We wnętrzu komety 67P nie ma…

We wnętrzu jądra komety 67P/Czuriumow-Gerasimienko nie ma żadnych dużych luk/jam. Sonda Rosetta wykonała pomiary, które jasno potwierdzają, że jądro komety nie ma struktury porowatej. Komety to lodowe pozostałości po okresie formowania planet 4.6 miliardów lat temu. Jak dotąd sondy odwiedziły osiem komet i dzięki ich misjom udało nam się stworzyć swego rodzaju obraz podstawowych właściwości

Czy Ziemia też jest przyjazna dla życia?

Wiemy, że Ziemia jest przyjazna dla życia – wszak na niej mieszkamy. Ale czy spoglądając na nią z odległości kilkuset lat świetlnych też byśmy uznali, że jest doskonałym kandydatem na planetę przyjazną dla życia? Dobrą – tak, ale nie doskonałą – tak uważa astronom Rory Barnes z mieszczącego się na University of Washington Virtual Planetary

Rozbłyski gamma w centrum Drogi Mlecznej to nie ciemna materia

Rozbłyski promieniowania gamma z środka naszej galaktyki najprawdopodobniej nie są oznakami ciemnej materii lecz odpowiadają za nie inne zjawiska astrofizyczne, np. szybko obracające się gwiazdy – pulsary milisekundowe – tak przynajmniej wskazują wyniki badań prowadzonych przez dwa niezależne zespoły – jeden z Princeton University oraz Massachusetts Institute of Technology, a drugi z Holandii. Wcześniejsze badania

Zamrożony Latający Spodek w Mgławicy ro Ophiuchi

Astronomowie wykorzystali teleskopy ALMA oraz IRAM do wykonania pierwszego bezpośredniego pomiaru temperatury dużych ziaren pyłu w zewnętrznych rejonach dysku protoplanetarnego wokół młodej gwiazdy. Stosując nowatorską technikę do obserwacji obiektu zwanego Latającym Spodkiem odkryli, że ziarna pyłu są dużo chłodniejsze niż oczekiwali – -266 stopni Celsjusza. Ten zaskakujący wynik sugeruje, że modele tych dysków muszą ulec

Misja lądownika Philae zakończy się w tym tygodniu

W ciemnym zaułku chłodnek komety 67P/Czuriumow-Gerasimienko lądownik Philae rozpoczyna swoją samotną i milczącą wartę.  Po tym jak 12 listopada 2014 roku niezbyt łagodnie wylądował na powierzchni jądra komety, Philae pracował zaledwie przez niecałe trzy dni – taka de facto była planowana długość misji podstawowej lądownika – po czym zużył całe zapasy energii i przeszedł w

A tymczasem… na komecie 67P

  Fragment jądra komety 67P/Czuriumow-Gerasimienko sfotografowany 30 stycznia 2016 roku o 10:43:12 UTC z odległości 62 km. Aktualnie sonda Rosetta znajduje się w odległości 336 113 920 km od Słońca i 225 517 360 km od Ziemi. Źródło: mps.mpg.de

Pierścienie Saturna igrają z naszą intuicją

Intuicja nam mówi, że materia nieprzezroczysta powinna być gęstsza niż materia przezroczysta. Wszak brudna woda ma w sobie więcej cząsteczek pyłu i piasku niż czystsza woda. Podobnie – można by pomyśleć – w pierścieniach Saturna bardziej nieprzezroczyste obszary muszą zawierać większe nagromadzenie materii niż miejsca, w których pierścienie są bardziej przezroczyste. Niestety intuicja nie zawsze

Strumień promieniowania rentgenowskiego z odległej galaktyki

W filmach serii Gwiezdne Wojny mogliśmy oglądać fikcyjną „Gwiazdę Śmierci”, która może strzelać potężnymi strumieniami silnego promieniowania. Wszechświat jednak często posiada w swoim arsenale zjawiska, które znacznie przekraczają wyobraźnię twórców gatunku sci-fi. Galaktyka Pictor A to jest jeden z takich niesamowitych obiektów. Owa galaktyka, znajdująca się prawie 500 milionów lat świetlnych od Ziemi, zawiera w swoim

