Galaktyka z olbrzymim ogonem gazu w Gromadzie w Pannie

Astronomowie odkryli spektakularną smugę gazu o szerokości ponad 300 000 lat świetlnych podążającą za pobliską galaktyką. Strumień gazu składa się z wodoru – surowca, z którego powstają nowe gwiazdy – i jest pięciokrotnie dłuższy od samej galaktyki. Odkrycia dokonał międzynarodowy zespół naukowców pod kierownictwem dr Alessandro Boselli z Laboratoire d’Astrophysique w Marsylii. Wyniki swoich obserwacji

PALE RED DOT: Jak gwiazda może ukryć swoje Ziemie?

Autor: Xavier Dumusque, Observatory of Geneva Załóżmy, że chcemy znaleźć planetę bardzo podobną do Ziemi, tzn. krążącą wokół gwiazdy podobnej do Słońca, o masie równej masie Ziemi i okresie orbitalnym równym 1 rok. Załóżmy także, że chcemy wykryć ten obiekt wykrywając grawitacyjny wpływ tej planety na jej gwiazdę macierzystą. Wiem, co teraz sobie myślisz; “Nie

Rosja planuje powrót na Marsa i Księżyc mimo braku pieniędzy

W muzeum moskiewskiego Instytutu Badań Kosmicznych rzadko można spotkać dzisiaj zwiedzających chociaż znajdują się tam takie perełki jak model sowieckiego łazika Łunochod, pierwszego łazika, który wylądował na Księżycu w 1970 roku. Choć Zimna Wojna i wyścig kosmiczny sprowokował gwałtowny postęp technologiczny, rosyjski program misji planetarnych znacznie wyhamował w ostatnich trzydziestu latach — aż do teraz.

RECENZJA: Kompleks Kopernika – Caleb Scharf

  Jesteś czytelnikiem Pulsu Kosmosu, interesujesz się nowymi informacjami ze świata astronomii, astrofizyki i kosmologii. Twoją uwagę przykuwają doniesienia o odkryciu kolejnych fascynujących planet krążących wokół gwiazd innych niż Słońce. Częstotliwość pojawiania się takich informacji jest na tyle duża, że zaczynasz się zastanawiać czy tych planet czasem nie jest więcej niż gwiazd na bezchmurnym nocnym

Pierwsze szczegóły Forum Sektora Kosmicznego 2016

Już 9 marca w Warszawie odbędzie się Forum Sektora Kosmicznego. W tym artykule prezentujemy szczegóły tej konferencji. Forum Sektora Kosmicznego jest współorganizowane przez Związek Pracodawców Sektora Kosmicznego (ZPSK) oraz Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP). Celem tego wydarzenia jest popularyzacja potencjału polskiego przemysłu kosmicznego, a także wskazania kierunków jego rozwoju na najbliższe lata. Poza konferencją zorganizowana

Rośnie poparcie dla powrotu do Urana i Neptuna

Na chłodnych peryferiach Układu Słonecznego można spotkać dwóch enigmatycznych podróżników, którzy powolnie krążą wokół Słońca. Każde pełne okrążenie Słońca zajmuje im średnio 100 razy więcej niż Ziemi (Uran: 84 lata, Neptun: 164 lata), pory roku na ich powierzchniach trwają po kilkadziesiąt lat. Przy tak dużych odległościach od Ziemi planety tego typu powoli odkrywają swoje tajemnice. Podczas

PALE RED DOT: 'Sygnał!’

Kampania wciąż trwa! Według stanu na 9 lutego 2016 roku straciliśmy zaledwie dwie noce obserwacyjne na instrumencie HARPS z powodu pogody, a to oznacza, że udało się już zebrać 15 dobrej jakości widm, które czekają teraz na analizę. Na froncie fotometrycznym teleskopy LCOGT zbierają bardzo dobre dane (fotometria w filtrach UBV ), a teleskop ASH2 zebrał

PALE RED DOT: Chłodne gwiazdy z magnetyczną osobowością

Autor: Élodie Hébrard (York University) oraz Rakesh Yadav (Harvard-Smithonian CfA). Na Słońcu aktywna jest niewidzialna siła związana z jego polem magnetycznym. Z pewnością wiecie, że pola magnetyczne mogą być wytwarzane przez przepływ prądu elektrycznego. Plazma słoneczna to właśnie taki silnie naładowany płyn. Z uwagi na wspólne działanie wielkoskalowych ruchów spowodowanych rotacją Słońca oraz chaotycznie wrzącej plazmy,

Diament ukryty w obłoku pyłu

Tematem powyższego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a jest młoda, dopiero tworząca się gwiazda o oznaczeniu HBC1 zanurzona w otoczce pyłowej. Gwiazda wciąż znajduje się w fazie dojrzewania przed wejściem na tzw. główny ciąg, który jest swoistym wskaźnikiem „dojrzałości” w życiu gwiazdy. Jak widać powyżej, HBC 1 podświetla włóknistą mgławicę refleksyjną znaną pod oznaczeniem IRAS 00044+6521.

Księżycowy Hulk – Charon: Czyżby dawny ocean?

