ESA planuje misję do najmniejszej dotąd planetoidy

Planowana przez Europejską Agencję Kosmiczną misja Hera ustanowi nowy rekord w przestrzeni kosmicznej. Sonda badająca planetoidy nie tylko będzie pierwszą sondą, która odwiedzi podwójny układ planetoid – parę Didymos – ale też mniejszy z tych dwóch obiektów, rozmiarami podobny do Wielkiej Piramidy w Gizie, stanie się najmniejszą planetoidą kiedykolwiek odwiedzoną przez sondę. Z daleka jedna

Droga Mleczna odkształca się na krawędziach

Dysk Drogi Mlecznej nie jest ani stabilny ani płaski. Zamiast tego im dalej od centrum Drogi Mlecznej tym bardziej jest on odkształcony – twierdzą astronomowie z obserwatorium astronomicznego Chińskiej Akademii Nauk (NAOC). Z dużej odległości, galaktyka wyglądałaby jak cienki dysk gwiazd w ciągu kilkuset milionów lat okrążający swój obszar centralny, w którym setki miliardów gwiazd

ASTROLIFE: Niebo w lutym 2019 roku

Na YouTube właśnie wjechał mój ulubiony i, obiektywnie patrząc, najlepszy przegląd wydarzeń astronomicznych w polskim Internecie. Zapraszam do oglądania i oczywiście do subskrybowania, polubienia i śledzenia kanału Astrolife na YouTube oraz na Facebooku (poniżej).

Hubble przypadkiem odkrywa nową galaktykę w naszym sąsiedztwie

Astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a do badania jednych z najstarszych i najciemniejszych gwiazd w gromadzie kulistej NGC 6752 dokonali nieoczekiwanego odkrycia. Badacze odkryli galaktykę karłowatą znajdującą się jedynie 30 milionów lat świetlnych o Ziemi. Odkrycie ogłoszono w periodyku Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters. Międzynarodowy zespół astronomów niedawno korzystał z Kosmicznego Teleskopu

Curiosity mierzy pole grawitacyjne u podstaw Aeolis Mons

Sprytne wykorzystanie nienaukowych danych inżynieryjnych zbieranych przez marsjański łazik Curiosity pozwoliło zespołowi badaczy, w tym także studentowi z Arizona State University, na zmierzenie gęstości warstw skalnych w 150-kilometrowym kraterze Gale. Wyniki pomiarów, które zostaną opublikowane dzisiaj w periodyku Science wskazują, że warstwy skalne są bardziej porowate niż naukowcy podejrzewali. Odkrycie to dostarcza naukowcom także nową

Skład chemiczny wszechświata bezustannie się zmienia

Skład chemiczny wszechświata – pierwiastki stanowiące elementy składowe całej materii – bezustannie się zmienia i ewoluuje dzięki życiu, ewolucji i śmierci gwiazd. Zarys tego jak te pierwiastki powstają wraz ze wzrostem, dojrzewaniem i eksplozjami gwiazdy został opisany w przeglądowym artykule, który w dniu wczorajszym opublikowany został w periodyku Science. „Wszechświat doświadczył bardzo interesujących zmian, w

Noc na Księżycu zimniejsza niż sądzono

Chiński lądownik księżycowy obudził się po dwóch tygodniach hibernacji i odkrył, że temperatury podczas księżycowej nocy na niewidocznej stronie Księżyca są niższe niż uważano wcześniej. Lądownik Chang’e-4 jako pierwszy w historii wylądował na niewidocznej z Ziemi stronie Księżyca 3 stycznia br. W trakcie księżycowej nocy temperatury na powierzchni spadły do -190 stopni Celsjusza, co było

Skąd się wzięła gęsta atmosfera Tytana?

Naukowcy z Southwest Research Institute zajęli się jedną z największych tajemnic Tytana, jednego z księżyców Saturna: źródłem jego gęstej, bogatej w azot atmosfery. Przeprowadzone przez nich badania wskazują, że jednym z kluczy do rozwiązania zagadki atmosfery Tytana jest powstawanie materii organicznej we wnętrzu księżyca. „Tytan jest bardzo interesującym księżycem. Posiada bardzo gęstą atmosferę, co już

Parker Solar Probe przygotowuje się do drugiego zbliżenia do Słońca

19 stycznia 2019 roku, zaledwie 161 dni po starcie z Przylądka Canaveral na Florydzie, sonda Parker Solar Probe zakończyła swoje pierwsze okrążenie wokół Słońca, osiągając punkt na swojej orbicie najdalszy od Słońca, tak zwane aphelium. Teraz sonda rozpoczęła drugą z 24 zaplanowanych orbit, podążając w kierunku drugiego peryhelium (najbliższego do Słońca punktu orbity), które osiągnie

Pożegnanie piękności na nocnym niebie

Od ponad 150 lat Eta Carinae jest jedną z najjaśniejszych i najbardziej enigmatycznych gwiazd południowego nieba. Część jej natury odkryto w 1847 roku gdy w gigantycznej eksplozji gwiazda odrzuciła mgławicę nazwaną Homunculus. W tym momence Eta Carinae stała się drugą pod względem jasności gwiazdą na niebie (po Syriuszu) widoczną nawet w świetle dziennym i (później)

