Zazwyczaj myśląc o atmosferze na Ziemi myślimy głównie o tlenie. Jednak w rzeczywistości cząsteczki tlenu stanowią zaledwie 20% jej objętości. Większość naszej atmosfery stanowi azot, którego obfitość wynosi aż 78%.
Dumni rodzice często zapisują sobie wzrost swojego dziecka, jednak astronomowie z programu Sloan Digital Sky Survey (SDSS) wzięli na siebie większe wyzwanie: stworzenie wykresu wzrostu Drogi Mlecznej.
Jak wiele gwiazd podobnych do Słońca posiada planety podobne do Ziemi? Kosmiczny Teleskop Kepler bezustannie monitoruje ponad 150 000 gwiazd i jak dotąd dostarczył naukowcom ponad 4000 kandydatów na planety wymagających dalszych badań – tysięczna planeta właśnie została zweryfikowana.
Korzystając z kosmicznych teleskopów Spitzer oraz Kepler astronomowie odkryli obiekt, który wydaje się być niewielką gwiazdą charakteryzującą się potężnym systemem burzowym. Ciemna plama burzowa przypomina Wielką Czerwoną Plamę na Jowiszu: stały, aktywny antycyklon o średnicy większej od średnicy Ziemi.
Supernowe, wybuchowa śmierć masywnych gwiazd, stanowią jedne z najistotniejszych eksplozji we Wszechświecie, bowiem to właśnie wtedy przestrzeń kosmiczna wzbogacana jest o pierwiastki chemiczne wyprodukowane we wnętrzu gwiazdy
Odkrywając co raz więcej planet krążących wokół innych niż Słońce gwiazd, astronomowie próbują zorientować się jakie typy planet mogą powstawać wokół różnych rodzajów gwiazd. Tego typu informacje mogą znacznie przyspieszyć proces poszukiwania kolejnych planet oraz lepiej zrozumieć historię formowania się naszego własnego Układu Słonecznego.
Obserwatorium fal grawitacyjnych LISA Pathfinder wystartowało dzisiaj z Kourou na szczycie rakiety Vega VV06 o godzinie 4:04 GMT i jest w drodze na niską orbitę okołoziemską.
Astronomowie z Uniwersytetów w Tybindze i Poczdamie zidentyfikowali najgorętszego białego karła spośród dotychczas odkrytych w naszej Galaktyce. Charakteryzująca się temperaturą 250 000 stopni Celsjusza umierająca gwiazda na obrzeżach Drogi Mlecznej weszła już w fazę stygnięcia. Oprócz tego naukowcy jako pierwsi zaobserwowali
Zespół astronomów wykorzystał sieć LCOGT do wykrywania światła rozpraszanego przez niewielkie cząsteczki (rozpraszanie Rayleigh’a) w atmosferze tranzytującej egzoplanety o rozmiarach Neptuna. Oznacza to, że niebo jest niebieskie na tej planecie oddalonej od nas o 100 lat świetlnych. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie Astrophysical Journal 20 listopada br. (i są dostępne na portalu ArXiV).
Zespół astronomów pracujących na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) wykonał najbardziej szczegółowe jak dotąd zdjęcia hiperolbrzyma VY Canis Majoris. Owe obserwacje tłumaczą jak wyjątkowo duże ziarna pyłu otaczającego gwiazdę umożliwiają jej uwalnianie olbrzymiej masy. Ten proces, który dopiero teraz udało się zrozumieć, jest niezbędny do przygotowania tak potężnej gwiazdy do jej końca w wybuchu supernowej.
HD 219134 to gwiazda na progu sławy. Jak dotąd ta niewielka gwiazda (0.8 mas Słońca), ledwie widoczna nieuzbrojonym okiem miała tylko jedną charakterystyczną cechę: znajdowała się zaledwie 6.5 parseków od Ziemi, i należała do 150 gwiazd naszego najbliższego otoczenia. Motalebi et al. jednak odkryli, że ma jeszcze jedną cechę, która wyróznią ją spośród gwiazd w
Zespół trzech astronomów z University of Hong-Kong ogłosił odkrycie nowego sposobu określania dokładnej odległości do tysięcy tzw. mgławic planetarnych rozsianych po Drodze Mlecznej. Dr David Frew, prof. Quentin Parker oraz dr Ivan Boijicic opublikowali wyniki swoich prac w czasopiśmie Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.
450 lat świetlnych dzieli Ziemię i LkCa15, młodą gwiazdę otoczoną dyskiem przejściowym, w którym powstają nowe planety. Mimo znacznej odległości dysku od Ziemi oraz gazowej i pyłowej atmosfery naukowcom z University of Arizona udało się wykonać pierwsze w historii zdjęcie powstającej planety, planety znajdującej się w luce w dysku LkCa15.
Nasze Słońce to stosunkowo spokojna gwiazda, na której od czasu do czasu pojawiają się rozbłyski czy wyrzuty energetycznych cząsteczek zagrażających naszym sztucznym satelitom czy liniom energetycznym. Możnaby pomyśleć, że mniejsze, chłodniejsze gwiazdy będą jeszcze spokojniejsze. Niemniej jednak astronomowie zidentyfikowali właśnie niewielką gwiazdę o niesamowicie dużym temperamencie. Gwiazda ta charakteryzuje się dużo potężniejszymi rozbłyskami niż te
Najnowsze badania przeprowadzone przez naukowców z University of Warwick wskazują, że duże ilości promieniowania mogły pozbawić większość planet podobnych do Ziemi warunków sprzyjających dla powstania życia.
Gdy olbrzymi obłok gazu molekularnego zagęszcza się powstają gromady gwiazd. Może wydawać się to proste, jednak formowanie się gromad gwiazd to wyjątkowo złożony proces jeszcze niedokładnie poznany przez naukowców. Przyglądając się takim procesom można pozyskać cenne informacje z zakresu ewolucji galaktyk i poszerzyć swoją wiedzę o wielkoskalowych strukturach we Wszechświecie. „Gromady gwiazd często postrzega się
Wiatry o prędkości sięgającej nawet 2 km/s odkryto na planecie znajdującej się poza Układem Słonecznym. Odkrycie naukowców z University of Warick to pierwszy przypadek wykonania pomiarów i map systemu pogodowego na planecie pozasłonecznej.
Orion to jeden z najbardziej znanych gwiazdozbiorów na niebie. Jego charakterystyczną cechą jest tzw. pas, składający się z trzech jasnych gwiazd ułożonych w prostej linii. Najbardziej wysuniętą na zachód gwiazdą pasa Oriona jest Delta Orionis (z racji tego, że była ona obserwowana od wieków przez wszelakich obserwatorów nieba, oprócz oficjalnej nazwy ma jeszcze wiele innych w