Największy księżyc Plutona mógł urosnąć na tyle, że… pękła na nim skóra. Zdjęcia Charona przesłane na Ziemię przez sondę New Horizons wskazują, że ten największy księżyc Plutona mógł mieć w przeszłości podpowierzchniowy ocean, który już dawno temu zamarzł i powiększył swoją objętość powodując rozciąganie i pękanie skorupy na masywną skalę. Bok największego księżyca Plutona widziany

Hubble bezpośrednio mierzy rotację zachmurzonego super-Jowisza

Astronomowie pracujący na danych z Kosmicznego Teleskopu Hubble;’a zmierzyli tempo obrotu ekstremalnej egzoplanety obserwując zmienną jasność jej atmosfery. To pierwszy pomiar obrotu masywnej egzoplanety przy wykorzystaniu techniki obrazowania bezpośredniego. „Uzyskane przez nas wyniki są bardzo ekscytujące,” powiedział Daniel Apai z University of Arizona w Tucson, kierownik zespołu badawczego Hubble.  „Udało się opracować unikalną technikę badania

NASA przedstawia nowe, szersze okno na Wszechświat

Po latach przygotowań NASA już oficjalnie rozpoczyna pracę nad kolejną misją astrofizyczną, której celem jest odkrycie tajemnic Wszechświata – Wide Field Infrared Survey Telescope (WFIRST). Dzięki polu widzenia 100 razy większemu od pola Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, WFIRST pomoże naukowcom odkryć tajemnice ciemnej energii i ciemnej materii oraz zbadać ewolucję Wszechświata. Oprócz tego teleskop wspomoże poszukiwania nowych

Zaćmienie trwające 3.5 roku co 69 lat? Ciekawe!

Wyobraźcie sobie życie na planecie, na której co 69 lat Słońce znika w niemal całkowitym zaćmieniu na… trzy i pół roku. Tak właśnie dzieje się w nienazwanym jeszcze układzie podwójnym gwiazd znajdującym się prawie 10 000 lat świetlnych od Ziemi. Nowo odkryty układ znany tylko dzięki swojemu numerowi katalogowemu TYC 2505-672-1 ustanawia nowy rekord długości trwania zaćmienia

SDO obserwuje słoneczne protuberancje

Wydłużone protuberancje słoneczne pojawiły się i powolnie rozwijały nad powierzchnią naszej Dziennej Gwiazdy 3 lutego 2016 roku. Całe zjawisko zostało zarejestrowane przez kamery obserwatorium SDO (Solar Dynamics Observatory). Protuberancje, znane jako włókna gdy widoczne są nad krawędzią Słońca, to chmury materii słonecznej zawieszone nad powierzchnią Słońca w jego polu magnetycznym. To ten sam złożony magnetyzm,

Odtwarzanie wielkoskalowej struktury Wszechświata z danych SDSS

W ramach przeglądu BOSS przeskanowano niebo mierząc redshift (przesunięcie ku czerwieni) ponad miliona galaktyk, co pozwoliło na stworzenie trójwymiarowego obrazu jasnych źródeł w naszym Wszechświecie w zakresie do 4.5 miliarda lat temu. Międzynarodowy zespół astronomów odtworzył obserwowane struktury gromad galaktyk i określił niepewności pomiarowe obserwowanych wartości poprzez stworzenie tysięcy symulowanych katalogów galaktyk. Po raz pierwszy w

Rozwiązanie zagadki znikających planetoid typu NEO

Przez ostatnie dwie dekady uważano, że większość obiektów zbliżających się do Ziemi (NEO – Near Earth Objects) – planetoidy i komety, które mogą stanowić zagrożenie dla życia na Ziemi – kończą swoje życie opadając na Słońce. Nowe wyniki badań, które opublikowane zostaną jutro, 18 lutego w periodyku Nature wskazują, że większość tego typu obiektów ulega zniszczeniu

Gdzie się podziały żelazne meteoryty, które spadły na Antarktydę?

Ukryty rezerwuar meteorytów żelaznych, które mogą przechowywać w sobie tajemnice początków Układu Słonecznego, może znajdować się pod powierzchnią antarktycznego lądolodu – twierdzi zespół badaczy z University of Manchester. Ich artykuł opublikowany w tym tygodniu w periodyku Nature Communications wskazuje, że owe meteoryty mogą znajdować się zaledwie 10-50 cm pod powierzchnią – co sprawia, że ich wydobycie jest

ExoMars 2016: Podróż na Marsa

Powyższa animacja przedstawia kolejne kroki milowe startu misji ExoMars 2016 i jej podróży w kierunku Czerwonej Planety. Misja ExoMars 2016 składa się z orbitera Trace Gas Orbiter oraz modułu lądownika Schiaparelli. Oba segmenty zostaną wystrzelone w przestrzeń kosmiczną na szczycie rakiety Proton-M/Breeze-M z kosmodromu Bajkonur w ramach okna startowego 14-25 marca 2016 roku. Około dziesięć i pół

Z albumu sondy Cassini: Podzielony Dione

Na powyższym zdjęciu wykonanym przez sondę Cassini widzimy księżyc Dione przecięty przez niezwykle cienkie pierścienie widziane od strony krawędzi. Zdjęcie wykonane zostało z punktu znajdującego się zaledwie 0,02 stopnia nad płaszczyzną pierścieni. Jasne pasma na powierzchni Dione widoczne są blisko prawej krawędzi księżyca. Średniego rozmiaru krater Turnus (średnica 101 km) widoczny jest na linii terminatora. Zdjęcie zostało

Blask Wielkiego Wybuchu podświetlił dżet z odległej czarnej dziury

Astronomowie wykorzystali Obserwatorium Rentgenowskie Chandra do odkrycia dżetu z bardzo odległej supermasywnej czarnej dziury. Dżet został oświetlony przez najstarsze promieniowanie we Wszechświecie. Odkrycie to wskazuje, że czarne dziury charakteryzujące się silnymi dżetami mogły być bardziej powszechne w pierwszych kilku miliardach lat po Wielkim Wybuchu niż wcześniej uważano. Promieniowanie wykryte w tym dżecie zostało wyemitowane gdy