[Zdjęcie]: Oficjalne nazwy obszarów na planetoidzie Ryugu

Oficjalne nazwy obszarów i obiektów na powierzchni planetoidy Ryugu. Zwróćcie uwagę na nowe słowo, nowy typ obiektu na powierzchni – „saxum” to duży głaz, tutaj: Catafo Saxum, Ejima Saxum. Nazwy zostały zatwierdzone przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w grudniu 2018 roku. Źródło: JAXA Więcej informacji (EN): link

Pan-STARRS publikuje największy na świecie zestaw danych obserwacyjnych

Space Telescope Science Institute (STScI) w Baltimore w stanie Maryland w połączeniu z Instytutem Astronomii (IfA) Uniwersytetu Hawajskiego publikuje drugą wersję danych z największego na świecie cyfrowego przeglądu nieba Pan-STARRS (Panoramic Survey Telescope & Rapid Response System). Ten drugi zestaw danych zawiera ponad 1,6 PB (petabajtów, 1 PB = 1 000 000 GB) danych, przez

Łazik Curiosity żegna się z grzbietem Vera Rubin Ridge

Łazik Curiosity wykonał swoje ostatnie selfie na grzbiecie Very Rubin i skierował się w dół zbocza Góry Sharpa. Kręty grzbiet był domem łazika przez ponad rok. 15 grudnia 2018 roku łazik Curiosity wywiercił swoją 19. próbkę w miejscu zwanym Rock Hall. 15 stycznia 2019 roku łazik wykorzystał swoją kamerę MAHLI (Mars Hand Lens Imager) zainstalowaną

Odkryto brakujące ogniwo w ewolucji planet

Po raz pierwszy w historii astronomom udało się odkryć obiekt o promieniu 1,3 kilometra krążący na krawędzi Układu Słonecznego. Istnienie obiektów o rozmiarach rzędu kilometra, takich jak właśnie zaobserwowany, przewidywano od ponad 70 lat. Takie obiekty stanowią ważny krok procesu formowania planet, znajdujący się między małymi początkowymi amalgamatami pyłu i lodu, a planetami obserwowanymi obecnie.

Skała księżycowa przywieziona przez astronautów pochodzi z Ziemi

W artykule opublikowanym w periodyku naukowym Earth and Planetary Science Letters, naukowcy piszą, że próbka materii księżycowej przywieziona na Ziemię w ramach misji Apollo 14 w 1971 roku zawiera śladowe ilości minerałów o składzie chemicznym przypominającym skały powszechnie występujące na Ziemi, ale bardzo nietypowe dla Księżyca. Próbka została wypożyczona z NASA przez Curtin University, ggdzie

Jakby Wam dzisiaj Słońca brakowało…

Gdyby Wam dzisiaj, przy tym całym zimnie, Słońca brakowało, to polecam pooglądać sobie Słońce w kamerze sondy Solar Dynamics Observatory. Nieważne, że ten film ma ponad 3 lata – ale zawsze rozgrzewa. A jakby tego było mało…. to w tle zawsze można włączyć to:

D100 to galaktyka, która nie ma szans w starciu z całą gromadą galaktyk

Najnowszy artykuł opublikowany przez astronomów z Uniwersytetu Yale opowiada historię galaktyki, w której skończył się gaz. To historia tak stara jak sam wszechświat. Powstaje galaktyka, lśniąca nowymi gwiazdami, jej ramiona spiralne wydłużają się i zakrzywiają. Następnie pojawiają się problemy – galaktyka zbliża się za bardzo do pobliskiej gromady galaktyk. Owa gromada zaczyna wysysać z galaktyki

Najnowsze i jak dotąd najlepsze zdjęcie Ultima Thule

Tajemnice obiektu 2014 MU69 mnożą się wraz z nowymi danymi przesyłanymi na Ziemię przez sondę New Horizons, która przeleciała w jego pobliżu 1 stycznia 2019 roku. Powyższe zdjęcie wykonane podczas historycznego przelotu w pobliżu Ultima Thule stanowi jak dotąd najlepsze zdjęcie tego fascynującego, dawnego obiektu przemierzającego zewnętrzne granice Układu Słonecznego, który jest jednocześnie pierwszym małym

Opportunity już 15 lat mieszka na Marsie

Łazik Opportunity w ciszy spędza piętnastą rocznicę swojego pobytu na powierzchni Czerwonej Planety. Łazik nie odzywa się od 10 czerwca 2018 roku, czyli od początku globalnej burzy pyłowej jaka rozszalała się na Marsie w ubiegłym roku. Sześciokołowy łazik o rozmiarach zbliżonych do wózka golfowego przemierzył ponad 45 kilometrów na powierzchni Marsa zanim ucichł. W trakcie

Gdzie powstawały masywne czarne dziury w początkach wszechświata?

Promieniowanie wyemitowane w otoczeniu pierwszych masywnych czarnych dziur we wszechświecie jest tak intensywne, że jest w stanie dotrzeć do teleskopów na Ziemi po przebyciu niemal całego wszechświata. Światło z najodleglejszych czarnych dziur (lub kwazarów) podróżowało do nas od ponad 13 miliardów lat. Mimo to, nadal nie wiemy w jaki sposób powstały te potężne czarne dziury.