dla Ziemi – potwierdzili dzisiaj wczoraj naukowcy. W 2015 roku sonda Rosetta zaobserwowała i sfotografowała potężne osunięcie się zbocza na powierzchni komety w głębi i pustce przestrzeni kosmicznej – donoszą w najnowszym wydaniu periodyku Nature Astronomy. Osunięcie się klifu spowodowało powstanie 2000 ton gruzu z czego 99% zatrzymało się

Złamanie ograniczenia prędkości wzrostu supermasywnej czarnej dziury

Najnowsze symulacje komputerowe pozwalają wytłumaczyć istnienie zagadkowych supermasywnych czarnych dziur obserwowanych we wczesnym Wszechświecie. Symulacja jest oparta na kodzie komputerowym wykorzystywanym do zrozumienia sprzężenia promieniowania z określonymi materiałami. Supermasywne czarne dziury charakteryzują się ograniczeniem prędkości, które  określa jak szybko i jak duże mogą urosnąć – mówi Joseph Smidt z Los Alamos National Laboratory. Stosunkowo nowe odkrycie supermasywnych

Gorący jowisz KELT-16b idealnym obiektem badań

Duży, międzynarodowy zespół astronomów odkrył, że gorący jowisz KELT-16b stanowi niesamowitą okazję do badań, które mogą trwać jeszcze przez wiele lat. W artykule opublikowanym w periodyku The Astronomical Journal badacze scharakteryzowali egzoplanetę wyjaśniając przy tym dlaczego uważają, że jest to wyjątkowo ciekawy obiekt do badań kilku istotnych aspektów budowy i rozwoju egzoplanet. Gorące jowisze to

Swift odtwarza śmiertelną podroż gwiazdy do czarnej dziury

Jakieś 290 milionów lat temu gwiazda podobna do Słońca za bardzo zbliżyła się do centralnej czarnej dziury swojej galaktyki. Intensywne oddziaływania pływowe rozerwały gwiazdę  powodując przy tym erupcję promieniowania w zakresie optycznym, ultrafioletowym i rentgenowskim, które dotarło do Ziemi w 2014 roku. Teraz zespół naukowców analizujący dane obserwacyjne z satelity Swift odtworzył mapę źródeł emisji

Czy Mars ma pierścienie? Teraz nie, ale kiedyś…

  Jako dzieci poznajemy planety Układu Słonecznego ucząc się o ich cechach wyróżniających – Jowisz jest największy, Saturn ma pierścienie, Merkury jest najbliżej Słońca. Mars jest czerwony… możliwe jednak, że jeden z naszych najbliższych sąsiadów kosmicznych miał kiedyś pierścienie i może je znowu mieć za jakiś czas. To teoria przedstawiona przez naukowców z Purdue University

Cassini: zbliżenie na Pierścień B

Powyższe zdjęcie przedstawia w jak niesamowitych szczegółach sonda Cassini obserwuje lodowe pierścienie Saturna. Zdjęcie skupia się na fragmencie pierścienia B, który widziany jest tu niemal dwa razy lepiej niż najlepsze dotąd zdjęcia tego pierścienia. Pierścienie Saturna składają się głównie z lodu wodnego zarówno o rozmiarach ziaren pyłu jak i o średnicach rzędu kilkudziesięciu metrów. Niektóre

Hubble obserwuje: Nowe zdjęcie Mgławicy w Orionie

Poszukując samotnych planet i nieudanych gwiazd astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a stworzyli mową mozaikę przedstawiającą Mgławicę w Orionie. Podczas przeglądu słynnego obszaru gwiazdotwórczego, badacze odkryli brakujący element kosmicznej układanki: trzeci, dawno utracony element układu gwiazd. Mgławica w Orionie to najbliższy nam obszar gwiazdotwórczy – znajduje się zaledwie 1400 lat świetlnych od Ziemi. To naprawdę

