Ograniczono obszar poszukiwań dziewiątej planety Układu Słonecznego

Amerykańscy astronomowie ogłosili w ubiegłym tygodniu, że udało im się odkryć dowody istnienia dziewiątej planety za orbitą Neptuna, jednak aktualnie nie są w stanie określić gdzie znajduje się owa planeta na swojej trwającej 10 000 – 20 000 lat orbicie. Dzisiaj francuski zespół naukowców ogłosił, że zawęził obszar poszukiwań. Analizując dane z sondy Cassini krążącej

Chmury na marsjańskim niebie – widziałeś?

Gdybyś tak stanął na Marsie – co mógłbyś zobaczyć? Biorąc za przykład łazik Opportunity – mógłbyś zobaczyć przed sobą rozległe równiny czerwonego piasku, zabarwione na pomarańczowo niebo oraz delikatne, włókniste chmury. Taki przynajmniej widok uchwycił łazik Opportunity po dotarciu do krateru Victoria w październiku 2006 roku. W przeciwieństwie do typowych panoram marsjańskich, na tym zdjęciu

Rzut oka na rozgwieżdżone niebo nad pustynią Atacama

Mieliście już okazję obejrzeć ten fenomenalny timelapse opublikowany jakiś czas temu przez Europejskie Obserwatorium Południowe? Akurat mnie bardzo się tego typu produkcja podoba. Nie zmienia to faktu, że nie tylko tak wielkie instytucje jak ESO są w stanie zrobić taką kompilację. Z resztą zachęcam do obejrzenia także tej drugiej pozycji na którą trafiłem całkowicie przypadkiem

Mapy zmian temperatury na Tytanie w ciągu saturnianego roku

Powyższa sekwencja map przedstawia zmiany temperatury na powierzchni księżyca Saturna – Tytana w odstępach dwuletnich od 2004 do 2016 roku. Pomiary zostały wykonane za pomocą instrumentu CIRS (Composite Infrared Spectrometer) zainstalowanego na pokładzie sondy Cassini. Mapa przedstawia termiczne promieniowanie podczerwone (ciepło) pochodzące z powierzchni Tytana, o długości fali 19 mikronów, oknie  w którym zazwyczaj nieprzezroczysta

NASA ujawnia dziwną 'muzykę’, którą słyszeli astronauci w 1969 roku

NASA upubliczniła nagranie osobliwej „muzyki”, którą astronauci słyszeli w 1969 roku znajdując się po odwrotnej stronie Księżyca, gdzie nie było kontaktu radiowego z Ziemią. Historia związana z tymi nietypowymi „gwizdami” została przedstawiona wczoraj wieczorem na kanale Discovery w ramach serii  „NASA’s Unexplained Files.” Szumy były słyszane w maju 1969 roku przez astronautów misji Apollo 10,

Galaktyka z olbrzymim ogonem gazu w Gromadzie w Pannie

Astronomowie odkryli spektakularną smugę gazu o szerokości ponad 300 000 lat świetlnych podążającą za pobliską galaktyką. Strumień gazu składa się z wodoru – surowca, z którego powstają nowe gwiazdy – i jest pięciokrotnie dłuższy od samej galaktyki. Odkrycia dokonał międzynarodowy zespół naukowców pod kierownictwem dr Alessandro Boselli z Laboratoire d’Astrophysique w Marsylii. Wyniki swoich obserwacji

PALE RED DOT: Jak gwiazda może ukryć swoje Ziemie?

Autor: Xavier Dumusque, Observatory of Geneva Załóżmy, że chcemy znaleźć planetę bardzo podobną do Ziemi, tzn. krążącą wokół gwiazdy podobnej do Słońca, o masie równej masie Ziemi i okresie orbitalnym równym 1 rok. Załóżmy także, że chcemy wykryć ten obiekt wykrywając grawitacyjny wpływ tej planety na jej gwiazdę macierzystą. Wiem, co teraz sobie myślisz; “Nie

Rosja planuje powrót na Marsa i Księżyc mimo braku pieniędzy

W muzeum moskiewskiego Instytutu Badań Kosmicznych rzadko można spotkać dzisiaj zwiedzających chociaż znajdują się tam takie perełki jak model sowieckiego łazika Łunochod, pierwszego łazika, który wylądował na Księżycu w 1970 roku. Choć Zimna Wojna i wyścig kosmiczny sprowokował gwałtowny postęp technologiczny, rosyjski program misji planetarnych znacznie wyhamował w ostatnich trzydziestu latach — aż do teraz.

RECENZJA: Kompleks Kopernika – Caleb Scharf

  Jesteś czytelnikiem Pulsu Kosmosu, interesujesz się nowymi informacjami ze świata astronomii, astrofizyki i kosmologii. Twoją uwagę przykuwają doniesienia o odkryciu kolejnych fascynujących planet krążących wokół gwiazd innych niż Słońce. Częstotliwość pojawiania się takich informacji jest na tyle duża, że zaczynasz się zastanawiać czy tych planet czasem nie jest więcej niż gwiazd na bezchmurnym nocnym

Pierwsze szczegóły Forum Sektora Kosmicznego 2016

Już 9 marca w Warszawie odbędzie się Forum Sektora Kosmicznego. W tym artykule prezentujemy szczegóły tej konferencji. Forum Sektora Kosmicznego jest współorganizowane przez Związek Pracodawców Sektora Kosmicznego (ZPSK) oraz Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP). Celem tego wydarzenia jest popularyzacja potencjału polskiego przemysłu kosmicznego, a także wskazania kierunków jego rozwoju na najbliższe lata. Poza konferencją zorganizowana

Rośnie poparcie dla powrotu do Urana i Neptuna

Na chłodnych peryferiach Układu Słonecznego można spotkać dwóch enigmatycznych podróżników, którzy powolnie krążą wokół Słońca. Każde pełne okrążenie Słońca zajmuje im średnio 100 razy więcej niż Ziemi (Uran: 84 lata, Neptun: 164 lata), pory roku na ich powierzchniach trwają po kilkadziesiąt lat. Przy tak dużych odległościach od Ziemi planety tego typu powoli odkrywają swoje tajemnice. Podczas

PALE RED DOT: 'Sygnał!’

