Warsztaty z użyciem danych satelitarnych w Gdańsku

Chcesz przyczynić się do powstania rozwiązań będących odpowiedzią na zmiany klimatyczne zachodzące na świecie? Weź udział w 24-godzinnym warsztacie, który 12-13 stycznia odbędzie się w Gdańsku. Ilość deszczu spadająca w danym miesiącu, przeciętna siła wiatru, nasłonecznienie, wilgotność powietrza… tego typu dane o klimacie udostępnia platforma EO ClimLab przygotowywana na zlecenie Europejskiej Agencji Kosmicznej. Analityczna platforma

ASTROLIFE: Niebo w styczniu 2018

Jak zawsze – gorąco polecam Wam zapoznanie się z tym co będziecie mogli zobaczyć na niebie w tym miesiącu. Zapraszam także do polubienia astrolifepl na Facebooku: https://www.facebook.com/astrolifepl oraz do zasubskrybowania kanału na YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCxZGztWF3HTYTs3iQlRkWrg  

Kamień z Rosetty do zrozumienia cykli słonecznych

Plamy na powierzchni Słońca pojawiają się i znikają w trwających po 11 lat cyklach słonecznych. Takie cykle napędzane są przez dynamo słoneczne, które jest swego rodzaju współoddziaływaniem między polem magnetycznym, konwekcją oraz rotacją. Jednak nasza wiedza o fizyce odpowiadającej za owo dynamo jest wciąż bardzo niepełna. Dobrym przykładem może tu być Minimum Maundera, okres w

Nadmiar masywnych gwiazd w Wielkim Obłoku Magellana

Międzynarodowy zespół astronomów odkrył „zdumiewający” nadmiar masywnych gwiazd w pobliskiej galaktyce. Odkrycie, którego dokonano podczas obserwacji gigantycznego obszaru gwiazdotwórczego 30 Doradus w Wielkim Obłoku Magellana, niesie za sobą spore konsekwencje dla naszej wiedzy o tym jak gwiazdy zmieniły pierwotny Wszechświat w ten, w którym żyjemy obecnie. Wyniki prac zespołu opublikowano w periodyku Science. „Byliśmy zszokowani, gdy

Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba będzie badał tajemnicze brązowe karły

Astronomowie mają nadzieję, że ogromne możliwości obserwacyjne JWST w zakresie podczerwieni pozwolą rozwiązać fundamentalną zagadkę ciemnych świateł na niebie. Brązowe karły zamazują wyraźną granice pomiędzy gwiazdami i planetami kwestionując nasza wiedzę o tych obiektach oraz teorie opisujące ich powstawanie. Kilka zespołów badawczych będzie wykorzystywało Webba do badania tajemniczej natury brązowych karłów, poszukując w nich odpowiedzi

KIC 8462852: Co słychać u „najbardziej tajemniczej gwiazdy we Wszechświecie”?

Zespół ponad 200 badaczy pracujących pod kierownictwem Tabethy Boyajian z Uniwersytetu Stanowego Luizjany jest jeden krok bliżej rozwiązania tajemnicy „najbardziej tajemniczej gwiazdy we Wszechświecie” KIC 8462852 czyli Gwiazda Tabby (nazwana tak od imienia Boyajian) to zwykła gwiazda 50% większa i 1000 stopni gorętsza od Słońca, oddalona od nas o około 1000 lat świetlnych. Za jej

Badanie wewnętrznej budowy odległych gwiazd na podstawie ich pulsacji

Na pierwszy rzut oka zajrzenie do wnętrza gwiazdy jest czymś niemożliwym. Międzynarodowy zespół astronomów pracujących pod kierownictwem Earla Bellingera i Saskii Hekker z Instytutu Maxa Plancka w Getyndze jako pierwszy zbadał głęboką wewnętrzną budowę dwóch gwiazd opierając się przy tym na ich oscylacjach. Nasze Słońce, jak i większość innych gwiazd, doświadcza pulsacji, które rozchodzą się

Geometria dysków akrecyjnych czarnych dziur

W jądrach większości galaktyk (także w Drodze Mlecznej) znajdują się supermasywne czarne dziury o masie milionów lub nawet miliardów mas Słońca. Torus pyłu i gazu krąży wokół czarnej dziury (przynajmniej według większości teorii) i emituje promieniowanie ultrafioletowe, gdy materia opadająca na czarną dziurę ogrzewa dysk do milionów stopni. Proces akrecji może także zasilać wyrzucanie dżetów

Supermasywne czarne dziury kontrolują procesy gwiazdotwórcze w masywnych galaktykach

Młode galaktyki  charakteryzują się intensywnymi procesami gwiazdotwórczymi, jednak z czasem ten okres powstawania nowych gwiazd przygasa. Najnowsze badania, których wyniki opublikowano 1 stycznia 2018 roku w periodyku Nature wskazują, że masa czarnej dziury znajdującej się w centrum galaktyki określa jak szybko to „tłumienie” procesów gwiazdotwórczych nadejdzie. Każda masywna galaktyka posiada centralną supermasywną czarną dziurę o masie

Kosmiczna szczoteczka do zębów? [zdjęcie]

Większość galaktyk leży w gromadach zawierających od kilku do tysięcy obiektów. Nasza Droga Mleczna na przykład należy do gromady około pięćdziesięciu galaktyk zwanej Lokalną Grupą, do której należy także Galaktyka w Andromedzie oddalona od nas o jakieś 2,3 miliona lat świetlnych. Gromady są najmasywniejszymi grawitacyjnie związanymi obiektami we Wszechświecie, a powstają (według obecnie przyjmowanych teorii) 