Naukowcy lobbują za większą liczbą planet w Układzie Słonecznym

Kirby Runyon, naukowiec z Johns Hopkins University chce postawić sprawę jasno: niezależnie od tego co mówi prestiżowa organizacja naukowa, Pluton jest planetą. Jest nią także Europa, powszechnie znana jako księżyc Jowisza, oraz Księżyc i ponad 100 innych obiektów Układu Słonecznego, którym się odmawia statusu planety w ramach aktualnie obowiązującej definicji planety. Definicja zatwierdzona przez IAU

Astronomowie obserwują ostatnie chwile umierającego czerwonego olbrzyma

Międzynarodowy zespół astronomów korzystając z teleskopu ALMA (Atacama Large Milimeter/submilimeter Array w Chile) zaobserwował zdumiewający spiralny wzór w gazie otaczającym czerwonego olbrzyma LL Pegasi i towarzyszącą mu gwiazdę – układ oddalony od nas o 3400 lat świetlnych. To co tutaj tak szczegółowo możemy obserwować o ostatni etap życia umierającego czerwonego olbrzyma, który właśnie odrzuca większość swojego

Europejska misja do księżyców Jowisza wchodzi na kolejny etap

Wysokie wymagania obejmujące zasilanie, ochronę przed polem magnetycznym, elektrycznym i silnym promieniowaniem, jak i surowe przepisy dotyczące ochrony planetarnej były kluczowymi elementami, z którymi naukowcy musieli sobie poradzić, aby przejść w etap budowy sondy Jupiter Icy Moons Explorer, w skrócie Juice. Sonda Juice, które start zaplanowano na 2022, a dotarcie do układu Jowisza na 2029

Ciemna materia znacznie mniej istotna we wczesnym Wszechświecie

Najnowsze obserwacje wskazują, że masywne galaktyki gwiazdotwórcze w epoce powstawania galaktyk 10 miliardów lat temu zdominowane były przez materię barionową. Nie przypominają zatem dzisiejszych galaktyk, w których wpływ tajemniczej ciemnej materii wydaje się być dużo większy. Takie zaskakujące wyniki uzyskane podczas obserwacji za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) wskazują, że ciemna materia nie miała aż

Sonda Cassini żegna się z Mimasem

Pod koniec swojej misji, 30 stycznia 2017 roku sonda Cassini wykonała swoje ostatnie zbliżenie do Mimas, jednego z lodowych księżyców Saturna. W momencie największego zbliżenia Cassini znalazła się 41 230 kilometrów od Mimasa. Przez pozostałą część misji sonda Cassini nie zbliży się do tego obieku na mniej niż 90 000 km. Powyższa mozaika stanowi najbardziej

Cassini obserwuje ciepło pod powierzchnią Enceladusa

Najnowszy artykuł opublikowany w periodyku Nature Astronomy donosi, że południowy obszar biegunowy lodowego księżyca Saturna – Enceladusa jest cieplejszy niż oczekiwano już kilka metrów pod powierzchnią. Oznacza to, że ocean ciekłej wody może znajdować się zaledwie 2 kilometry wgłąb księżyca – znacznie bliżej powierzchni niż dotąd uważano. Nadmiar ciepła jest szczególnie wyraźny nad trzema pęknięciami, które

Hubble przygląda się otoczeniu hipergiganta

Powyższe zdjęcie wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a przedstawia młodą supergromadę gwiazd Westerlund 1 znajdującą się 15000 lat świetlnych od nas. Westerlund 1 jest domem dla jednej z największych dotąd odkrytych gwiazd. Gwiazdy klasyfikuje się pod względem typu widmowego, temperatury powierzchni i jasności. Podczas badania i klasyfikowania gwiazd tworzących tę gromadę, astronomowie odkryli, że Westerlund

Gwiazda na bardzo ciasnej orbicie wokół czarnej dziury

Astronomowie odkryli gwiazdę obiegającą najprawdopodobniej czarną dziurę w tempie 2 obiegów na godzinę. To może być najciaśniejszy układ gwiazdy i czarnej dziury dotąd obserwowany w Drodze Mlecznej. Odkrycie możliwe było dzięki wykorzystaniu dwóch kosmicznych teleskopów NASA: Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra i NuSTAR oraz Australia Telescope Compact Array w Australii. Ów układ podwójny znajduje się w gęstej