Kampania wciąż trwa! Według stanu na 9 lutego 2016 roku straciliśmy zaledwie dwie noce obserwacyjne na instrumencie HARPS z powodu pogody, a to oznacza, że udało się już zebrać 15 dobrej jakości widm, które czekają teraz na analizę. Na froncie fotometrycznym teleskopy LCOGT zbierają bardzo dobre dane (fotometria w filtrach UBV ), a teleskop ASH2 zebrał

PALE RED DOT: Chłodne gwiazdy z magnetyczną osobowością

Autor: Élodie Hébrard (York University) oraz Rakesh Yadav (Harvard-Smithonian CfA). Na Słońcu aktywna jest niewidzialna siła związana z jego polem magnetycznym. Z pewnością wiecie, że pola magnetyczne mogą być wytwarzane przez przepływ prądu elektrycznego. Plazma słoneczna to właśnie taki silnie naładowany płyn. Z uwagi na wspólne działanie wielkoskalowych ruchów spowodowanych rotacją Słońca oraz chaotycznie wrzącej plazmy,

Diament ukryty w obłoku pyłu

Tematem powyższego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a jest młoda, dopiero tworząca się gwiazda o oznaczeniu HBC1 zanurzona w otoczce pyłowej. Gwiazda wciąż znajduje się w fazie dojrzewania przed wejściem na tzw. główny ciąg, który jest swoistym wskaźnikiem „dojrzałości” w życiu gwiazdy. Jak widać powyżej, HBC 1 podświetla włóknistą mgławicę refleksyjną znaną pod oznaczeniem IRAS 00044+6521.

Księżycowy Hulk – Charon: Czyżby dawny ocean?

Największy księżyc Plutona mógł urosnąć na tyle, że… pękła na nim skóra. Zdjęcia Charona przesłane na Ziemię przez sondę New Horizons wskazują, że ten największy księżyc Plutona mógł mieć w przeszłości podpowierzchniowy ocean, który już dawno temu zamarzł i powiększył swoją objętość powodując rozciąganie i pękanie skorupy na masywną skalę. Bok największego księżyca Plutona widziany

Hubble bezpośrednio mierzy rotację zachmurzonego super-Jowisza

Astronomowie pracujący na danych z Kosmicznego Teleskopu Hubble;’a zmierzyli tempo obrotu ekstremalnej egzoplanety obserwując zmienną jasność jej atmosfery. To pierwszy pomiar obrotu masywnej egzoplanety przy wykorzystaniu techniki obrazowania bezpośredniego. „Uzyskane przez nas wyniki są bardzo ekscytujące,” powiedział Daniel Apai z University of Arizona w Tucson, kierownik zespołu badawczego Hubble.  „Udało się opracować unikalną technikę badania

NASA przedstawia nowe, szersze okno na Wszechświat

Po latach przygotowań NASA już oficjalnie rozpoczyna pracę nad kolejną misją astrofizyczną, której celem jest odkrycie tajemnic Wszechświata – Wide Field Infrared Survey Telescope (WFIRST). Dzięki polu widzenia 100 razy większemu od pola Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, WFIRST pomoże naukowcom odkryć tajemnice ciemnej energii i ciemnej materii oraz zbadać ewolucję Wszechświata. Oprócz tego teleskop wspomoże poszukiwania nowych

Zaćmienie trwające 3.5 roku co 69 lat? Ciekawe!

Wyobraźcie sobie życie na planecie, na której co 69 lat Słońce znika w niemal całkowitym zaćmieniu na… trzy i pół roku. Tak właśnie dzieje się w nienazwanym jeszcze układzie podwójnym gwiazd znajdującym się prawie 10 000 lat świetlnych od Ziemi. Nowo odkryty układ znany tylko dzięki swojemu numerowi katalogowemu TYC 2505-672-1 ustanawia nowy rekord długości trwania zaćmienia

SDO obserwuje słoneczne protuberancje

Wydłużone protuberancje słoneczne pojawiły się i powolnie rozwijały nad powierzchnią naszej Dziennej Gwiazdy 3 lutego 2016 roku. Całe zjawisko zostało zarejestrowane przez kamery obserwatorium SDO (Solar Dynamics Observatory). Protuberancje, znane jako włókna gdy widoczne są nad krawędzią Słońca, to chmury materii słonecznej zawieszone nad powierzchnią Słońca w jego polu magnetycznym. To ten sam złożony magnetyzm,

Odtwarzanie wielkoskalowej struktury Wszechświata z danych SDSS

W ramach przeglądu BOSS przeskanowano niebo mierząc redshift (przesunięcie ku czerwieni) ponad miliona galaktyk, co pozwoliło na stworzenie trójwymiarowego obrazu jasnych źródeł w naszym Wszechświecie w zakresie do 4.5 miliarda lat temu. Międzynarodowy zespół astronomów odtworzył obserwowane struktury gromad galaktyk i określił niepewności pomiarowe obserwowanych wartości poprzez stworzenie tysięcy symulowanych katalogów galaktyk. Po raz pierwszy w