Mrugająca gwiazda RZ Piscium może pożerać zniszczone planety

Zespół amerykańskich astronomów badających gwiazdę RZ Piscium odkrył, że jej osobliwe, nieprzewidywalne spadki jasności mogą być spowodowane przez krążące wokół niej rozległe obłoki gazu i pyłu, będące pozostałościami po co najmniej jednej zniszczonej planecie. „Nasze obserwacje wskazują, że mamy do czynienia z masywnymi obłokami gazu i pyłu, które okresowo blokują promieniowanie gwiazdy i najprawdopodobniej stopniowo

Układ Słoneczny mógł powstać w otoczce olbrzymiej gwiazdy

Pomimo wielu zdumiewających odkryć dotyczących wszechświata, naukowcy nadal nie są pewni w jaki sposób powstał nasz Układ Słoneczny. Naukowcy z Uniwersytetu w Chicago przedstawili kompleksową teorię opisującą w jaki sposób nasz układ planetarny mógł uformować się w rozwiewanych wiatrami bąblach wokół olbrzymiej gwiazdy, która dawno już zakończyła swoje życie. Artykuł opublikowany dzisiaj w periodyku Astrophysical Journal dotyczy

Promienie galaktyczne i cykle słoneczne wpływają na jasność Urana

Zmiany aktywności słonecznej wpływają na kolor i formowanie się chmur na Uranie – wskazują badacze z uniwersytetów w Oksfordzie i Reading. Uran to przedostatnia ze znanych ośmiu planet Układu Słonecznego, okrążająca Słońce w czasie 84 lat ziemskich. Badacze odkryli, że po przeanalizowaniu długich i osobliwych pór roku w atmosferze lodowej planety dostrzegli, że jej jasność

Planety sprzyjające życiu krążące wokół pulsarów?

Wokół pulsarów mogą istnieć planety sprzyjające powstaniu życia – przynajmniej teoretycznie. Tego typu planety musiałyby posiadać rozległe atmosfery, które zamieniałyby śmiertelne promieniowanie rentgenowskie i wysokoenergetyczne cząstki emitowane przez pulsary w ciepło. Do takich wniosków doszli astronomowie Alessandro Patruno oraz Mihkel Kama w artykule, który wczoraj ukazał się w periodyku Astronomy & Astrophysics. Pulsary to gwiazdy neutronowe

NASA ogłasza finałowe misje programu New Frontiers

NASA wybrała dwie misje, które zostały finalistami w konkursie mającym wyłonić kolejną misję robotyczną w ramach programu New Frontiers. Start misji planowany jest na połowę lat dwudziestych. Godzinę temu, po długim procesie wyboru NASA ogłosiła dwa zwycięskie z 12 złożonych w kwietniu projektów. W grze pozostają: 1. Comet Astrobiology Exploration Sample Return (CAESAR) Celem misji

Potężne bąble na powierzchni czerwonego olbrzyma

Astronomowie korzystający z Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) po raz pierwszy bezpośrednio zaobserwowali granulację na powierzchni odległej gwiazdy – starzejącego się czerwonego olbrzyma π1 Gru w gwiazdozbiorze Żurawia. Powyższe niesamowite zdjęcie wykonane za pomocą instrumentu PIONIER przedstawia komórki konwekcyjne tworzące powierzchnię tej potężnej gwiazdy o średnicy 350 razy większej od średnicy Słońca. Każda z komórek ma średnicę

Pierścienie Saturna są zaskakująco młode i mogą być resztkami dawnych księżyców

Ostatnie dane przesłane na Ziemię przez sondę Cassini, która przemierzała przestrzeń między planetą a pierścieniami na krótko przed tym jak wleciała w atmosferę gazowego olbrzyma kończąc tym samym swoją misję wskazują, że pierścienie planety mają zaledwie kilkaset milionów lat i są mniej masywne niż dotąd uważano. Takie wyniki wskazują, że pierścienie są prawdopodobnie pozostałościami po

Nowe podejście do poszukiwania planet w układzie Alfa Centauri

Astronomowie z Yale na nowo spojrzeli na pobliski układ Alfa Centauri i opracowali nowe sposoby poszukiwania planet przyjaznych dla życia w tym układzie. Według badań przeprowadzonych przez prof. Debrę Fischer i jej doktorantkę Lily Zhao w układzie Alfa Centauri mogą istnieć małe planety podobne do Ziemi, których jak dotąd nie zauważono. Jednocześnie badania wykluczają możliwość

Orbitalna gmatwanina wokół czerwonego karła

W powszechnej świadomości planety Układu Słonecznego poruszają się wokół słońca po płaszczyźnie równika swojej gwiazdy macierzystej. Gwiazda także rotuje, a jej oś rotacji jest zorientowana podobnie do planet krążących wokół niej planet, dzięki czemu cały układ wygląda na uporządkowany. Jednak natura jest kapryśna czego dowodzi odkrycie dokonane przez międzynarodowy zespół kierowany przez badaczy z Uniwersytetu

Słowo na niedzielę

Wszyscy żyjemy na planecie Ziemia. Jadąc rano do szkoły czy do pracy mijamy znane nam tereny, zastanawiamy się jak minie dzisiejszy dzień, zastanawiamy się co zjeść na obiad, przypominamy sobie, że trzeba kupić żarówkę do lampy w kuchni. Dzień jak co dzień. Monotonia jest strasznie dołująca. Zapominamy jednak gdzie żyjemy. Tak naprawdę nie widzimy świata