Dlaczego naukowcy obserwują Słońce na różnych długościach fali

Wykonanie zdjęcia Słońca zwykłym aparatem dostarczy nam znajomego widoku: żółtawy dysk pozbawiony szczegółów, być może trochę zaczerwieniony jeżeli Słońce znajduje się blisko horyzontu – wszak promieniowanie musi przebyć dłuższą drogę w ziemskiej atmosferze po drodze tracąc część promieniowania. Słońce emituje promieniowanie we wszystkich barwach – jednak z uwagi na fakt, że najjaśniej Słońce świeci w

Bladoniebieska kropka, bladoczerwona kropka, bladozielona kropka….

Autor: Alan Boss, Carnegie Institution for Science Nawet Carl Sagan byłby zaskoczony tym co osiągnęliśmy w ciągu 20 lat od uzyskania pierwszych dowodów istnienia olbrzymiej planety krążącej wokół gwiazdy podobnej do Słońca, w październiku 1995 roku. Ogłoszenie odkrycia gigantycznej planety znajdującej się na orbicie wokół podobnej do Słońca gwiazdy 51 Pegasus przez Michela Mayora oraz Didier Queloz, oraz potwierdzenie

ESOcast – tym razem o czerwonych duszkach słów kilka

Zapraszamy do obejrzenia kolejnego odcinka serii ESOcast Europejskiego Obserwatorium Południowego. Tym razem tematem odcinka są czerwone duszki/chochliki, które są dość unikalnymi zjawiskami atmosferycznymi. Dzięki polskiemu przedstawicielstwu ESO film można obejrzeć z polskimi napisami. Źródło: ESO / YouTube

Zdjęcia z Księżyca wykonane przez chiński lądownik i łazik

Kilka dni temu w sieci pojawiły się informacje o chińskiej wersji systemu danych planetarnych, w którym publicznie dostępne są dane przesłane przez chiński lądownik Chang’e 3. Wszystkie dane z dwóch kamer zamontowanych na pokładzie łazika Yutu to…. 35 GB danych.

Niebieska atmosfera Plutona w podczerwieni

  Powyższe zdjęcie wykonane przez sondę New Horizons przedstawia pierwsze spojrzenie na atmosferę Plutona w podczerwieni. Jest to także pierwsze zdjęcie atmosfery tej planety wykonane na podstawie danych zebranych przez instrument Ralph/Linear Etalon Imaging Spectral Array (LEISA).

Magnetyczne Słońce

Powierzchnia Słońca wije się i tańczy. Zdecydowanie nie przypominając biało-żółtego dysku widocznego z Ziemi, Słońce charakteryzuje się wijącymi się, potężnymi pętlami i wirującymi cyklonami, które sięgają górnych warstw atmosfery Słońca – korony, której temperaturę liczy się w milionach stopni. Niestety nie widać ich w zakresie promieniowania widzialnego.

Hubble odkrywa niepoprawną galaktykę spiralną

Mimo niepozornego wyglądu, widzina od strony krawędzi galaktyka spiralna przedstawiona po lewej stronie tego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, jest w rzeczywistości bardzo ciekawa.

Nowa animacja lotu nad Ceres – tym razem w kolorze!

Kolorowa nowa animacja przedstawia symulację lotu nad powierzchnią planety karłowatej Ceres stworzoną na podstawie zdjęć przesłanych przez sondę Dawn znajdującą się na orbicie wokół tego obiektu.

Gigantyczny obłok gazu wraca do Drogi Mlecznej niczym boomerang

Odkąd astronomowie odkryli Obłok Smitha, gigantyczny obłok gazu opadający w kierunku Drogi Mlecznej, nie udaje się określić jego składu, który mógłby pomóc w określeniu jego pochodzenia. Nicholas Lehner, astrofizyk z University of Notre Dame  wraz ze współpracownikami określił, że pierwiastki tworzące obłok przypominają skład chemiczny Słońca, co oznacza, że sam obłok może pochodzić z zewnętrznych