Ten fragment marsjańskiego obszaru pełen delikatnych wzorów, osuwisk i wydm, stanowi zaledwie niewielki wycinek rozległego labiryntu dolin, pęknięć i równin.
Pośród najbardziej zachwycających obiektów wszechświata jedno z czołowych miejsc zajmują połyskujące, gęste skupiska gwiazd, które znamy jako gromady kuliste. Astronomowie od dawna uważali, że miliony gwiazd w gromadzie kulistej powstawały mniej więcej w tym samym czasie, i że gwiazdy danej gromady są mniej więcej w tym samym wieku niczym gwiezdne bliźnięta. Jednak najnowsze przypadki odkrywania
Wiele galaktyk wypełnia pył, w innych znowu można dostrzec pasma nieprzejrzystej kosmicznej materii oplatające gaz i gwiazdy. Jednak głównym bohaterem tego nowego zdjęcia wykonanego za pomocą kamery OmegaCAM zainstalowanej na teleskopie VLT Survey Telescope w Chile jest nietypowa, mała galaktyka znana jako IC 1613
Tuż przy drodze łączącej niewielkie wioski Talala i Winganon w stanie Oklahoma leży coś, co przypomina porzuconą kapsułę kosmiczną. Napisy 'NASA’ oraz 'United States of America’ wraz z amerykańską flagą są widoczne już z daleka. Jednak z bliska od razu widać, że owa kapsuła załogowa to w rzeczywistości gruszka betoniarki samochodowej.
Sędziwy łazik marsjański Opportunity ciężko pracował podczas swojej siódmej marsjańskiej zimy, kiedy to dostawy energii słonecznej były stosunkowo skąpe. Niemniej jednak w tym czasie łazik wykorzystywał swoje instrumenty i narzędzia badając historię Czerwonej Planety.
Zespół astronomów z Wielkiej Brytanii, USA i Australii odkrył samotną planetę, o której dotychczas uważano, że swobodnie porusza się w przestrzeni międzygwiezdnej. Okazuje się jednak, że obiekt oznaczony 2MASS J2126 to planeta oddalona o 1 bilion kilometrów (1 milion milionów) od swojej gwiazdy. To 7000 razy większa odległość niż między Słońcem a Ziemią. Naukowcy ogłosili
Ciemna materia to tajemnicze forma materii odpowiedzialna za 27 procent całej materii i energii we Wszechświecie. Choć ciemna materia otacza nas z każdej strony – nie możemy jej zobaczyć ani poczuć. Jednak
Większość galaktyk charaktertyzuje się majestatycznymi strukturami spiralnymi lub eliptycznymi. Jednak co czwarta galaktyka ignoruje wszelakie trendy i przyjmuje całkowicie chaotyczny, nieokreślony kształt.
Ludzie jak dotąd tylko raz odwiedzili Urana. Dokładnie 30 lat temu. Sonda Voyager 2 przyjrzała się z bliska tej tajemniczej, odległej, gazowej planecie 24 stycznia 1986 roku.
Niewidoczne struktury przypominające kształtem nitki makaronu, płaty lasagne czy skorupki orzechów mogą występować w Drodze Mlecznej radykalnie testując nasze rozumienie struktury gazu w Galaktyce.
HD 47366 to odewoluowana gwiazda o masie dwukrotnie większej od Słońca. Znajduje się ona około 260 lat świetlnych od Ziemi, a jej wiek szacuje się na 1.6 miliardów lat. Co więcej – okazuje się, że owa gwiazda jest domem dla dwóch potężnych planet, których masy są dwukrotnie większe od masy Jowisza. Artykuł naukowy opisujący odkryte
Naukowcy z Caltech znaleźli dowody na istnienie olbrzymiej planety na nietypowej, wysoce eliptycznej orbicie w zewnętrznym Układzie Słonecznym. Obiekt nazwany przez naukowców roboczo Dziewiąta Planeta ma masę równą 10 masom Ziemi i okrąża Słońce 20 razy dalej niż Neptun
Około 1000 kilometrów nad powierzchnią Ziemi napotykamy na pierwszy z dwóch łukowatych roków elektronów zwanych Pasami Van Allena lub pasami radiacyjnymi. Zrozumienie kształtu i rozmiaru tych pasów, które mogą się kurczyć i rozszerzać w odpowiedzi na docierające do Ziemi wiatry słoneczne, jest zagadnieniem kluczowym dla bezpieczeństwa naszych przyrządów pracujących w przestrzeni kosmicznej.
Gwiazdy podobne do Słońca rozpoczynają swoje życie jako chłodne, gęste jądra obłoków pyłowo-gazowych, które ulegają kolapsowi pod wpływem grawitacji aż do momentu rozpoczęcia w ich środku reakcji termojądrowych. Owe jądra obłoków często posiadają masę setki, a nawet tysiące razy większą od masy Słońca, a gęstość gazy jest tysiąckrotnie większa niż w typowej przestrzeni międzygwiezdnej (zazwyczaj
Przedmiotem powyższego zdjęcia wykonanego za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (NASA/ESA) jest obiekt znany jako NGC 3597. Jest to efekt zderzenia dwóch sporych rozmiarów galaktyk, który stopniowo staje się olbrzymią galaktyką eliptyczną. Tego typu galaktyki stawały się coraz powszechniejsze we Wszechświecie w toku jego ewolucji, gdy mniejsze galaktyki łączyły się ze sobą w większe struktury galaktyczne.
Supermasywne czarne dziury (SMBH) charakteryzujące się masą od milionów do miliardów mas Słońca można znaleźć w centrach wszystkich dużych galaktyk. Są wszędzie, bezpośrednio związane ze swoimi galaktykami macierzystymi karmią się gwiazdami, są wyrzucane ze swoich galaktyk, a czasami nawet łączą się ze sobą. Niemniej jednak wciąż nie wiemy w jaki sposób powstają.
Pierwszy człon rakiety Falcon 9 uległ dzisiaj zniszczeniu podczas próby lądowania na pływającej platformie na Oceanie Spokojnym – to czwarta tego typu nieudana próba lądowania na platformie.
W dniu wczorajszym sonda Cassini przeleciał w pobliżu Tytana wykorzystując jego grawitację do zwiększenia nachylenia swojej orbity i wyjścia ponad płaszczyznę pierścieni. Tym samym zakończył się wspaniały rok częstych spotkań z księżycami Saturna.